DSG1 geroosterd in de Vlamoven!

 Geen leuke titel om mee te beginnen en het moet nog blijken of het dit seizoen beter gaat worden. Het is gewoon een sterke klasse waar DSG zwaar aan de bak zal moeten om te vechten voor klasse behoud. Maar niet getreurd mocht het niet lukken dan hebben we (hopelijk) toch leuk geschaakt.

Zo ook donderdag 8 oktober in het clubgebouw van ASV aan de Vlamoven 22-24.
De krachtmeting met ASV 3. Vooraf wisten we dat het zwaar ging worden en dat bleek eerder een onderschatting te zijn….

Als eerste ondervond Chiel dat. Nog maar net in de opening hoorde ik aan mijn rechterzijde, aan bord 4, de stukken inslaan op het bord. Het bleek de tegenstander van Chiel die met zijn dame demonstratief de toren op a8 incasseerde. Niet lang daarna zag ik een witte pion naar a7 opstormen die Chiel alleen door opoffering van een stuk van promotie kon houden. Tjak! Weer een stuk minder. Enige compensatie, voor een toren en een loper minder, had Chiel niet.

Maar Chiel gaf (natuurlijk) niet op. Dit tot, duidelijk hoorbare, frustratie van zijn tegenstander. Naarmate de partij vorderde en de stukkenvoorraad van Chiel zienderogen afnam werden de zetten en klokbehandeling, van zijn tegenstander, grover en luidruchtiger totdat het Fred, die er naast zat, te gortig werd. Na Fred’s bedaarde maar vermanende “Kan het wat rustiger, ik heb hier last van.” werd de behandeling van de stukken aan bord 4 iets, maar dan ook echt maar iets, subtieler. Waarna Chiel uiteindelijk met een koning alleen mat werd gezet (dat laatste neem ik even aan want ik heb het niet gezien, maar ik denk niet dat Chiel zelf heeft opgegeven).

Daarna bleef het even rustig, totdat het bij Joop op bord 8 mis ging. Hij speelde met zwart tegen Alje Bolt. Er kwam een gesloten Siciliaan op het bord waarin het lang gelijk op ging. Met nog geen stukken geruild werd het complex en werd het de vraag wie begint de aanval.  Alje naam het initiatief ruilde wat stukken waarna toch een remise-achtige stelling ontstond. Een dubbel aanval werd Joop echter funest met verlies tot gevolg.

Daarna was het mijn beurt aan bord 2 en dat ging eigenlijk helemaal niet goed.
Lang dacht ik niet verkeerd te staan en misschien zelfs ietsjes beter. Maar mijn tegenstander Paul, stelde zich goed op en ving alle “tikken” , voor zover daarvan sprake was, goed op.
Toen we echter met 2-0 achter stonden dacht ik de “complexe-” variant te moeten kiezen in plaats van de alles dichtschuivende remise-variant. Ik bleek echter de “verliezende” variant gevonden te hebben! Ik werd met enkele krachtzetten direct in de touwen geslagen. Met beiden nog ca.15 minuten op de klok dacht Paul echter geheel in het belang van zijn team en bood remise aan. Hij had niet in de gaten dat het voor mij hopeloos was. Achteraf bleek in de analyse dat zwart helemaal vast stond en mijn voor de hand liggende zet (Te8) na de zet Pxg6! Verliezend zou zijn. Kwam ik weer goed weg!

 

Daarna ging het hard. Ik zag niet wanneer en hoe alles tot stand kwam omdat ik ging analyseren met mijn tegenstander. Maar een poging;

Fred aan bord 3 was, in een gesloten Siciliaan,  op de damevleugel langzaam in de hoek gedrukt door zijn tegenstander en dacht laat ik dan maar mijn toren op a1 offeren en op de koningsvleugel een loper offeren, voor wat vage aanval op de koning. Hij wist het zowaar nog ietwat complex te maken maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen toen zijn tegenstander wat materiaal terug gaf en na een dameruil meer materiaal en een gewonnen stand overhield.

Robbie aan bord 1 kreeg een mooie en goede stelling op het bord maar ging in het laatste half uur, naar eigen zeggen, drie keer in de fout. Uiteindelijk ging zijn stelling  van een goede stelling en een mooie pion voorsprong naar een eindspel van (Robbie-) Paard en 2 pionnen tegen Toren en 1 pion. Daarna ging ergens ook nog een combinatie fout waarna het eindspel verloren was.

Yunus aan bord 5 had lang een gelijk opgaande partij maar wist wel ergens 2 pionnen te winnen. In het eindspel was hij dan ook dicht bij winst. Zijn tegenstander, Hedser, bood remise aan, wat Yunus echter weigerde. Na een fout(je) ging Yunus echter mat. Helaas, maar het geeft wel hoop voor de komende wedsrijden.

Erik aan bord 7 is mijn aandacht een beetje ontschoten.
Ik dacht meerdere keren een stelling te zien met wederzijdse kansen, misschien zelfs een licht voordeel voor Erik, maar ergens is het dan toch misgegaan en moest ook Erik zijn koning omleggen.

Adri aan bord 6 was het die uiteindelijk de club-eer redde!
Dat had uiteindelijk wel heel wat voeten ( of zetten) in aarde.
Adri kwam minder uit de opening maar, na een dameruil op zet 13, kreeg hij via zijn torens op de d-lijn wat tegenkansen.  In een taai middenspel kreeg de witspeler echter weer wat tegenspel als compensatie voor de open lijn doordat Adri het loperpaar moest opgeven. Gelukkig kon Adri uiteindelijk een van de lopers veroveren en bood (meerder keren) remise aan. De tegenstander weigerde echter steeds, waarna uiteindelijk een remiseachtig toreneindspel op het bord kwam. 

Adri kwam onder de 5 minuten (en hoefde niet meer te noteren) waarna zijn tegenstander waarschijnlijk ten onder ging aan stress vanwege het feit dat hij wel moest noteren en natuurlijk bijna al zijn teamgenoten hadden gewonnen!
Net toen hij ook onder de 5 minuten kwam maakte hij een cruciale fout waarna Adri (op zet 100 ongeveer!) het eindspel met koning + pion tegen koning alleen won. (Tot enig leedvermaak van Adri omdat hij meerdere keren remise had aangeboden).

Eindstand 6.5-1.5 voor ASV 3. Mooi voor elkaar geschaakt door ASV en een wake-up call voor DSG1? Laten we het hopen.
Als je alles tegen elkaar wegstreept had er wel iets meer ingezeten, maar ook niet meer dan dat. Dus niet getreurd en vol goede moed naar de thuiswedstrijd op maandag 9 november tegen Velp 2!

Een nieuwe ronde met nieuwe kansen.

Frank.

DSG2 - DOG1: 3 - 3

De eerste competitiewedstrijd van het nieuwe seizoen was een thuiswedstrijd tegen DOG 1 uit Almen.  De wedstrijd werd geleid door onze kersverse wedstrijdleider Erik Visser, die ons net daar voor een uitleg had gegeven van een aantal regels en gedragingen, waar we als competitiespelers aan moeten denken.
We begonnen met 2 verliespartijen en na een uur stonden we al met 1 -2 achter. Mijn verliespartij maakte het niet beter en Jan en Adri, moesten de eer redden.  Dat deden ze gelukkig uitstekend. Allebei brachten ze hun tegenstander in een eindspel met enkel pionnen  in “Zugzwang” en het wedstrijdpunt was binnen.

1. Jan Ravensteijn  (1628)   -  Bernd Brandt ( 1568 ) 1  -  0

Omdat noch mijn tegenstander noch ik voor de aanval kozen, bleef de stelling lang in evenwicht. Wel vond ik dat ik een betere pionnenstelling had die tot haar recht zou kunnen komen als de stukken van het bord zouden zijn verdwenen. Ruilen was dus mijn streven. Dat lukte aardig, vooral toen tegenstander zelf aanbood de enig overgebleven Torens te laten verdwijnen. Vanaf dat moment was, onder aanvoering van mijn Koning die inmiddels op g4 stond, winnen niet moeilijk meer.

2. Adri Bressers (1555)  -  Brerend Ebbink  ( 1628)    1  -  0

Vanuit mijn favoriete 1. E4,e5, 2.d4 opening stevende mijn tegenstander met rechtstreeks af op een Dameruil op de 4e zet met 2...d6 3. Dxe dxe 4 Dd8 Kd8. Dit betekende dat hij niet meer kon rokeren en ik druk op f7 kon zetten. Dit resulteerde in een veel betere stelling voor mij waarbij ik de pion op f7 won en later nog een op d6.  Gaandeweg werden alle stukken afgeruild en eindigde ik met een eindspel van 5 pionnen tegen 3 pionnen. Dit was technisch eenvoudig uit te spelen met uiteindelijk zetdwang en opgave van de tegenstander. Een partij die zichzelf liet spelen en die me dan ook weinig bedenktijd vroeg.

3. Herman Rensen ( 0 )  - Marcel Rosenberg ( 1360) 1  -  0

Na een ongeveer gelijk spel, waarbij nog maar een paar stukken van het bord waren, leek het er op, dat ik een stuk zou verliezen, maar hij zag over het hoofd, dat hij dan op de achterlijn mat liep. Dit gebeurde dus, terwijl ik hem een zet daarvoor voorstelde, als hij aan remise dacht, dat hij het dan moest zeggen. 

4. Albert Lebbink  (1571)   -  Hans Marcus  ( 1648)     0  -  1

Na een rustig begin stapelde hij  de d-lijn hetgeen mij 2 pionnen kostte. Ik kon even later  de kwaliteit winnen, zodat we redelijk gelijk stonden. Mijn tegenstander stond wat actiever .Daarna stond het wat vast, waarna ik iets te resoluut de aanval koos en mijn dekking verwaarloosde. Hij brak door op de koningsvleugel en ik verloor 2 pionnen en een stuk en gaf op. 

5. Gerard Verstraete ( 0 )   -   Gradus Vrieze  ( 1612) 0  -  1

Ik speelde met zwart op bord 5 tegen Gert Vrieze . Als antwoord na zijn d4 opening wilde ik het koningsindisch op het bord brengen. Pf6, g6 en loper op g7. Daarna gevolgd door een korte rokade.. Door zijn agressieve manier van spelen lag ik voortdurend in de verdediging. Ik kreeg geen vat op het spel en kwam niet in de gelegenheid om te rokeren. Dit werd uiteindelijk mijn Waterloo. Met een toren op de open e-lijn en een penning op de koning kwam de loper op a3 als extra aanvaller. Dit werd mij te veel. Hierdoor verloor ik een stuk. Omdat het mij niet lukte om de koning uit de penning te halen gaf ik op. 

6. Harry Betcke    ( 0  )     -  René  Rothman  ( 0 ) 0  -  1

Na wat weggeven en wat gewonnen te hebben kwam er tenslotte een eindspel met een toren achter.
Dus opgave.

Eindstand DSG2 - DOG1: 3 - 3

Slotronde SOS competitie.

Vrijdag, 24 april, was de slotronde van klasse 3C  en 3D in Arnhem bij ASV. We speelden met 16 teams in de sporthal. Ons team, DSG 2, stond in de middenmoot en we konden dus vrijuit spelen. Wel konden we het kampioenschap nog beïnvloeden. Onze tegenstander, de Arnhemse Schaakacademie 2 stond op plaats 2 en kon bij winst en een remise van Theotorne en De Kameleon op plaats 1 eindigen. Zover kwam het niet. Theotorne won en omdat wij 2 remises haalden, kwam ASA 2 net een half punt tekort.  Zelf eindigende wij op plek 5. Zie hieronder de hele stand van afdeling 3C.

Team	MP	BP	1	2	3	4	5	6	7	8
1. S.V. Theothorne 1	12	30	☓	4	3½	3	3	4½	6	6
2. Arnhemse Schaakacademie 2	12	29.5	2	☓	4½	5	5	5½	4	3½
3. De Kameleon 1	10	25.5	2½	1½	☓	4	4	4	4	5½
4. ASV 5	7	20	3	1	2	☓	4	2½	3½	4
5. DSG 2	6	18.5	3	1	2	2	☓	3½	3	4
6. ASV 6	6	17.5	1½	½	2	3½	2½	☓	3½	4
7. Elster Toren 2	3	16	0	2	2	2½	3	2½	☓	4
8. De Toren 2	0	11	0	2½	½	2	2	2	2	☓

Aan het eind van de avond had ASV nog een attentie voor de topscorers van de verschillende verenigingen. Bij ons waren dat Adri en Erik, die beide 4 punten hadden

De zes spelers van het tweede team van de  Arnhemse Schaakacademie waren niet alleen een stuk jonger, ook hun elo rating was hoger en op grond van dit rating verschil was een een uitslag van 4-2 te verwachten, maar we verloren met 5-1. 

1. Verberk, Tom (1962) -  Bressers, Adri (1577): 1 - 0

Adri speelde  aan het eerste bord tegen een tegenstander met een rating van 1968 en was daarom niet al te hoopvol over een resultaat. Gaandeweg de partij merkte hij echter dat hij zeker niet slechter kwam te staan en na een kwaliteitsoffer rond de 20e zet en een aftrekschaak met gewin van de dame voor toren en loper stond hij zelfs beter. Hij had nog een dame en een extra pion en zijn tegenstander 2 torens. Alles kon nog gebeuren totdat de verdwazing toesloeg en hij een grote blunder maakte waardoor zijn Dame verloren ging tegen een van de torens. Hij kon natuurlijk daarna meteen opgeven. Erg jammer. 

2. Stradmeijer, Geert (1922) -  Yetkin, Yunus  (1619): 1 - 0

Yunus kwam aardig onder druk te staan. De tegenstander ging vol op het orgel en met o.a. gestapelde torens recht op zijn koningsstelling af.
Yunus stond met zijn stukken zichzelf in de weg en kon geen kant meer op.

3. Sampson,  Elijah (1791) -  Crooy, Joop  (1644): ½  - ½

Joop  speelde tegen de sympathieke  Elija Sampson (1791). Joop opende met zijn vertrouwde d4 waarop Elija koos voor de Hollandse verdediging. De strijd bleef in evenwicht en op de 16de zet brachten ze allebei een paard in het vijandig centrum. Toen werd de stelling  echt complex. Wel of niet slaan en wie slaat het eerst. Hier gebruikten ze allebei veel tijd. Er werden stukken geslagen over en weer en toen de kruitdampen waren opgetrokken bleek de stand nog steeds in evenwicht. De spanning was uit de stelling en er werd er tot remise besloten

4. Bossinga, Arjen (1622 ) -  Rensen, Herman (0): ½ - ½

Herman speelde een degelijke partij. De strijd was geen moment uit balans en stevende regelrecht op remise af.

5. Willems, Thijs (1553)  -  Lebbink,Albert (1612): 1 - 0

Albert opende Italiaans en de partij ging lang gelijk op. Albert verloor een pion en een aantal zetten later kon hij via een combinatie de pion terugwinnen en zelfs kwam hij een pion voor. Er waren veel stukken verdwenen en Albert kreeg zelfs een vrijpion op b6. Die kon hij helaas niet verzilveren. Ze hadden beide nog 2 lopers, dame en 3 pionnen op de  koningsvleugel en Albert dus die extra pion op b6. Albert gaf verschillende keren schaak en had de mogelijkheid om de dames te ruilen. Dit deed hij niet en dat bleek de grote fout.  Uiteindelijk kon zijn tegenstander met 2 pionnen opstomen en kon promotie niet verhinderd worden.

6. Harten van, Thijs (1570)  -  Verstraete, G. (Gerard) (0): 1 - 0

Al vroeg in de partij werden Gerards stukken op de koningsvleugel ingesloten. Wit (Thijs) dacht toen maar aan één ding en dat was; aanvallen! Hierbij vergat hij zijn eigen stukken rustig te ontwikkelen. De partij duurde al met al toch nog tweeëneenhalf uur. Met 38 zetten. Dit had veel korter kunnen zijn wanneer wit in de tiende zet niet Pe2 had gezet maar Dg6. Dit zou vernietigend zijn geweest. Gelukkig zag Thijs deze zet over het hoofd. Heel langzaam kwam Gerard weer in het spel en had hij nog even hoop. Maar het laat ontwikkelen van zijn stukken deed hem de das om. 1-0 voor wit.

DSG 1 - Zutphen 2

 

Vrijdag 17 april was het dan zover. De gezamenlijk eindronde in klasse 2B en 2C (totaal 16 teams) werd georganiseerd door, en gespeeld in, Veenendaal.  Op een centrale locatie, in een ruime speelzaal, zou het een goed georganiseerde avond worden.

Overzicht van de zaal met Chiel en Adri nog zwoegend in de match.

Theoretisch hadden we kans om eerste in onze poule te worden. Echter dat was alleen mogelijk wanneer wij wonnen en de Cirkel 1, nu nog met een matchpunt en een paar bordpunten voorsprong op ons, zou verliezen. Vrij kansloos dus. Wel hadden we goede kans op een 2^e plek hetgeen een promotie naar de 1^e klasse van de SOS competitie zou betekenen. Dus er was nog iets te winnen.
Nu is zo’n gezamenlijke eindronde, ditmaal voor ons een “thuiswedstrijd” maar dan in Veenendaal, altijd wel een puntje, maar vandaag werd het wel even echt spannend.

Ergens in de voorbereiding bleek ik Jaap gemeld te hebben dat hij op bord 1 wit had. Maar in een  “thuiswedstrijd”  betekent bord 1 voor de thuisploeg natuurlijk zwart. De opstelling lag al bij de wedstrijdleider,  maar gelukkig kon dat op het laatste moment nog even gerepareerd worden en speelde Jaap op bord 2.

De klok naderde 8 uur, start van de wedstrijd, maar waar was onze 4^e man, Fred?
Nog nergens te bekennen. Niets voor Fred. Mijn wederhelft in het teamleiderschap, Robbie, was ook in verwarring. Mogelijk wist Fred niet dat het, net als de vorige ronde, in Veenendaal was, maar deze keer op een andere locatie??

Nog snel even bij de wedstrijdleider gecheckt of ik even mocht bellen. Snel naar de auto waar ik, uit voorzorg altijd tijdens een schaakwedstrijd, maar niet handig deze keer, mijn mobiel laat liggen. Fred gebeld, maar hij neemt niet op. Een appje geprobeerd, maar Fred appt niet, dan maar een mailtje gestuurd met de huidige locatie, hopende dat hij dit nog even leest…ijdele hoop natuurlijk, want wie leest de hele dag zijn mailtjes?? Kortom, ik zag ons al met 0-1 achter staan en liep terug naar mijn bord.

Dag vogels, dag bloemen, dag … 2^e plek.

Ik begon aan de wedstrijd en zag bij Robbie ook wat onrust, maar na een minuut of twintig kwam Fred toch plots de hoek omzeilen! Mijn hart sprong op! We zaten weer vol in de wedstijd. Snel een koffie gehaald voor Fred (en mijzelf) en ik kon weer rustig in mijn partij indalen.

Die partij liep voorspoedig. Mijn tegenstander koos niet de optimale opzet in het Engels en kwam met een gehavende pionnenstelling op de damevleugel uit de opening. Met een vlotte dameruil sloegen we vervolgens het middenspel maar over en snelden door het eindspel.
Toen mijn tegenstander toeliet dat ik de a-lijn opende werden alle pionnen op zijn damevleugel zwak en sneed mijn toren als een mes door de Engelse boter. Op zet 23 gaf mijn tegenstander op. Met een pion minder en een gehavende stelling was stukverlies niet meer te voorkomen. 1-0 voor DSG.

Toen ik na een korte analyse in de analyseruimte weer terugkwam in de speelzaal liepen ook Jaap, Fred en Robbie alweer weer “doelloos” rond.
Jaap had zijn partij gewonnen. Ik heb gezien dat hij vanuit zijn favoriete opening, zoals bijna altijd, een gunstige opstelling met een dreigende koningsaanval wist op te bouwen.
Een torenlift naar f3, dreigingen op de zwarte koning, een pionwinst op f6, een zwarte dame en zwarte torens die niet te hulp kwamen, etc.etc. Ergens moet dat beslissend zijn geweest. Meer details kan ik helaas niet vrijgeven.

Robbie, mogelijk toch iets  uit zijn doen door de commotie rondom Fred, had in de opening op de derde zet een “bok” geschoten door e6 te spelen en zijn loper op c8 op te sluiten. Dit is voor Robbie een ernstig probleem, want normaal, speelt hij altijd, maar dan ook echt altijd, eerst zijn loper buiten de keten met Lf5 of Lg4.
Kortom hij was meteen uit zijn gangbare spel en worstelde verschrikkelijk met zijn opgesloten witveldige loper. Uiteindelijk werd dit ook zijn neergang en eindigde de partij, met zijn loper nog op c8, die daar triest binnen een fort van eigen pionnen op e6, d5 en c4 geen uitweg meer zag.

Fred, kwam (laat), overzag (het allemaal) en overwon (heel snel) de Russische openingsopzet. NB; Ook dit zal trouwens, deels, aan Robbies wanhopige spel meegeholpen hebben. Hij speelt dit graag met zwart en zag dit naast zijn bord live gebeuren. Uiteindelijk had Fred maar 19 zetten nodig om zijn tegenstander gewoon mat te zetten. Een echte miniatuur dus, meteen maar publiceren. Ter lering ende vermaeck;

Stand nu 3-1 voor DSG, met Chiel en Adri nog bezig in voor hen goed staande partijen. Chiel (met zwart) stond heel goed tot gewonnen en Adri had (met wit) een betere, maar moeilijke stelling. Dus als teamleider rest dan alleen nog maar even aangeven dat een remise voldoende is. 
Adri, twijfelde nog even, niet vanwege de stelling, maar meer omdat hij dacht dat zijn tegenstander de remise, gezien de stand in de match, niet zou accepteren. Maar wie niet probeert…. Toen hij toch maar besloot remise aan te bieden nam zijn tegenstander het opgelucht aan! Daarmee was de winst en dus promotie een feit. De 3.5-1.5 was binnen!

Zie onderstaande partij. De computer geeft genadeloos aan dat Adri een goed partij heeft gespeeld en in de eindstelling duidelijk beter staat.
Maar wacht, wat ziet het siliconen beest?….op zet 23 heeft Adri een, weliswaar dieper verstopte, weg naar dame-winst gemist! Wat een mazzelaar die zwartspeler!

Partij Adri Bressers – Jan Pouwels

Chiel, die naarmate zijn stelling beter werd, zijn hartslag evenredig zag oplopen (lang leve de smartwatch?!), had al besloten het enigszins lastige eindspel maar te laten zitten en ook voor de remise te gaan. Zijn tegenstander accepteerde het aanbod, na een kort teamoverleg, gretig. Natuurlijk dankzij de onderstaande, voor Chiel, zeer gunstige stelling. Eindstand 4-2 voor DSG 1!

Eindstelling Martijn Kasza-Chiel 

Hadden we eigenlijk voor de mogelijke 2^e plek nog rekening moeten houden met de concurrenten? Daar heb ik, tijdens de wedstrijd, eigenlijk amper aan gedacht.
(Foei teamleider!) Maar, achteraf, bij een minimale overwinning van ons (3.5-2.5) had OPC 1 ons alleen nog voorbij kunnen gaan bij een minimale 5-1 overwinning op de Toren 1.  Die kans was al klein, maar op het moment dat Adri remise aanbood, was die kans voor hen ook alweer verkeken aangezien het daar op dat moment al 2-2 stond.

En toch ….we mochten ons nog even 1^e wanen, alleen ging de Cirkel 1 daarna scoren.

Een beetje mazzel dat dit uiteindelijk ging zoals het ging, maar misschien ook wel verdiend gezien dit goede seizoen 2025-2026 van DSG 1.|
Waar we in de 2^e klasse B van de SOS competitie, eerst zonder puntverlies naar een eerste plek opstoomden (winst tegen de Cirkel 1, Wageningen 2 en de Twellose SC 1), haperde de puntenmachine even (verlies tegen OPC1 en de Toren 1).  Maar daarna herpakten we ons weer (winst op Veenendaal 2 en Zutphen 2) hetgeen resulteerde in een mooie 2^e plek in de eindstand. Bovendien geeft deze plek recht op promotie naar de 1^e klasse in de SOS competitie van 2026-2027!

Bedankt weer aan alle vaste spelers en de reddende engelen in nood, oftewel onze invallers! Dat hebt wi-j mooi edoane!

Frank Schleipfenbauer.

 

Eindstand SOS klasse 2B seizoen 2025-2026

 

DSG 2 - De Kameleon 1: 2 - 4

 Maandag, 16 maart, speelden we ronde 6 van de SOS competitie. Dapper gestreden, maar wel verloren. Hieronder de verslagen van de spelers.

Bord 1.  Jan Ravensteijn (1620)  - Maarten Marneth ( 1836)      0 – 1
Wit, Maarten met 1836, opende met d4, waarop ik besloot met het Konings-Indisch tegen te spelen. Daarmee hield ik t/m de 30^ste zet de stand aardig in evenwicht met een minimaal voordeeltje voor Wit. Toen besloot ik Dames te ruilen, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Het kostte me een pion die een belangrijke verdedigende taak had en die miste ik nu. Toen ik inzag dat 1836 dat ook inzag, gaf ik op.

Bord 2.  Adri Bressers ( 1534)    -  Henk Oosterink (1783)        ½  - ½  
Mijn tegenstander opende met een variant van het Scandinavisch die ik zelf ook wel eens speel en daarmee bevond ik me al snel op bekend terrein. Gaandeweg de partij kreeg ik een ontwikkelingsvoorsprong en uiteindelijk een sterke loper op e5 die bijna niet te verdrijven viel. Dit gaf me de kans om via de e-lijn en een Toren op h3 een venijnige aanval op te bouwen met allerlei offerkansen. Mijn tegenstander bleek uiteindelijk taaier dan het eerst leek en vond een aantal malen telkens de beste tegenzet waardoor de aanval niet doorsloeg en ik moest berusten in een remise waar mijn tegenstander eigenlijk het meest blij mee was.

Bord 3. Yunus Yetkin  ( 0 )     - Bram Blasman  ( 1746 )           0  - 1   
Mijn partij ging lange tijd gelijk op. Door met mijn paard zijn toren te winnen, ging ik met een voordeel het eindspel in. Helaas speelde ik in de slotfase mijn loper verkeerd, waardoor ik mijn voordeel verloor en uiteindelijk de partij verloor. Het was een mooie en spannende partij. Ik hoop van mijn fouten te leren en er ervaring uit mee te nemen. 

Bord 4 .  Albert Lebbink  (1622)  -  
                Johan Oppewal. (1694 )    0 – 1

Na een rustig begin,  kwam er een dreiging  op de C lijn. Ik reageerde met mijn loper maar had eerst met de torens moeten reageren. Nu stond ik erg vast.  

Mijn tegenstander  ging stukken stapelen, waardoor de dreiging  steeds groter werd en ik steeds minder kon manoeuvreren. Ik verloor 2 pionnen en een stuk. Mijn koning stond heel kwetsbaar   en ik gaf op.

Bord 5.  Erik Visser (1642 )   - Frans Eijgenraam  (1667)        1  - 0
Eric speelde een gedegen partij, waarbij hij een vrijpion vakkundig naar de laatste lijn bracht en zijn tegenstander opgaf.

Bord 6.  Gerard Verstraete (0)  -  Eric Stevens ( 1528)              ½   - ½
Met wit speelde ik op bord zes tegen Eric Stevens. Ik opende met de Italiaanse opening. De eerste zetten waren uit het boekje. Van beide kanten. Na de opening was het afruilen van stukken. Het ging redelijk gelijk op. Na twee uur spelen bood ik remise aan dat niet werd aangenomen door mijn tegenstander die remise niet zijn ding vond. Na nog een uur afruilen en om elkaar heen draaien kwam het bericht dat De Kameleon niet meer door DSG was in te halen op punten wat de uitslag ook was van onze partij. Mijn tegenstander accepteerde nu wel mijn aanbod om de partij in remise te laten eindigen (gezien de stand van de stukken op het bord een logisch einde van de partij). Ieder een half punt voor de geleverde inspanningen.

2e klasse B Veenendaal 2 – DSG 1

Ofwel DSG1 weer terug op de rails!

Donderdag 19 maart speelde DSG 1 tegen het 2e team van Veenendaal.
Na de opeenvolgende nederlagen tegen OPC1 en de Toren1 weer eens tijd om te kijken of we het nog kunnen. Als vervanger voor Jaap hadden we deze keer Erik weten mee te lokken. Erik, heeft nu 4 uit 4 in het 2e team, dus moet er ingegrepen worden. Een 100% score kan natuurlijk niet. Gelukkig wilde hij mee. 

De wedstrijd begon rustig. Chiel op bord 4 verloor ergens een pion maar omdat hij in samenwerking met zijn tegenstander de stelling verder potdicht wist te schuiven kon een tactisch remiseaanbod van Chiel niet geweigerd worden.
Niet lang daarna plaatste ook Patrick aan bord 1 een remiseaanbod. Wat een beloftevolle aanvalstelling leek met een batterij op de koning vervlakte al snel naar een dode stelling omdat de tegenstander een aantal stukken wist te ruilen.

Stand 1-1 met een goede stelling voor Erik op bord 6 (Kwaliteit voor), bij mij, Robbie en Fred alles nog moeilijk en onduidelijk. 

Mijn tegenstander bouwde, op bord 2, zelfverzekerd een kansrijke aanvalstelling op. Ik wist me niet optimaal te verdedigen en kwam duidelijk minder te staan. Plotseling wist ik echter een afruil te forceren en de b-lijn te openen in ruil voor een dubbelpion. Tegenkansjes gloorden! Gezien het sterk stijgende tijdverbruik van mijn tegenstander meende ik dat bij hem de twijfel toesloeg en dat klopte. Na nog een mindere zet hetgeen hem een pion op b2 kostte, schoot hij een verschrikkelijke bok wat een toren kostte. Na nog een paar zetten gaf hij dan ook op. 1-2 voor DSG.

Robbie had intussen op bord 3 een gelijkstaande stelling langzaam maar zeker weten uit te bouwen naar een gezonde, iets betere stelling. Toen hij in een eindspel met dame + toren en dame + toren ook nog een gedekte vrijpion en torenruil wist af te dwingen, ging het al snel van kwaad tot erger voor zijn tegenstander. Uiteindelijk kon Robbie, met een gedekte vrijpion voorsprong en een matdreiging, afronden. 1-3 voor DSG.
Wetende dat remise voldoende was konden nu Fred en Erik toeslaan.

Fred had op bord 4 een moeilijke partij waarbij hij, in het eindspel met torens en lichte stukken, een vrij gelijke stelling had met als enige voordeel een dubbelpion op de g-lijn van zijn tegenstander. Hij besloot zijn koningspionnen naar voren te gooien om ruimte te pakken. Maar aangezien het allemaal veel tijd koste, en remise voor DSG voldoende was, koos hij voor een remiseaanbod dat geaccepteerd werd.

En Erik? Erik had, de in de opening gewonnen, kwaliteit goed verdedigd. Uiteindelijk ontstond er een dame-eindspel waarbij Erik de toren voor een kwaliteit had en besloot hij de kwaliteit voor een paar pionnen terug te geven. Een gewonnen dame-eindspel ontstond waarbij Erik de eeuwig schaakmechanismen die er in zaten goed afdekte. En alles bewoog naar een ondekbaar matje, vergelijkbaar met de partij van Robbie maar toen…. zwart aan zet in de volgende stelling. Wit speelde net, na Dxf4+ de enige zet die hij had; g4. Zwart staat gewonnen, 2 (eigenlijk 3) pionnen voor en voldoende schaakjes. Maar hoe maak je dit af? Erik speelde hier 38…, Kh7, natuurlijk om wit mat te gaan zetten. Echter wit vond de zet die niet genoemd mag worden. Dus de lezer mag hem zelf zoeken.

Zuur en leerzaam voor Erik. Maar wel een prachtige en bijzondere zet. Je maakt dit bijna nooit meer mee.….  Uiteindelijk dus 4-2 voor DSG.

We doen weer mee, maar waarschijnlijk is het niet voldoende voor een kampioenschap. De koploper De Cirkel 1 heeft de laatste ronde voldoende aan een gelijkspel om vrijwel zeker kampioen te zijn. (tenzij wij dan met 6-0 winnen). Maar een goede 2^e plaats is voor ons een bereikbaar doel.

Het wordt een spannende gemeenschappelijke eindronde donderdag 17 april wederom in Veenendaal.

De Toren 2 - DSG 2: 2 - 4

1. Chella Adaikalam (1650 )-  Jan Ravenstein (1646):  1 – 0

Mijn tegenstander beantwoordde mijn e4 met het Koningsgambiet. Dat beloofde dus een opwindende partij te worden en dat werd het ook. Toen de Torenman lang rokeerde, kon ik met mijn Dame zijn a- en b-pion ophalen. Daarbij riskeerde ik wel een lastige aanval op mijn Dame. Twee vluchtvelden had ik voor haar en ik koos het verkeerde. Het resultaat: twee pionnen ingeleverd, de eerste 20 zetten 10 zetten met mijn Dame gedaan en allebei een onsamenhangende stelling. Rond de eindspelfase kwam ik wat beter te staan, dacht een matcombinatie te hebben, maar toen ik even geen zet had om schaak te geven, sloeg mijn tegenstander genadeloos toe. Hij wel!

2. Erik Drent  (0  -   Adri Bressers  (1571):  0 – 1

Ik speelde een d4- Pf6 openingen het werd een koningsaanval  door mijn tegenstander. Na een zeer ingewikkeld middenspel won hij een kwaliteit, maar moest die later teruggeven om een vrijpion te stoppen. Daarna stond ik beter, omdat mijn pionnen door konden lopen. Mijn tegenstander moest nog een loper investeren om promotie tegen te gaan. Toen had ik een gewonnen eindspel.

3. Ferdi Berendsen(1674) - Yunus Yetkin (0): 0 – 1

 Mijn tegenstander speelde sterke openingen en koos voor een scherp plan door zijn loper via de koningsvleugel op mijn pion te slaan, waarmee hij de stelling opende. Dit was een risicovolle zet die zowel voor hem als voor mij gevaarlijk kon zijn.   Door rustig te blijven, de controle over de stelling te behouden en nauwkeurig te spelen, wist ik het gevaar succesvol af te wenden. Uiteindelijk kon ik het initiatief overnemen en de partij in mijn voordeel beslissen.

4. Ad Braam ( 1631) -  Erik Visser  (1621): 0 - 1

5. Jan Schoemaker (1623)-  Albert Lebbink ( 1609):  0 – 1

Ik speelde Italiaans en maakte een klein foutje, waardoor ik een pion verloor. In het middenspel kreeg ik een sterke aanval op de f7 pion. Ik had 3 aanvallers en er waren 3 verdedigers. Ik kon de verdedigende dame weglokken door mijn Dame te laten slaan. Mijn tegenstander sloeg de Dame en terugslaan was niet nodig, want met 2 Torens op de 7e rij kon ik mat geven. 

6. Sven Kivits (0)  -   Gerard Verstraete  (0): 1 –  0

Met zwart speelde ik op bord 6 tegen Sven Kivits. Al vrij vroeg verspeelde ik een pion. Daarna ging het redelijk gelijk op. Ik kon echter geen grip krijgen op de oprukkende d-pion van mijn tegenstander. Mijn witveldige loper moest verder doorspelen van deze pion voorkomen. Hierdoor kon ik dit stuk niet spelen. Nadat zwart ook met zijn b-pion ver was doorgedrongen, was 

5e rond SOS DSG 1- De Toren 1

5e rond SOS DSG 1- De Toren 1 oftewel wat kan er allemaal fout gaan?

De thuiswedstrijd tegen de Toren 1, met de insteek de koppositie in klasse 2B te verdedigen, ging op zijn zachtst gezegd, niet helemaal zoals gepland.

De puntenmachine van DSG 1 begon maandag 2 februari al vroeg te haperen. Een van onze twee kampioenen, Patrick meldde zich ziek en we moesten op zoek naar vervanging. Helaas konden Yunus en Erik niet en moesten we onze troef voor de uitwedstrijden, Jan Ravensteijn, tegen wil en dank, in een thuiswedstrijd inzetten. 

In de wedstrijd zelf ging het ook al niet beter. Onze andere kampioen, Jaap, kreeg op bord 1 een stukoffer om zijn oren. Toen dat niet voldoende bleek, offerde zijn tegenstander nog een tweede stuk waardoor Jaap, met twee stukken voor slechts vier pionnen, toch het nakijken had en uiteindelijk ten onder ging aan een verwoestende aanval.

Robbie op bord 2 speelde een boeiende pot. Hij offerde een stuk, dat niet gepakt werd. Daarna gaf hij de dame voor een toren en een loper. Waar ik dacht dat het hopeloos was voor Robbie had hij echter beter gekeken en een sterke aanval. Het remiseaanbod, waarvan ik serieus dacht dat dit een grapje was van Robbie, werd dan ook met beide handen door de tegenstander aangepakt. De partij is ook te vinden in onze partijendatabase. Of KLIK HIER!

Hierna scoorde Chiel op bord vijf een vol punt. Helaas heb van de wedstrijd weinig gezien behalve dat Chiel met zwart een gezonde stelling had en met een aanval tegen de witte koning begon. Blijkbaar was dat voldoende om de stand naar 1.5-1.5 te tillen. 

Toen volgde echter weer opschudding in de wedstijd. Fred was op bord vier de partij voortvarend begonnen met een totale koningsaanval. Echter ergens in een complexe stand zette zijn tegenstander zijn geheime wapen in. De snotterkuch. Fred raakte hierdoor volledig uit zijn normale doen, schoot in de black-out en gaf zich gewonnen. 1.5-2.5 voor de Toren dus.

Bij mij, op bord 3, was de partij toen ongeveer in de afrondende fase. Ik had ergens een pion gewonnen, daarna een kwaliteit, een pion teruggegeven, toen nog twee pionnen gewonnen. Na een verraderlijk zetje van mijn tegenstander moest ik toen nog even in de denkstand maar vlak na de ophef bij Fred kon ik het punt binnenzeilen. 2.5-2.5 met alleen nog onze invaller, Jan, op bord zes aan het werk. Voor mijn partij zie onze partijendatabase. Of KLIK HIER!

Jan had een tegenstander die her en der nog wat les in de schaaketikette te goed had. Nu is dat Jan wel toevertrouwd en droeg hij zijn kennis over, zonder daar iets voor terug te vragen. Maar op het einde, in Jan’s tijdnood, brak het Jan toch zichtbaar op. Bovendien, in een stelling waar aanvankelijk wit (Jan) de dienst uit maakte vlogen de dames en pionnen plotseling, in een moeilijk eindspel, over het bord. De beide dames cirkelden vervaarlijk om de koningen en torens heen, terwijl her en der het voetvolk, de pionnen, er afgehakt werd. Uiteindelijk, daar waar ik dacht dat Jan zichzelf weer in de hand had, bleef toch ergens een toren hangen die door de tegenstander niet gemist werd. Helaas dus toch een 2.5-3.5 verlies voor DSG 1.

We staan nu niet meer op kop in de klasse 2B. De Toren staat 2.5 bordpunt voor. Maar gelukkig zijn er ook in het overige deel van de klasse slachtoffers gevallen. De clubs aan de staart, Wageningen 2 en de Twellose SC 1 hebben allebei gewonnen waardoor de gehele klasse in elkaar is geschoven. Met op dit moment, in deze vijfde ronde, alleen nog de Cirkel 1 - Veenendaal 2 te gaan staan er nu  drie{!} clubs op 6 matchpunten. Dat kunnen er vier worden of de Cirkel kan een matchpunt voorsprong nemen. 

Voordeel; we maken nog een redelijke kans op het kampioenschap met twee ronden te gaan. Maar er is ook nog een nadeel, met twee degradanten in de klasse, en de onderste twee teams op respectievelijk twee en vier matchpunten, maken wij daardoor ook nog alle kans op ….degradatie! 

Hoog tijd om toch weer te gaan scoren met DSG 1!