DSG 1 - Zutphen 2

 

Vrijdag 17 april was het dan zover. De gezamenlijk eindronde in klasse 2B en 2C (totaal 16 teams) werd georganiseerd door, en gespeeld in, Veenendaal.  Op een centrale locatie, in een ruime speelzaal, zou het een goed georganiseerde avond worden.

Overzicht van de zaal met Chiel en Adri nog zwoegend in de match.

Theoretisch hadden we kans om eerste in onze poule te worden. Echter dat was alleen mogelijk wanneer wij wonnen en de Cirkel 1, nu nog met een matchpunt en een paar bordpunten voorsprong op ons, zou verliezen. 

Vrij kansloos dus. Wel hadden we goede kans op een 2^e plek hetgeen een promotie naar de 1^e klasse van de SOS competitie zou betekenen. Dus er was nog iets te winnen.

Nu is zo’n gezamenlijke eindronde, ditmaal voor ons een “thuiswedstrijd” maar dan in Veenendaal, altijd wel een puntje, maar vandaag werd het wel even echt spannend.

Ergens in de voorbereiding bleek ik Jaap gemeld te hebben dat hij op bord 1 wit had. Maar in een  “thuiswedstrijd”  betekend bord 1 voor de thuisploeg natuurlijk zwart. De opstelling lag al bij de wedstrijdleider,  maar gelukkig kon dat op het laatste moment nog even gerepareerd worden en speelde Jaap op bord 2.

De klok naderde 8 uur, start van de wedstrijd, maar waar was onze 4^e man, Fred?
Nog nergens te bekennen. Niets voor Fred. Mijn wederhelft in het teamleiderschap, Robbie, was ook in verwarring. Mogelijk wist Fred niet dat het, net als de vorige ronde, in Veenendaal was, maar deze keer op een andere locatie??

Nog snel even bij de wedstrijdleider gecheckt of ik even mocht bellen. Snel naar de auto waar ik, uit voorzorg altijd tijdens een schaakwedstrijd, maar niet handig deze keer, mijn mobiel laat liggen. Fred gebeld, maar hij neemt niet op. Een appje geprobeerd, maar Fred appt niet, dan maar een mailtje gestuurd met de huidige locatie, hopende dat hij dit nog even leest…ijdele hoop natuurlijk, want wie leest de hele dag zijn mailtjes?? Kortom, ik zag ons al met 0-1 achter staan en liep terug naar mijn bord.

Dag vogels, dag bloemen, dag … 2^e plek.

Ik begon aan de wedstrijd en zag bij Robbie ook wat onrust, maar na een minuut of twintig kwam Fred toch plots de hoek omzeilen! Mijn hart sprong op! We zaten weer vol in de wedstijd. Snel een koffie gehaald voor Fred (en mijzelf) en ik kon weer rustig in mijn partij indalen.

Die partij liep voorspoedig. Mijn tegenstander koos niet de optimale opzet in het Engels en kwam met een gehavende pionnenstelling op de damevleugel uit de opening. Met een vlotte dameruil sloegen we vervolgens het middenspel maar over en snelden door het eindspel.
Toen mijn tegenstander toeliet dat ik de a-lijn opende werden alle pionnen op zijn damevleugel zwak en sneed mijn toren als een mes door de Engelse boter. Op zet 23 gaf mijn tegenstander op. Met een pion minder en een gehavende stelling was stukverlies niet meer te voorkomen. 1-0 voor DSG.

Toen ik na een korte analyse in de analyseruimte weer terugkwam in de speelzaal liepen ook Jaap, Fred en Robbie alweer weer “doelloos” rond.

Jaap had zijn partij gewonnen. Ik heb gezien dat hij vanuit zijn favoriete opening, zoals bijna altijd, een gunstige opstelling met een dreigende koningsaanval wist op te bouwen.
Een torenlift naar f3, dreigingen op de zwarte koning, een pionwinst op f6, een zwarte dame en zwarte torens die niet te hulp kwamen, etc.etc. Ergens moet dat beslissend zijn geweest. Meer details kan ik helaas niet vrijgeven.

Robbie, mogelijk toch iets  uit zijn doen door de commotie rondom Fred, had in de opening op de derde zet een “bok” geschoten door e6 te spelen en zijn loper op c8 op te sluiten. Dit is voor Robbie een ernstig probleem, want normaal, speelt hij altijd, maar dan ook echt altijd, eerst zijn loper buiten de keten met Lf5 of Lg4.
Kortom hij was meteen uit zijn gangbare spel en worstelde verschrikkelijk met zijn opgesloten witveldige loper. Uiteindelijk werd dit ook zijn neergang en eindigde de partij, met zijn loper nog op c8, die daar triest binnen een fort van eigen pionnen op e6, d5 en c4 geen uitweg meer zag.

Fred, kwam (laat), overzag (het allemaal) en overwon (heel snel) de Russische openingsopzet. NB; Ook dit zal trouwens, deels, aan Robbies wanhopige spel meegeholpen hebben. Hij speelt dit graag met zwart en zag dit naast zijn bord live gebeuren. Uiteindelijk had Fred maar 19 zetten nodig om zijn tegenstander gewoon mat te zetten. Een echte miniatuur dus, meteen maar publiceren. Ter lering ende vermaeck;

Stand nu 3-1 voor DSG, met Chiel en Adri nog bezig in voor hen goed staande partijen. Chiel (met zwart) stond heel goed tot gewonnen en Adri had (met wit) een betere, maar moeilijke stelling. Dus als teamleider rest dan alleen nog maar even aangeven dat een remise voldoende is.

Adri, twijfelde nog even, niet vanwege de stelling, maar meer omdat hij dacht dat zijn tegenstander de remise, gezien de stand in de match, niet zou accepteren. Maar wie niet probeert…. Toen hij toch maar besloot remise aan te bieden nam zijn tegenstander het opgelucht aan! Daarmee was de winst en dus promotie een feit. De 3.5-1.5 was binnen!

Zie onderstaande partij. De computer geeft genadeloos aan dat Adri een goed partij heeft gespeeld en in de eindstelling duidelijk beter staat.
Maar wacht, wat ziet het siliconen beest?….op zet 23 heeft Adri een, weliswaar dieper verstopte, weg naar dame-winst gemist! Wat een mazzelaar die zwartspeler!

Partij Adri Bressers – Jan Pouwels

Chiel, die naarmate zijn stelling beter werd, zijn hartslag evenredig zag oplopen (lang leve de smartwatch?!), had al besloten het enigszins lastige eindspel maar te laten zitten en ook voor de remise te gaan. Zijn tegenstander accepteerde het aanbod, na een kort teamoverleg, gretig. Natuurlijk dankzij de onderstaande, voor Chiel, zeer gunstige stelling. Eindstand 4-2 voor DSG 1!

Eindstelling Martijn Kasza-Chiel 

Hadden we eigenlijk voor de mogelijke 2^e plek nog rekening moeten houden met de concurrenten? Daar heb ik, tijdens de wedstrijd, eigenlijk amper aan gedacht.
(Foei teamleider!) Maar, achteraf, bij een minimale overwinning van ons (3.5-2.5) had OPC 1 ons alleen nog voorbij kunnen gaan bij een minimale 5-1 overwinning op de Toren 1.  Die kans was al klein, maar op het moment dat Adri remise aanbood, was die kans voor hen ook alweer verkeken aangezien het daar op dat moment al 2-2 stond.

En toch ….we mochten ons nog even 1^e wanen, alleen ging de Cirkel 1 daarna scoren.

Een beetje mazzel dat dit uiteindelijk ging zoals het ging, maar misschien ook wel verdient gezien dit goede seizoen 2025-2026 van DSG 1.

Waar we in de 2^e klasse B van de SOS competitie, eerst zonder puntverlies naar een eerste plek opstoomden (winst tegen de Cirkel 1, Wageningen 2 en de Twellose SC 1), haperde de puntenmachine even (verlies tegen OPC1 en de Toren 1).  Maar daarna herpakten we ons weer (winst op Veenendaal 2 en Zutphen 2) hetgeen resulteerde in een mooie 2^e plek in de eindstand. Bovendien geeft deze plek recht op promotie naar de 1^e klasse in de SOS competitie van 2026-2027!

Bedankt weer aan alle vaste spelers en de reddende engelen in nood, oftewel onze invallers! Dat hebt wi-j mooi edoane!

Frank Schleipfenbauer.

 

Eindstand SOS klasse 2B seizoen 2025-2026

 

DSG 2 - De Kameleon 1: 2 - 4

 Maandag, 16 maart, speelden we ronde 6 van de SOS competitie. Dapper gestreden, maar wel verloren. Hieronder de verslagen van de spelers.

Bord 1.  Jan Ravensteijn (1620)  - Maarten Marneth ( 1836)      0 – 1
Wit, Maarten met 1836, opende met d4, waarop ik besloot met het Konings-Indisch tegen te spelen. Daarmee hield ik t/m de 30^ste zet de stand aardig in evenwicht met een minimaal voordeeltje voor Wit. Toen besloot ik Dames te ruilen, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Het kostte me een pion die een belangrijke verdedigende taak had en die miste ik nu. Toen ik inzag dat 1836 dat ook inzag, gaf ik op.

Bord 2.  Adri Bressers ( 1534)    -  Henk Oosterink (1783)        ½  - ½  
Mijn tegenstander opende met een variant van het Scandinavisch die ik zelf ook wel eens speel en daarmee bevond ik me al snel op bekend terrein. Gaandeweg de partij kreeg ik een ontwikkelingsvoorsprong en uiteindelijk een sterke loper op e5 die bijna niet te verdrijven viel. Dit gaf me de kans om via de e-lijn en een Toren op h3 een venijnige aanval op te bouwen met allerlei offerkansen. Mijn tegenstander bleek uiteindelijk taaier dan het eerst leek en vond een aantal malen telkens de beste tegenzet waardoor de aanval niet doorsloeg en ik moest berusten in een remise waar mijn tegenstander eigenlijk het meest blij mee was.

Bord 3. Yunus Yetkin  ( 0 )     - Bram Blasman  ( 1746 )           0  - 1   
Mijn partij ging lange tijd gelijk op. Door met mijn paard zijn toren te winnen, ging ik met een voordeel het eindspel in. Helaas speelde ik in de slotfase mijn loper verkeerd, waardoor ik mijn voordeel verloor en uiteindelijk de partij verloor. Het was een mooie en spannende partij. Ik hoop van mijn fouten te leren en er ervaring uit mee te nemen. 

Bord 4 .  Albert Lebbink  (1622)  -  
                Johan Oppewal. (1694 )    0 – 1

Na een rustig begin,  kwam er een dreiging  op de C lijn. Ik reageerde met mijn loper maar had eerst met de torens moeten reageren. Nu stond ik erg vast.  

Mijn tegenstander  ging stukken stapelen, waardoor de dreiging  steeds groter werd en ik steeds minder kon manoeuvreren. Ik verloor 2 pionnen en een stuk. Mijn koning stond heel kwetsbaar   en ik gaf op.

Bord 5.  Erik Visser (1642 )   - Frans Eijgenraam  (1667)        1  - 0
Eric speelde een gedegen partij, waarbij hij een vrijpion vakkundig naar de laatste lijn bracht en zijn tegenstander opgaf.

Bord 6.  Gerard Verstraete (0)  -  Eric Stevens ( 1528)              ½   - ½
Met wit speelde ik op bord zes tegen Eric Stevens. Ik opende met de Italiaanse opening. De eerste zetten waren uit het boekje. Van beide kanten. Na de opening was het afruilen van stukken. Het ging redelijk gelijk op. Na twee uur spelen bood ik remise aan dat niet werd aangenomen door mijn tegenstander die remise niet zijn ding vond. Na nog een uur afruilen en om elkaar heen draaien kwam het bericht dat De Kameleon niet meer door DSG was in te halen op punten wat de uitslag ook was van onze partij. Mijn tegenstander accepteerde nu wel mijn aanbod om de partij in remise te laten eindigen (gezien de stand van de stukken op het bord een logisch einde van de partij). Ieder een half punt voor de geleverde inspanningen.

2e klasse B Veenendaal 2 – DSG 1

Ofwel DSG1 weer terug op de rails!

Donderdag 19 maart speelde DSG 1 tegen het 2e team van Veenendaal.
Na de opeenvolgende nederlagen tegen OPC1 en de Toren1 weer eens tijd om te kijken of we het nog kunnen. Als vervanger voor Jaap hadden we deze keer Erik weten mee te lokken. Erik, heeft nu 4 uit 4 in het 2e team, dus moet er ingegrepen worden. Een 100% score kan natuurlijk niet. Gelukkig wilde hij mee. 

De wedstrijd begon rustig. Chiel op bord 4 verloor ergens een pion maar omdat hij in samenwerking met zijn tegenstander de stelling verder potdicht wist te schuiven kon een tactisch remiseaanbod van Chiel niet geweigerd worden.
Niet lang daarna plaatste ook Patrick aan bord 1 een remiseaanbod. Wat een beloftevolle aanvalstelling leek met een batterij op de koning vervlakte al snel naar een dode stelling omdat de tegenstander een aantal stukken wist te ruilen.

Stand 1-1 met een goede stelling voor Erik op bord 6 (Kwaliteit voor), bij mij, Robbie en Fred alles nog moeilijk en onduidelijk. 

Mijn tegenstander bouwde, op bord 2, zelfverzekerd een kansrijke aanvalstelling op. Ik wist me niet optimaal te verdedigen en kwam duidelijk minder te staan. Plotseling wist ik echter een afruil te forceren en de b-lijn te openen in ruil voor een dubbelpion. Tegenkansjes gloorden! Gezien het sterk stijgende tijdverbruik van mijn tegenstander meende ik dat bij hem de twijfel toesloeg en dat klopte. Na nog een mindere zet hetgeen hem een pion op b2 kostte, schoot hij een verschrikkelijke bok wat een toren kostte. Na nog een paar zetten gaf hij dan ook op. 1-2 voor DSG.

Robbie had intussen op bord 3 een gelijkstaande stelling langzaam maar zeker weten uit te bouwen naar een gezonde, iets betere stelling. Toen hij in een eindspel met dame + toren en dame + toren ook nog een gedekte vrijpion en torenruil wist af te dwingen, ging het al snel van kwaad tot erger voor zijn tegenstander. Uiteindelijk kon Robbie, met een gedekte vrijpion voorsprong en een matdreiging, afronden. 1-3 voor DSG.
Wetende dat remise voldoende was konden nu Fred en Erik toeslaan.

Fred had op bord 4 een moeilijke partij waarbij hij, in het eindspel met torens en lichte stukken, een vrij gelijke stelling had met als enige voordeel een dubbelpion op de g-lijn van zijn tegenstander. Hij besloot zijn koningspionnen naar voren te gooien om ruimte te pakken. Maar aangezien het allemaal veel tijd koste, en remise voor DSG voldoende was, koos hij voor een remiseaanbod dat geaccepteerd werd.

En Erik? Erik had, de in de opening gewonnen, kwaliteit goed verdedigd. Uiteindelijk ontstond er een dame-eindspel waarbij Erik de toren voor een kwaliteit had en besloot hij de kwaliteit voor een paar pionnen terug te geven. Een gewonnen dame-eindspel ontstond waarbij Erik de eeuwig schaakmechanismen die er in zaten goed afdekte. En alles bewoog naar een ondekbaar matje, vergelijkbaar met de partij van Robbie maar toen…. zwart aan zet in de volgende stelling. Wit speelde net, na Dxf4+ de enige zet die hij had; g4. Zwart staat gewonnen, 2 (eigenlijk 3) pionnen voor en voldoende schaakjes. Maar hoe maak je dit af? Erik speelde hier 38…, Kh7, natuurlijk om wit mat te gaan zetten. Echter wit vond de zet die niet genoemd mag worden. Dus de lezer mag hem zelf zoeken.

Zuur en leerzaam voor Erik. Maar wel een prachtige en bijzondere zet. Je maakt dit bijna nooit meer mee.….  Uiteindelijk dus 4-2 voor DSG.

We doen weer mee, maar waarschijnlijk is het niet voldoende voor een kampioenschap. De koploper De Cirkel 1 heeft de laatste ronde voldoende aan een gelijkspel om vrijwel zeker kampioen te zijn. (tenzij wij dan met 6-0 winnen). Maar een goede 2^e plaats is voor ons een bereikbaar doel.

Het wordt een spannende gemeenschappelijke eindronde donderdag 17 april wederom in Veenendaal.

De Toren 2 - DSG 2: 2 - 4

1. Chella Adaikalam (1650 )-  Jan Ravenstein (1646):  1 – 0

Mijn tegenstander beantwoordde mijn e4 met het Koningsgambiet. Dat beloofde dus een opwindende partij te worden en dat werd het ook. Toen de Torenman lang rokeerde, kon ik met mijn Dame zijn a- en b-pion ophalen. Daarbij riskeerde ik wel een lastige aanval op mijn Dame. Twee vluchtvelden had ik voor haar en ik koos het verkeerde. Het resultaat: twee pionnen ingeleverd, de eerste 20 zetten 10 zetten met mijn Dame gedaan en allebei een onsamenhangende stelling. Rond de eindspelfase kwam ik wat beter te staan, dacht een matcombinatie te hebben, maar toen ik even geen zet had om schaak te geven, sloeg mijn tegenstander genadeloos toe. Hij wel!

2. Erik Drent  (0  -   Adri Bressers  (1571):  0 – 1

Ik speelde een d4- Pf6 openingen het werd een koningsaanval  door mijn tegenstander. Na een zeer ingewikkeld middenspel won hij een kwaliteit, maar moest die later teruggeven om een vrijpion te stoppen. Daarna stond ik beter, omdat mijn pionnen door konden lopen. Mijn tegenstander moest nog een loper investeren om promotie tegen te gaan. Toen had ik een gewonnen eindspel.

3. Ferdi Berendsen(1674) - Yunus Yetkin (0): 0 – 1

 Mijn tegenstander speelde sterke openingen en koos voor een scherp plan door zijn loper via de koningsvleugel op mijn pion te slaan, waarmee hij de stelling opende. Dit was een risicovolle zet die zowel voor hem als voor mij gevaarlijk kon zijn.   Door rustig te blijven, de controle over de stelling te behouden en nauwkeurig te spelen, wist ik het gevaar succesvol af te wenden. Uiteindelijk kon ik het initiatief overnemen en de partij in mijn voordeel beslissen.

4. Ad Braam ( 1631) -  Erik Visser  (1621): 0 - 1

5. Jan Schoemaker (1623)-  Albert Lebbink ( 1609):  0 – 1

Ik speelde Italiaans en maakte een klein foutje, waardoor ik een pion verloor. In het middenspel kreeg ik een sterke aanval op de f7 pion. Ik had 3 aanvallers en er waren 3 verdedigers. Ik kon de verdedigende dame weglokken door mijn Dame te laten slaan. Mijn tegenstander sloeg de Dame en terugslaan was niet nodig, want met 2 Torens op de 7e rij kon ik mat geven. 

6. Sven Kivits (0)  -   Gerard Verstraete  (0): 1 –  0

Met zwart speelde ik op bord 6 tegen Sven Kivits. Al vrij vroeg verspeelde ik een pion. Daarna ging het redelijk gelijk op. Ik kon echter geen grip krijgen op de oprukkende d-pion van mijn tegenstander. Mijn witveldige loper moest verder doorspelen van deze pion voorkomen. Hierdoor kon ik dit stuk niet spelen. Nadat zwart ook met zijn b-pion ver was doorgedrongen, was 

5e rond SOS DSG 1- De Toren 1

5e rond SOS DSG 1- De Toren 1 oftewel wat kan er allemaal fout gaan?

De thuiswedstrijd tegen de Toren 1, met de insteek de koppositie in klasse 2B te verdedigen, ging op zijn zachtst gezegd, niet helemaal zoals gepland.

De puntenmachine van DSG 1 begon maandag 2 februari al vroeg te haperen. Een van onze twee kampioenen, Patrick meldde zich ziek en we moesten op zoek naar vervanging. Helaas konden Yunus en Erik niet en moesten we onze troef voor de uitwedstrijden, Jan Ravensteijn, tegen wil en dank, in een thuiswedstrijd inzetten. 

In de wedstrijd zelf ging het ook al niet beter. Onze andere kampioen, Jaap, kreeg op bord 1 een stukoffer om zijn oren. Toen dat niet voldoende bleek, offerde zijn tegenstander nog een tweede stuk waardoor Jaap, met twee stukken voor slechts vier pionnen, toch het nakijken had en uiteindelijk ten onder ging aan een verwoestende aanval.

Robbie op bord 2 speelde een boeiende pot. Hij offerde een stuk, dat niet gepakt werd. Daarna gaf hij de dame voor een toren en een loper. Waar ik dacht dat het hopeloos was voor Robbie had hij echter beter gekeken en een sterke aanval. Het remiseaanbod, waarvan ik serieus dacht dat dit een grapje was van Robbie, werd dan ook met beide handen door de tegenstander aangepakt. De partij is ook te vinden in onze partijendatabase. Of KLIK HIER!

Hierna scoorde Chiel op bord vijf een vol punt. Helaas heb van de wedstrijd weinig gezien behalve dat Chiel met zwart een gezonde stelling had en met een aanval tegen de witte koning begon. Blijkbaar was dat voldoende om de stand naar 1.5-1.5 te tillen. 

Toen volgde echter weer opschudding in de wedstijd. Fred was op bord vier de partij voortvarend begonnen met een totale koningsaanval. Echter ergens in een complexe stand zette zijn tegenstander zijn geheime wapen in. De snotterkuch. Fred raakte hierdoor volledig uit zijn normale doen, schoot in de black-out en gaf zich gewonnen. 1.5-2.5 voor de Toren dus.

Bij mij, op bord 3, was de partij toen ongeveer in de afrondende fase. Ik had ergens een pion gewonnen, daarna een kwaliteit, een pion teruggegeven, toen nog twee pionnen gewonnen. Na een verraderlijk zetje van mijn tegenstander moest ik toen nog even in de denkstand maar vlak na de ophef bij Fred kon ik het punt binnenzeilen. 2.5-2.5 met alleen nog onze invaller, Jan, op bord zes aan het werk. Voor mijn partij zie onze partijendatabase. Of KLIK HIER!

Jan had een tegenstander die her en der nog wat les in de schaaketikette te goed had. Nu is dat Jan wel toevertrouwd en droeg hij zijn kennis over, zonder daar iets voor terug te vragen. Maar op het einde, in Jan’s tijdnood, brak het Jan toch zichtbaar op. Bovendien, in een stelling waar aanvankelijk wit (Jan) de dienst uit maakte vlogen de dames en pionnen plotseling, in een moeilijk eindspel, over het bord. De beide dames cirkelden vervaarlijk om de koningen en torens heen, terwijl her en der het voetvolk, de pionnen, er afgehakt werd. Uiteindelijk, daar waar ik dacht dat Jan zichzelf weer in de hand had, bleef toch ergens een toren hangen die door de tegenstander niet gemist werd. Helaas dus toch een 2.5-3.5 verlies voor DSG 1.

We staan nu niet meer op kop in de klasse 2B. De Toren staat 2.5 bordpunt voor. Maar gelukkig zijn er ook in het overige deel van de klasse slachtoffers gevallen. De clubs aan de staart, Wageningen 2 en de Twellose SC 1 hebben allebei gewonnen waardoor de gehele klasse in elkaar is geschoven. Met op dit moment, in deze vijfde ronde, alleen nog de Cirkel 1 - Veenendaal 2 te gaan staan er nu  drie{!} clubs op 6 matchpunten. Dat kunnen er vier worden of de Cirkel kan een matchpunt voorsprong nemen. 

Voordeel; we maken nog een redelijke kans op het kampioenschap met twee ronden te gaan. Maar er is ook nog een nadeel, met twee degradanten in de klasse, en de onderste twee teams op respectievelijk twee en vier matchpunten, maken wij daardoor ook nog alle kans op ….degradatie! 

Hoog tijd om toch weer te gaan scoren met DSG 1!

DSG 2 ( 1597) - SV Theotorne 1 (1782): 3 - 3

Jan Ravensteijn  (1675) - Cor Vrouenraets (1906); 0 - 1

Tegen negentienhonderdennogwat ging het t/m de 64^e zet gelijk op. Toen pakte ik mijn loper, die werd aangevallen door pion a3, zette hem op e7, bedacht me  en zette hem terug op het veld waar ie stond, dacht ik, maar ik vergiste me en zette de loper niet terug op b4, maar op c5 en liet hem los. Zo had ik dus een zet gedaan. Dat ie daar door een paard kon worden geslagen vond ik heel teleurstellend

 Adri Bressers  (1473) - Bob Coenen (1809)  1 – 0

Een superspannende partij. Grote aanval met paardoffer, die op lange termijn leidde naar een stal verbonden vrijpionnen. Complex, maar met heel veel dreiging wat uiteindelijk de verdiende winst opleverde.

 Joop Crooy  (1641 ) - Gabor Lammers ( 1734 )  0 - 1

Gabor speelde Nimzo-Larsen Attack. Een opening waar ik niet zo veel mee kon. Dus dan maar wat voorzichtig spelen in die opening. Helaas te voorzichtig want ik liet de kans liggen op stukwinst. De bewuste zet wel overwogen, maar niet aangedurfd. Zie de stelling. In deze stand liet ik de winst liggen. Hij speelde La4 en ik had b5 moeten spelen en door het paard daarna in te spelen, win ik een stuk.. De stelling was en bleef verder tot het einde remise door o.a. een hele gesloten pionnenstelling. Omdat Dieren op dat moment met 3-1 achter stond wilde hij terecht geen remise accepteren. Remise, tot ik aan het eind ging forceren. Waarom, tja .....

Yunus Yetkin  (0) - Dick van Rumpt  (1800)   0 – 1

Yunus speelde een prima partij en kreeg steeds meer het initiatief. Hij lanceerde  en een enorme aanval op de koningsvleugel  met Paard, Toren, Loper en Pion.   Het leek erg hoopvol, maar het stond zo gedrongen, dat het ook kwetsbaar was.    De tegenstander wrong zich vrij en er kwam een eindspel van witte lopers met 2 paar pionnen op de buitenste 2 rijen.  De speler uit Dieren mocht geen remise accepteren, omdat zijn team met 3-1 achterstond.  In dit eindspel was hij iets  gelukkiger of beter, want uiteindelijk had hij nog 2 gebonden pionnen en Yunus enkel zijn koning. Dat werd vakkundig afgerond naar winst.

Herman Rensen ( 0 ) - Piet Gommers ( 1838)  1 – 0

De partij ging wel gelijk op. Na een afruilaktie  hielden we nog een gelijk aantal stukken over. Gelijke lopers en een paard met een gelijk aantal pionnen, waarvan hij één dubbelpion. Voor mij was dat een remisestelling. Misschien wat beter voor mij vanwege de dubbelpion. Na overleg met Albert bood ik remise aan, omdat ik geen zin had in een eindspel met wat pionnen. Mijn tegenstander wilde nog even doorspelen. Tot mijn verbazing gaf hij bij de volgende zet een stuk weg, waarna hij de partij opgaf.

 Erik Visser (1600) - Henk Bergsma  (1605)   1 – 0

Theotorne is een sterke tegenstander. Dus probeer ik een degelijke opening: het London systeem.  Helaas ging het daar toch langzaam maar zeker fout. Begin van het middenspel kom ik een pion achter en vrees voor het verlies van mijn toren, maar mijn tegenstander is avontuurlijk nog aanvalslustig, wat mij heel erg goed uitkomt en hij trekt zich terg in de verdediging.  Heel langzaam( ik kom vreselijk veel tijd achter te staan) kom ik steeds beter te staan en win twee pionnen. Uiteindelijk komt min toren bijzonder goed te staan wat hem respectievelijk  een loper en de partij kost.

4e ronde OPC 1 – DSG 1

Donderdag 15 januari was de aftrap van de tweede seizoenshelft.
De vraag was, zou DSG 1 haar onbedreigde koppositie kunnen handhaven in de klasse 2B? Om maar met de deur in huis te vallen. Nee, het is ons niet gelukt.
Nu zal ik het feit dat we verzwakt naar OPC afreisden niet als oorzaak aanvoeren want ondanks dat de 3 (standaard-) DSG kampioenskandidaten om verschillende redenen niet konden spelen, had ik toch het vermoeden dat met onze invallers een gelijkspelletje zeker mogelijk was.
Het begon natuurlijk uitermate goed daar in Doorwerth met een ultrasnelle winst van mijzelf op bord 1. Ik zal toegeven dat mijn tegenstander zijn dag niet had en op de 8^e zet al een bok schoot die op de 14^e zet tot mat leidde. Shit happens.

Daarna kwam Doorwerth echter gelijk omdat Jan, op bord 4 , helaas ietwat ziekelijk, ergens in een gelijkwaardige tot betere stelling op zet 13 een afruil uitlokte die een pion kostte en zijn tegenstander (te) veel ruimte gaf. Vijf zetten later dacht Jan ook nog middels een Dameruil tegenspel te krijgen. Hij overzag daarbij een tussenschaakje dat een paard kostte. Toen geloofde Jan het wel en liep gedesillusioneerd de nacht in….
Kortom 1-1 dus.
De overige stellingen vertoonden een kleine maar duidelijke plus voor OPC 1 hetgeen ook de uiteindelijke uitslag rechtvaardigt, maar het verloop was toch verrassend. Op bord 5 leek Adri een moeilijke maar wellicht wel te verdedigen stelling te hebben. Zijn aanval op de koningsvleugel was gestokt maar zijn tegenstander miste, volgens Adri zelf, een goede kans op de damevleugel. Kort na het verlies van Jan kon door Adri echter de vrede worden getekend. 1.5-1.5.
Daarna ging het echter jammer genoeg mis bij Yunus op bord 8. Na een goed opgezette partij wist Yunus met een pionoffer een sterk paard op f4 te krijgen. Alleen  zag zijn tegenstander kans af te wikkelen naar een eindspel met uiteindelijk beide 2 torens en een paard. Het leek te houden, totdat Yunus in een venijnig valletje trapte en wit met een kleine combinatie en een paardvork een toren wist te winnen.
Helaas, ondanks nog enkele zetten van Yunus, was het niet meer te houden. 2.5-1.5 voor OPC terwijl het in eerste instantie zowel voor Fred op bord 2 alsook voor Chiel op bord 3 er slecht (beide 1 pion minder) uitzag.

Fred wist ondanks de pion minder en een chaotisch moment in de partij (waarbij er wel of niet onreglementair een klok stilgezet en een stuk aangeraakt werd) zijn hoofd er bij te houden en langzaam terug te komen tot een gelijkstaand eindspel met beide een toren en beide 2 pionnen. Remise zou je zeggen en remise was ook aangeboden door Fred, maar geweigerd, waarschijnlijk gebaseerd op de tijdnood van Fred. Alleen schoot nu ook zijn tegenstander een bok, gaf de toren weg, en gaf meteen op. 2.5-2.5 met nog alleen de partij van Chiel bezig.
Chiels pion achterstand was getransformeerd in een Toren + 2 pionnen voor een loper + 5 pionnen. Dat klinkt vrij verloren maar gezien de stelling op het bord leek een remise toch een optie. En zeker toen er ook nog een kleine zetherhaling op het bord verscheen. Was zijn tegenstander aan het twijfelen? Dus een Chiel plaatste een terecht remiseaanbod in de relatief milde tijdnood van de tegenstander.
Helaas, hij weigerde terecht en maakte het mooi af met een minorpromotie die weinigen hadden zien aankomen (ik in ieder geval niet). 3-5-2.5 voor OPC.
Hiermee komt OPC 1 gelijk op matchpunten met DSG maar staan we op bordpunten nog 2 punten voor. Veenendaal 2 kan deze rode ook nog op 6 matchpunten komen en ons dan inhalen op bordpunten als het wint van Zutphen 2.
Kortom met nog 2 ronden te gaan blijft alles mogelijk.

ÀSV 5 - DSG 2: 4 -2

In Arnhem leed DSG 2 een pijnlijke nederlaag.
Adri en Gerard speelden remise en alleen Joop wist te winnen.
Hieronder een kort verslag van ronde 3 in de SOS-competitie.

Bord 1. Jan Ravensteijn  - G. Paris: 0  -  1
Omdat mijn tegenstander al vanaf zet 4 in diep gepeins verzonk en dan een zet deed waarmee hij een stuk aanviel dat ik daardoor op een beter veld kon zetten, concludeerde ik dat ik het een goede strategie zijn om mijn stukken niet verder dan de derde rij te plaatsen en te zien wat ie zelf voor constructiefs kon bedenken. Die strategie werkte en ik bereikte een compleet gewonnen eindspel, al was mat nog ver weg. Maar met nog 10 sec, op de klok tegen 23 minuten voor mij, bleef tegenstander flitsend hopeloze zetten doen die ik maar moest noteren. Ik voelde me een flippende boekhouder die voor zijn examen steno was gezakt, Ik werd hier gek van. Ik gaf op.

Bord 2. Gerrie Arends - Adri Bressers: ½  -  ½ 
In een Konings Indische partij speelde ik met zwart tegen een tegenstander, die elk avontuur uit de  stelling wist te halen. Een saaie partij zonder grote fouten eindigde in een vastliggende pionnenstelling met alleen nog koningen. Potremise dus.

Bord 3.  Joop Crooy  - Jan Zuidema: 1  -  0
Lange tijd ging de strijd gelijk op. Door het dame gambiet begon de strijd zich vooral op de damevleugel te ontwikkelen. Zwart kon daar een vrijpion creëren. Maar toen werd zwart wat overmoedig en kwam met beide lopers mijn damevleugel binnenvallen. De lopers stonden niet gedekt en door aftrekschaak kreeg de partij een verrassende wending. Ik kwam materieel in het voordeel maar zwart (Jan) had een sterke vrijpion die gevaarlijk oprukte. De strijd ging lang duren. Iedereen was al uitgespeeld, maar met nog 1 minuut op de klok werden stukken dusdanig geslagen dat de stelling erg eenvoudig en overzichtelijk werd en zwart gaf op

Bord 4. Christaan Zevenbergen  -  Gerard Verstraete:  ½  -  ½ 
Gerard Verstraete (0) met zwart speelde op het vierde bord tegen Christiaan Zevenbergen (1596). Zwart verdedigde in de opening met de Caro-Kann. Wit (Christiaan) maakte er de doorschuif variant van door e5 te spelen. Hierna ontwikkelde zwart zijn koningsvleugel niet goed. De toren en het paard stonden beiden geblokkeerd in de hoek van het bord. Dit gaf wit de mogelijkheid om een felle aanval uit te voeren op de koning. Deze aanval bracht echter geen doorbraak in het spel. Wit bood remise aan met als argument; “dit wordt mij te ingewikkeld”. Zwart (Gerard) accepteerde het aanbod. 

Bord 5. Albert Lebbink – Ko Kooman:  0  -  1
Na een rustige start in mijn Londens opening kreeg ik de kans om de pion op h7 te slaan en daarna met Paard en Dame te vervolgen. Ik durfde niet en enkele zetten later durfde ik het nog niet. Even later deed ik het toch, maar het momentum was weg en toen Ko de loper niet sloeg, maar naar g8 ging blunderde ik en verloor een stuk voor 2 pionnen. Maar het ergste kwam, toen ik mijn Dame liet slaan. Ik gaf op. Ik had ’s middags nog wel een artikel gelezen over het belang van het vermijden van blunders in het schaakspel.

Bord 6. Yunus Yetkin -  Herman de Munnik: 0  -  1 ( R) 
Yunus was ziek en omdat ik geen vervanger kon vinden, was dit een reglementaire 0

DSG 1 - Twellose SC 1

Uiteindelijk een geslaagde kennismaking met de Twellose SC1
(oftewel een 3.5-2.5 winst voor DSG1 waar een zwaar bevochten 3-3 de beloning had moeten zijn)

Maandag 24 november kan, volgens enkele insiders, ingaan als een eerste kennismaking van DSG met de Twellose SC. Kon ik met de vraag: "Ligt Twello niet achter Doetinchem", nog enkele gefronste blikken tegenmoet zien, na de geduldige uitleg van Robbie wist ik, dat het inderdaad een halfuurtje met de auto is, maar dan richting Klarenbeek. Na deze kennis aanvulling kon een spannende schaakavond starten. En spannend werd het!

Lang bleven de stellingen onduidelijk. Liters koffie werden weggewerkt, zeker aan het bord van mij en mijn tegenstander. Op bord 4, wist Robbie, zo rond de derde kan koffie, als eerste duidelijkheid te scheppen door zijn tegenstander wat pionnen af te pakken en in een eindspel van ieder 2 torens tot opgave te dwingen. Niet lang daarna bleek dat Jaap op bord 1, met een kwaliteit minder, de lijnen gesloten kon houden in een eindspel van 2 torens tegen een toren en loper. En ja, zonder open lijnen is een toren niet meer waard dan een loper. Zonder perspectief op meer stelde Jaaps tegenstander een remise voor, hetgeen Jaap zonder twijfelen accepteerde. 1.5-0,5 voor DSG1.

Verder was het onduidelijkheid troef. Chiel op bord 6 stond wel duidelijk minder (enkele pionnen en een kwaliteit minder), maar Fred op bord 5 stond totaal onduidelijk, hoewel ik even dacht dat hij een stuk voor stond. Maar naast het bord ben ik toch minder scherp dan op het bord. Ik had gewoon niet goed geteld en qua materiaal stond het eigenlijk gelijk. Bij Patrick aan het derde bord en bij mij aan het tweede bord was zeker alles nog rondom de remisemarges.

Bij Patrick viel toch de volgende beslissing. Na een rustige opzet kwam uiteindelijk een eindspel op het bord van paard en loper tegen paard en loper. Door de minimale openingen aan de damevleugel kon zowel wit niet binnendringen alsook zwart niet uitbreken. Daarmee waren beide koningen veroordeeld tot een dansje op de eigen bordhelft hetgeen, na een enkele poging tot meer, tot remise leidde. Daarna verloor Fred. Ergens werd hij, in een verschrikkelijk ingewikkelde stelling, ondergesneeuwd in allerlei penningen. Uiteindelijk besliste een penning van een paard zijn lot en stortte de stelling in.

Daarmee ontstond een stand van 2 -2 en met in mijn achterhoofd een verlies van Chiel. 
Op dat moment stelde mijn tegenstander, aan bord 2, remise voor en daar was de stelling ook zeker naar. Maar de wedstrijd nog niet. Ik poogde in de ontstane stelling de dames te ruilen waarmee de, nu sterke, zwarte vrijpion een lastig te verdedigen zwakte zou worden. Maar de, tot dan goed spelende, zwartspeler wilde daar terecht niet aan meewerken en ontweek die dameruil waardoor we beide de zetten herhaalden.  Een dreigend verlies van DSG speelde door mijn hoofd, totdat ik een “winstpoging” opmerkte. Net op dat moment kwam het bericht dat Chiel toch weer tot een miraculeuze ontsnapping was gekomen!

Chiel had de stand weer langzaam vrijwel gelijk weten te trekken en had wat pionnen en de kwaliteit teruggewonnen. Met slechts een pion minder wist hij toch een remisehaven te bereiken. Een ware mentaliteitswinst.
Wedstrijdstand dus 2.5 – 2.5 waarbij mijn partij de beslissing kon brengen.

Na de eerdere zetherhalingen was op de 37e zet de volgende stelling, met wit aan zet, ontstaan:

De “verstandige” zet was het aannemen van het remiseaanbod of het afdwingen ervan met Dg3 geweest (3x dezelfde stelling). Wit moet namelijk oppassen dat zwart niet de f-lijn claimt met zijn toren. Mijn “winstpoging” op de 37e zet was 37 Dh4 (!), dreigt Dd8+, en leidde na 37…Df6 38 Dxf6, in zwarts tijdnood, tot dameruil, waarna de zwarte pion op e4 inderdaad zwak werd en ik met een super-paard op b6 tegen een slechte loper op g6, in een Toren + paard tegen Toren + loper eindspel, mijn tegenstander kon aftroeven en hij in zware tijdnood opgaf. 3.5-2.5 voor DSG 1! En weer een winst voor de Doesborghsche mosterdmannen.

Maar wat als ….. mijn tegenstander na mijn “winstpoging” op de 37e zet gewoon koelbloedig met zijn toren een pion op c3 gepakt had? Ik heb die zet geen moment overwogen want ik dacht dan met Dd8 te winnen. Zie weer de stelling. Na 37 Dh4, Txc3(!) 38 Dd8+, Le8 kan wit de toren pakken met 39 Txc3 want…. zwart kan niet terugnemen vanwege Dxd8. Maar zwart heeft veel beter dan de toren pakken! Het is na 39… Dd4+ minimaal remise want wint kan niet meer dan 40 Kf1, Dd1+ 41 Kf2, Dd2+ en wit moet Kf1 spelen waarna zwart met Dd1+ in de zetherhaling gaat. Geforceerd remise dus, gelukkig voor wit.

Het was wel zo eerlijk geweest, een 3-3 bij een eerste kennismaking. Heren uit Twello, bedankt voor de spannende strijd. Het was jullie gegund, maar, helaas voor de Twellose SC1, en gelukkig voor DSG1, heeft het niet zo mogen zijn en dus kan DSG1 met deze winst het nieuwe jaar in, aan de kop van de ranglijsten in de klasse 2B.

ASV 6 - DSG 2: 2½ - 3½

DSG 2 boekte op donderdag 7 november een mooie overwinning in Arnhem: ASV 6  werd met 2½ - 3½ verslagen. 

Bord 1: Jan Ravensteijn - Ahmet Babaoglan. Ik kwam beter uit de opening, maar verspeelde dat voordeel door op een mij onvoordelige afruil in te gaan. Toen ik een zet of vijf de zet miste die me duidelijk voordeel had kunnen brengen, was de stelling in evenwicht en bood ik remise aan. Dat weigerde mijn tegenstander en even later verdween hij voor de tweede keer met zijn telefoon. Daar maakte ik de wedstrijdleider opmerkzaam op. Die ging op zoek naar de dader, legde hem uit dat dit verboden was, gaf hem een waarschuwing, waarna Ahmet aan het bord verscheen, wat stukken omvergooide, waaronder zijn Koning, en verdween. Dit was een duidelijk geval van opgeven en zo won ik. 

Adri verloor aan bord 2 van Mahir.

Bord 3 : Joop Crooy - Rens Nuwenhoud, Na een voorzichtige opening van vooral zwart, waarin wel heel weinig ondernomen werd (zwart speelde e6, Pf6, Pc6 en g6) zag zwart een kleine combinatie over het hoofd waardoor wit een pion won. De strijd ging toen echt los. Wit kreeg een aardige aanval en stond iets beter. Dit ging echter heel lang duren en winst lag niet direct voor het grijpen. Alle teamleden waren al uitgespeeld. Met nog een paar minuten op de klok besloot ik na overleg met de teamleider om remise voor te stellen. Maar de tegenstander mocht geen remise aannemen omdat het team met 2 - 3 achterstand. Toch kwam er door een herhaling van zetten een remise tot stand. Dus 2½ - 3½  voor DSG. 

Bord 4:  Albert vanaf de zijlijn: Yunus speelde met zwart tegen Chris Zevenbergen, Ik heb natuurlijk niet alles gezien, maar ik zag wel een gedegen wedstrijd van hem. Hij speelde wel hoog spel, door met zijn dame een pion op a3 te slaan. Zijn tegenstander ging hierop jagen en had bijna succes, maar het liep goed af en Yunus won tijdens dit gevecht nog een loper. Daarna rondde hij het vakkundig af naar winst. 

Bord 5: Albert Lebbink - Peter Kappert. De wedstrijd ging lange tijd redelijk gelijk op, al gaf de computer na zet 10 steeds een licht voordeel voor wit. Zwart kreeg vrijpion op d3 en wilde die kost wat kost verdedigen, hetgeen een rare stelling bracht. Ik kon de pion slaan en toen stond ik ineens veel beter volgens de computer. (+ 6 ) Ik zag dat voordeel niet zo en na een aantal zetten bood mijn tegenstander remise aan. Na op de andere borden gekeken te hebben, nam ik dat aan.

Bord 6: Gerard Verstraete. Aan bord 6 speelde Gerard een lastige partij tegen een visueel gehandicapte.  Gerard (0) speelde met zwart tegen Hans Corbeel (1646). Hans opende met c4 om daarna zijn paard naar c3 te plaatsen. De Engelse opening! In het middenspel volgde een aanval van zwart met de koningin, het paard en de loper gericht op de witte koning. Hans verdedigde solide en wist deze aanval subliem af te slaan. Hierna volgde afruilen van stukken. Geen van de spelers wist de partij naar zich toe te trekken. Gerard bood na zet 24 remise aan. Na overleg tussen Hans en zijn teamleider werd dit geaccepteerd. Ieder een half puntje voor de geleverde inspanningen.