Velp2 – DSG1: 2-4

 

Het begon niet zo veelbelovend.

Bert (0), met zwart, trof een Velpse tegenstander (0) die een openingsvariantje kende dat er weliswaar dreigend uitziet, maar bij het juiste antwoord eerder beter voor Zwart is. Bert vond het antwoord niet en werd vrij snel van het bord gekegeld.

Jan (1451), met wit), kreeg actieve stukken op open lijnen en diagonalen, dreef de stukken van zijn tegenstander (1508), uit elkaar en won na 23 zetten een stuk, waarna tegenstander opgaf.

Robbie (1741), met zwart, kwam niet geweldig uit de opening, maar geleidelijk aan wist hij de druk op de witte Koningsstelling op te voeren, druk werd aanval, aanval werd tegenstander (1653) te machtig.

Bij Chiel (1450) , met zwart, kwam een eindspel op het bord met nogal ongelijksoortig materiaal. Tegenstander (1322) had een Dame, een Paard en een enkele pion, Chiel had een Toren, een Paard , een Loper en een enkele pion meer. De stukken, inclusief de beide Koningen, stonden op een kluitje, midden op het bord. Er werden wat weinig overtuigende zetten gedaan, dit leek remise te worden, zoals door de tegenstander: K naar rechts, K naar links. Maar dit werd Jan Stuut noodlottig. Chiel sloeg met T een P, de witte K sloeg de T, waarna Chiel een P-vorkje had dat hem een D opleverde.

Ben (1436), met wit,  had al zijn stukken op de vijandelijke Koningsstelling gericht, waar alle stukken van zijn tegenstander (1511) stonden te verdedigen. Daar was dus geen doorkomen aan en daarom besloot Ben zijn Dame van e3 naar e5 te spelen, om daarmee Tg6 te pennen, waarachter de Zwarte Koning stond. Daarbij vergat hij a: dat verdedigers ook tegelijkertijd een aanvallende rol kunnen spelen, zeker als ze, een D en een T,een batterij vormen die gericht is veld f2, waarachter je Koning staat en b: dat zijn Dame de niet onbelangrijke functie had veld f2 te verdedigen. Na De5 volgde dus Dxf2 mat.

Fred (1646) kwam in een partij die ik niet gevolgd heb, tegen (1450) in een eindspel terecht waarvan ik dacht dat het remise zou worden en Fred vond dat ie daarin de betere kansen had.

Ik was wel benieuwd wie van ons twee gelijk zou krijgen, maar zijn tegenstander blunderde, zodat ik in ieder geval ongelijk kreeg en ons team de winst.

Klik hier voor uitslagen en stand.

Programma SOS-wedstrijden, seizoen 2021 – 2022

 4 okt.:            SV De Toren 1 – DSG

                        De Steenen Camer, Hannesstraatje 2-A, Arnhem; 026-3814187

 1 nov.:            DSG – ASV 5

3 dec.:             Pion 2 – DSG

                        Cult. Centrum de Mallemolen, Kloosterstraat 11, Groesbeek; 024 -3976360

10 jan.:            DGS – UVS 3

18 febr.:          Velp 2 – DSG

                        Ontmoetingscentrum De Paperclip, Eiberstraat 14, Velp; 026 – 3640366

15 mrt.:           SMB 2 – DSG

                        Voorzieningenhart ’t Hert, Thijmstraat 40, Nijmegen; 024 – 3501773

 4 apr.:             DSG – ASV 4

12 mei:            Mook 1 – DSG

                        Gemeenschapshuis Mook, Groesbeekseweg 3, Mook; 024 - 6961505 

DSG 1 – De Kameleon 1: 5 – 3 (vervolg)

Jan speelde tegen een aardige man die weliswaar veel praatjes had, maar die al vanuit de opening minder stond. Toen die ook nog een paard cadeau gaf, stond het al gauw 1-0.

Robbie had de smaak weer te pakken, ontwikkelde vanuit de opening een verwoestende aanval, hakte de pionnen voor de vijandelijk Koning van het bord en daarna was mat niet te vermijden: 2 – 0.

Patrick kwam in een eindspel terecht dat voor de toeschouwer zeer ingewikkeld leek en op remise zou uitlopen, maar Patrick slaagde erin na veel geruil een niet te stoppen vrijpion te krijgen: 3 – 0.

Jaap stond na een zet of acht al gewonnen en we telden er al een punt bij, maar ineens deed hij twee tamelijk onnozele zetten waarmee hij zijn voordeel verspeelde en uiteindelijk de partij: 3 – 1.

Ben kreeg te maken met een tegenstander die het Koningsgambiet op zijn repertoire bleek te hebben en daarop had Ben geen antwoord. Hij kwam al gauw twee stukken achter, wist er nog wel één terug te winnen, maar daar bleef het bij: 3 – 2.

Eric trof een taaie tegenstander. Er werd wederzijds lang nagedacht en subtiel gemanoeuvreerd, maar de stellingen bleven in evenwicht en dat werd dus remise: 3½ - 2½.

Fred kreeg een aardige stelling met initiatief dat op een veelbelovende aanval leek, maar hoe hij die moest verzilveren bleek hem niet helemaal duidelijk: 4 – 3.

En toen was alleen Frank nog bezig. Bij afwezigheid van hun eerste bordspeler was de laatste bordspeler op bord één gezet en die bleek daar, met 700 Elopunten minder, verrassend sterke tegenstand te bieden. Niet dat ie Frank onder druk zette, maar hij doorzag wel wat Frank van plan was. Het duurde lang voor Frank met een Paard de vijandelijke stelling kon binnenvallen, maar toen was het snel bekeken: 5 – 3.

In matchpunten staan we nu gelijk met De Kameleon, in bordpunten staan we er nog 2½ achter. Een paar keer winnen met 7 – 1 of 8 – 0, dan De Cirkel verslaan in de laatste ronde en dan zijn we als nog gepromoveerd. Dat moet kunnen.

DSG1 - VELP3J: 6 - 2

Gezien de rating van onze tegenstanders leek het geen probleem om Frank vrijaf te geven en dat Eric niet van de partij kon zijn. In de harde en ruwe werkelijkheid bleek dit toch net iets anders te liggen, al begonnen we voortvarend.

Jan aan bord zeven trof een kind (974) dat hij graag als kleinkind had willen adopteren, wat een aardig ventje was dat, maar hij moest er nu eenmaal tegen schaken. Nout, want zo heet hij, bouwde met Wit  heel rustig zijn stelling op en kwam niet verder dan de vierde rij, Jan wachtte af en ging niet verder dan rij zes. Op de 20^ste zet trok Nout ten aanval en dat werd hem meteen fataal: een aftrekschaakje en hij was zijn Dame + een pion kwijt tegen twee Lopers. Chiel zou nog hebben doorgespeeld, maar Nout gaf op. Opmerkelijk.

Albert aan bord acht kreeg al snel mooie aanvalskansen. Zijn tegenstander (0) rokeerde kort, Albert wist de h-lijn te openen, kreeg daar twee Torens op en had ook nog een Paard op e6 dat de vijandelijke Dame op c5 en een Toren op f8 aanviel. Dit kon niet meer misgaan en dat ging het ook niet. Tegenstander spartelde nog wat, maar tegen een ontketende Albert was geen kruid gewassen.

Chiel speelde aan bord 6 tegen een tegenstander van 1113 en had zijn avond niet. In de opening raakte hij al een pion kwijt en daarna bleef hij achter de feiten aanhollen. Die ene pion werden er drie, daarna verloor hij een Toren en ook de rest van zijn stukken verdween tot hij alleen nog zijn Koning overhad. Zijn tegenstander had, als ik het goed onthouden heb, nog een Dame, een Toren, een Paard en wat pionnen over, maar pat werd het niet.

Jaap aan bord 3 ging er weer fris en monter tegenaan. Wij op de club weten inmiddels wel wat ons te wachten staat als we Wit tegen hem hebben, maar wie hier voor het eerst mee wordt geconfronteerd, dient toch de mind enigszins te resetten. De tienjarige Son (986) bleek dat verrassend snel te kunnen. Het werd een levendige partij met kansen  over en weer en het duurde tot ver in het middenspel aleer Jaap in het voordeel kwam door een Loper buit te maken. Daarna brak Sons verweer.

Robbie was waarschijnlijk nog bezig met de verwerking van zijn eerste busrijles waar hij net vandaan kwam. Hij kwam niet goed uit de opening, maar gaandeweg kwamen er toch over en weer combinatoire dreigingen op het bord. Er volgde veel afruil en er bleef een eindspel over waarin Robbie en zijn tegenstander (1495) beiden aan iedere kant van het bord een groepje pionnen overhielden. Maar 1495 had één pion meer en een beweeglijker, sterkere Koning.

En toen werd het 3-2.

Fred trof een maatje (1570) uit zijn Gova-tijd. Na vooraf wat vriendelijkheden te hebben uitgewisseld, brandde er op het bord een felle strijd los die zich zo op het eerste gezicht niet gunstig ontwikkelde. Fred raakte in tijdnood, dreigde een Loper te verliezen, in de opstelling van zijn stukken viel weinig samenhang te ontdekken. Maar zie, hij slaagde erin zijn Loper te redden, zijn stukken te hergroeperen en ontketende vervolgens een aanval waartegen zijn oude vriend niet opgewassen was.

Ben had het niet makkelijk en kwam al snel in positionele problemen. Zijn jeugdige tegenstander (12010) wist hieruit echter geen voordeel te putten en Ben bracht de stelling weer in evenwicht. Hier had er één van de twee remise kunnen aanbieden, maar verbeten werd er door geschaakt tot beiden in tijdnood kwamen. Hierin gaf 1210 een Toren weg, waarna Ben hem vakkundig mat zette.

Patrick bouwde op zijn bekende, rustige manier een Koningsaanval op die dodelijk leek. Maar zijn tegenstander (1586) verdedigde zich prima, waarna Patrick het strijdtoneel verplaatste naar het centrum alwaar hij een vrijpion wist te creëren en vervolgens nog twee pionnen buitmaakte. Maar toen kwamen beide strijders in hevige tijdnood. Patrick maakte daarin een taxatiefout wat hem een kwaliteit kostte, zijn tegenstander kreeg met nog 25 seconden op de klok ineens een Koningsaanval, deed enkele krachtige zetten en het zou ongetwijfeld snel mat geworden zijn, ware het niet dat de jeugdige Velpse held vergat om na zijn krachtige zetten de klok in te drukken.

En zo werd het 6 – 2 voor ons.

Nieuws uit de Soscompetitie.

Zutphen 2 – DSG 2 : 2½- 1½

Uitslagen:

1529 – Chiel (1441)        ½  - ½

1382 – Steffen (1299)      0 – 1

1242 – Joop (1426)          1 – 0

1188 – FrankvdR (1003)  1 – 0

Zevenaar 2 - DSG 1: 4½ - 3½

Zoals de laatste jaren gebruikelijk is, ging ook nu de eerste competitiewedstrijd verloren. Ook als de gemiddelde rating van ons team een paar honderd punten hoger ligt dan die van de tegenstander, wordt niet van die gewoonte afgeweken..

Frank (2142) kreeg aan bord 1 te maken met een blinde of slechtziende tegenstander (1760), die goed uit de opening kwam. Frank liet zich niet van de wijs brengen door de speciale handicaps die het spelen tegen zo’n tegenstander met zich meebrengt ( je wordt steeds in je denken gestoord omdat je je zetten luid en duidelijk moet noemen en die van je tegenstander moet uitvoeren), voerde de druk op, kreeg een machtige Loper op b5 en speelde vervolgens zijn tegenstanders stelling aan gort.

Robbie (1778) gaf een pion voor ontwikkeling, kreeg een aanval die dodelijk leek, kwam aan de bar vertellen dat ie een ketser had gemaakt en keerde daar even later terug om mee te delen dat zijn tegenstander (1698) daar geen gebruik van had gemaakt en dat de klus was geklaard.

Patrick (1755) moest het opnemen tegen de oude rot Bosch Etc (1635). Die speelt vooral om het remise te houden, schuwt alles wat maar enigszins naar complicaties riekt en weet zich hardnekkig te verdedigen. Je breekt moeilijk door zijn verdediging heen en ook Patrick lukte het niet.

Jaap (0) maakte zijn SOSdebuut en trof daarbij een jonge, frisse tegenstander (1597). Binnen onze club was al duidelijk geworden dat hij met zijn onorthodoxe openingsrepertoire aardig uit de voeten kan, nu bleek hij zich hiermee ook in de harde wereld van het externe competitieschaak te kunnen handhaven. Na een gelijk opgaande strijd kwam hij terecht in een eindspel met ongelijke Lopers en dat werd remise.

Fred (1595) leek in het middenspel vrij goed te staan, maar schijn bedroog. Zijn tegenstander (1544) brak door op de Damevleugel en toen stond Fred verloren.

Jan (1485) had zijn avond niet. Hij had nog de mazzel dat de jongeman tegenover hem (1293) niet zag dat hij op de zesde zet al een Paard kon winnen, maar dat hij (de jongeman dus) de pion kon winnen waar Jans stelling op steunde, ontging hem niet en daarna wikkelde hij gedecideerd af naar een glad gewonnen eindspel.

Chiel (1441) kregen een middenspel op het bord waarin de wederzijdse stellingen hecht in elkaar stonden geschoven. Hoe dat verder moest was geen van beide opponenten duidelijk en eendrachtig kwamen zij remise overeen.

Joop tenslotte (1426) kreeg diverse kansen op voordeel, maar liet die liggen. Dit gaf zijn

97-jarige tegenstander moed en nieuwe energie en Joop het nakijken.

WEDSTRIJDSCHEMA TEAM 1 (8-TALLEN)

Wedstrijden (3D)

Ronde	Datum	Thuis	Uit
Ronde 1	22-10-2019	S.V. Zevenaar 2	Doesborghs S.G. 1
Ronde 2	15-11-2019	Doesborghs S.G. 1	Velpse SV 3j
Ronde 3	12-12-2019	O.S.V. Het Paard Combinatie 1	Doesborghs S.G. 1
Ronde 4	06-01-2020	Doesborghs S.G. 1	S.V. De Kameleon 1
Ronde 5	19-02-2020	Schaakstad Apeldoorn 4	Doesborghs S.G. 1
Ronde 6	09-03-2020	Doesborghs S.G. 1	Arnhemsche S.V. 7
Ronde 7 Slotronde ASV	17-04-2020	Doesborghs S.G. 1	S.V. De Cirkel 2

WEDSTRIJDSCHEMA TEAM 2 (4-TALLEN)

Wedstrijden (3F)

Ronde	Datum	Thuis	Uit
Ronde 1	04-11-2019	S.G. Zutphen 2	Doesborghs S.G. 1
Ronde 2	02-12-2019	Doesborghs S.G. 1	S.V. Lochem 2
Ronde 3	03-02-2020	Doesborghs S.G. 1	S.V. Rokade 1
Ronde 4	02-03-2020	Doesborghs S.G. 1	S.G. Zutphen 2
Ronde 5	23-03-2020	S.V. Lochem 2	Doesborghs S.G. 1
Ronde 6	07-05-2020	S.V. Rokade 1	Doesborghs S.G. 1

DSG1 in de OSBO

Vol goede moed begonnen we aan het nieuwe seizoe. Qua elo staken we in onze poule ver boven onze tegenstanders uit. Dus promotie was een kwestie van tijd, dachten we, in ieder geval dacht ik dat. Nou dat viel tegen. De eerste wedstrijd meteen al een nederlaag en de tweede een gelijk spel (kwamen we ook nog goed weg). Met 1 punt uit twee wedstrijden hebben we eigenlijk het hele seizoen achter de feiten aangelopen.

We wonnen drie keer op rij en deden toch nog mee om promotie, dan moesten we wel de laatste twee winnen. Dit lukte natuurlijk ook niet in ronde zes. Tegen Wageningen stond het 3-3 en met nog twee gewonnen stellingen rekenden we ons al rijk. Maar van tijdnood ga je meestal niet beter schaken en dat was nu ook het geval:  4½ - 3½  verloren! Promotie was niet meer mogelijk, helaas. De laatste ronde speelden we thuis, weer in Wageningen (gezamenlijke slotronde) en het regende afzeggingen. Gelukkig hielpen Joke en Steffen ons uit de brand en gingen we toch nog met zeven spelers daar naar toe en speelden een verdienstelijke 4-4. De persoonlijke resultaten zijn:

Tony                2½ uit 4

Eric                  4½ uit 5

Robbie             5    uit 7

Patrick             4½  uit 6

 Fred                3½  uit 7

 Paul                0     uit 1

 Jan                  3½  uit 6

 Chiel               2½  uit 5

 Ben                 1½  uit 6

 Albert             1     uit 2

 Joop                2    uit 4

 Joke                ½    uit 1

 Steffen            1     uit 1

Al met al een teleurstellend seizoen. Maar omdat we niet gepromoveerd zijn hebben we volgend seizoen een goede kans om het dan wel te laten lukken.

Robbie.

Doetinchem 2 - Doesborgh 1 : 2 ½ - 1 ½

Dinsdagavond 28 november om kwart voor acht brandde in het Seniorentrefpunt  de strijd tussen ons viertal en dat van Doetinchem los . Omdat Emile de honneurs van teamcaptain mocht waarnemen , geeft hij hieronder de uitslagen door met enkele opmerkingen en daar weer onder een mini-verslag van het strijdgewoel zelf .

bord 1 zwart : Wim Lenderink 7114646  -  Emile Okel 8305891  (wit )            0 – 1

bord 2 wit :     Bram Zaalmink  8632360 -  Fons Leferink 7554668 (zwart )     1 – 0

bord 3 zwart:  Marije v.d. Hoff 8336251 –  Steffen Brouwer 7583202  ( wit )  ½ – ½

bord 4 wit:     Jan Berends –                     Frank vd Rijst 8322556 (zwart )     1 – 0

Zodat de totaaluitslag Doetinchem – Doesburg  2,5  -  1,5  is geworden .

Bij het noteren van de uitslagen gaf teamcaptain Marije v.d. Hoff van Doetinchem aan , dat van hun speler Jan Berends zijn bondsnummer weliswaar ergens  bekend was , maar niet bij het opschrijven van de gegevens voor  het uitslagenbriefje. Zij voegde hieraan toe dat iets dergelijks nog nooit problemen had opgeleverd.

Dan even de strijd zelf. Alle DSG –spelers hadden vooraf veel zin in de strijd en hun goede humeur werd door de uitslagen niet aangetast . Van Fons was ik niet zeker, omdat ik hem vooraf even begroette , maar ik hem tijdens de match kwijtraakte , waarschijnlijk omdat hij al vroeg puntloos vertrok en ik wellicht iets uit de koffie – automaat aan het verwijderen was . Wij hopen dat Fons toch – ondanks  zijn vertrek met stille trom -  enig  plezier aan zijn optreden heeft beleefd . Het enige dat ik van zijn partij noteerde, was dat hij opende via dezelfde e2 – e4 fantasie – opstelling die bij mij op het bord kwam, en in mijn geval gunstig uitwerkte . Helaas had Fons zwart !  

De vriendelijke teamcaptain Marije merkte over haar partij tegen Steffen op, dat Steffen aan een nederlaag ontsnapt was. 

Gelukkig voor hem en ons, want de eindfase van de derde partij , die van Frank, zag er niet echt lekker voor hem  uit : zijn koning werd toen net een beetje doodgedrukt door twee torens op de zevende rij . Wel had Frank toch geen echt slechte avond gehad, zoals bleek ! Net toen ik dacht dat het bij 1 – 3 voor Doetinchem zou blijven, kon ik mijn tegenstanders loperpaar halveren . Dat gaf, nadat ik de hele wedstrijd het initiatief had gehad, de doorslag.  Ik kreeg de zwarte koning in een gevangenkampje aan de zijkant van het bord, waarna het mat niet te keren bleek. Een draaglijke uitslag natuurlijk, die anderhalf tegen tweeënhalf, maar ik denk dat ons bescheiden kwartet iets beter moet kunnen spelen in het vervolg . We zullen zien .

Velp 2 – DSG 1: 4 - 4

We hadden het graag anders gezien.  Toen we vrijdagavond terugkeerden uit Velp, had bij het begin van de brug de fanfare klaar moeten staan om ons een feestelijke serenade te brengen. Aan de voet van de afrit was de weg geblokkeerd door enthousiaste inwoners die zelfs uit Beinum waren toegestroomd. Op een podium zou de burgemeester hebben moeten staan om op haar charmante wijze onze namen te verhaspelen terwijl ze ons eretekenen op de borst speldde. Ons!.. Het sieraad van Denkend Doesburg… Winnen met 8 – 0… Wat een sportlui… Wat een voorbeeld voor de jeugd…

Kennelijk was er iets misgegaan.

Het begon bij Albert, met wie het later nog goed kwam. In een Oerang Oetang kwam hij na vier of vijf zetten al een Toren achter. Dit had zijn tegenstander zijn hele lange schaakleven nog niet meegemaakt. Jaar in jaar uit had hij het valletje opgezet, niemand die erin trapte. En nu, op de vrijdagavond van de negende november in het jaar onzes Heeren 2018, had ie er dan eindelijk succes mee! Vijf zetten gespeeld, een Toren voor!! Glunderend en met het hoofd in de wolken speelde de gelukzalige verder. Dat ie daardoor geen goed zicht op de stelling op het bord meer  had, bleek wat later, toen Albert de materiaalverhouding weer rechttrok. En met een klap landde de man weer op aarde, toen hij zag dat Albert op drie manieren mat in één had.

Jan speelde tegen een vriendelijke jongeman die weinig ondernemingslust vertoonde en dus   geen zzp’er moet worden. Wel was hij zeer behulpzaam: rokeerde niet, voerde de zet  waarmee hij de schade kon beperken consequent niet uit, opende de lijnen die Jan voor zijn aanval nodig had. Zo kwam ie na 17 zetten al mat te staan.

Robbie viel aan op de stelling van een tegenstander die bekwaam verdedigde en al verdedigend doortrapte tegenkansen creëerde. Makkelijk viel het opgetrokken bolwerk niet te nemen en een belangrijk probleem was voor Robbie het vinden van een antwoord op de vraag: zal ik offeren of moet ik sluipend slopen? Hij koos voor het laatste en vrij snel bleek dat terecht te zijn.

En zo stonden we na drie partijen met 3 – 0 voor.

Chiel en zijn medemens hadden de boel stevig in elkaar geschoven. Weliswaar kon hij (Chiel dus) de stelling op de Damevleugel openen, maar daarvoor werd niet gekozen. In plaats daarvan werd er fors afgeruild. Toen de kruitdampen waren opgetrokken,  had zijn tegenstander een vrijpion die tot c3 was opgerukt. Dat zou geen probleem zijn geweest, als de vijandelijke Koning niet aan de wandel was gegaan en op zijn tocht niet op c2 terecht was gekomen. Nu was dat wel een probleem.

Hoe Patrick won is mij ontgaan, maar hij won en zo was met nog drie partijen die aan de gang waren de stand 4 – 1 in ons voordeel.

De aanval van Fred had niet doorgezet, de stelling zag er evenwichtig uit, niets aan de hand dus, ware het niet dat er mat in één in de stelling zat en dat Fred dat over het hoofd zag of even was vergeten.

Ben had lange tijd net zo’n gesloten stelling op het bord als Chiel had. Geduldig wachtte hij op zijn kans om de a-lijn open te breken en toen dat moment kwam, aarzelde hij geen moment. Met zwaar geschut nam hij de A-lijn in bezit, de winst leek nu voor het grijpen, maar helaas, een wanhoopstegenaanval van zijn tegenstander bracht Ben uit zijn evenwicht. In plaats van op zijn agressieve manier door te gaan, deed hij een verdedigingszetje dat nogal ontnuchterend uitpakte.

4 – 3 inmiddels en zo werd het toch nog spannend.

Hoewel, spannend, zo spannend was het nou ook weer niet, want de enige partij die nog aan de gang was, was die van Tony en die had weliswaar niet veel bedenktijd meer, maar het eindspel waarin hij was terechtgekomen was tamelijk overzichtelijk: Koning, Paard en een handvol pionnen tegen Koning, Loper en eenzelfde aantal pionnen. Dat leek tenminste op remise af te stevenen. Maar dit soort eindspelen is, ondanks de overzichtelijkheid,  natuurlijk razend ingewikkeld. Een verkeerd veld en je Paard is afgesneden, Koning naar rechts in plaats van naar links en je zit in tempodwang, dat is best heftig als je nog maar een halve minuut op de klok op hebt. Dan biedt die tien seconde bonus per zet ook geen soelaas. En zo kon het gebeuren dat Tony twee keer niet de sterkste voorzetting vond en zo eindigde de wedstrijd Velp 2 – DSG 1 in een gelijk spel : 4 – 4.

Na de nederlaag in de vorige ronde is dit gelijk spel een hele vooruitgang, maar het is niet iets om over naar huis te schrijven. Laat staan dat daarvoor ……. etc.

Dat ging dus mis.