Deze wedstrijd had eigenlijk de gelegenheid moeten zijn geweest om een paar hoognodige matchpunten te pakken maar uiteindelijk ging het allemaal goed mis. Een handhaving is dit seizoen nog ver te zoeken....
Het begon deze keer met Jan aan bord 8, waar ik na een
uurtje schaken de zwarte dame op f2 zag verschijnen. Aangezien Jan met wit
speelde was dit een slecht teken. Dat bleek ook, het was mat. 0-1 voor Velp.
Daarna bleef het lange tijd rustig totdat er spelers in
lichte tijdnood kwamen.
Joop op bord 9 zag in een
pionneneindspel een gedekte vrijpion verschijnen en dacht kansloos te zijn
tegen de witte koning die vrij spel leek te hebben. Joop gaf dan ook op.
Hoe anders concludeerde daarna Joop ’s silicium vriend. Het bleek dat Joop, weliswaar
slechts één, maar toch, één goede voortzetting had, waarmee ook hij een gedekte
vrijpion zou krijgen. Daar waar remise binnen bereik was, gaf Joop dus op. 0-2
voor Velp.
Toen kwam ik. Ergens bouwde ik, aan bord 1 met zwart, een redelijke stelling
op. Maar net toen ik dacht het spel te kunnen maken, ging ik in de fout en
moest via een eenvoudige afruil een stuk inleveren. Ik leek nog wat vage
kansjes te krijgen en hoopte weer door het oog van de naald te kruipen, maar
uiteindelijk werd het een grote, verdiende, nul. Wel efficiënt en goed
afgemaakt door mijn tegenstander. 0-3 voor Velp. Een kansloze missie vanavond??
Chiel aan bord 5 bracht weer een sprankje hoop terug. Ik zag niet veel van zijn partij maar uiteindelijk was het gewoon een strakke winst. 1-3 voor Velp. Misschien is nog iets te redden vanavond?
Robbie was aan bord 2 voortvarend begonnen met een gambietje. In ruil voor een pion wist hij de zwarte koning de rokade te ontnemen en kreeg het initiatief. Daar hij dat vast wilde houden gooide Robbie er, conform zijn in het algemeen overtuigende aanpak, nog een kwal tegenaan. Daarna echter leek de partij langzaam te kantelen. Gelukkig was het paard sterk genoeg, net als Robbie’s geduld deze keer en kon hij het halfje binnen harken. 1.5-3.5 voor Velp, nu moest het dan gebeuren….
Vrijwel gelijk met de partij van Jaap eindigde ook de partij van Fred.
Jaap wist aan bord 3, de teamleider van Velp, pa van Kuijk gedurende de partij
goed in het gareel te houden. In het materieel gelijk staande eindspel van
koningen met beide een stuk of 5-6 pionnen echter wist Jaap zijn koning handig de
witte stelling in te leiden. Daarna kon hij de witte pionnen met smaak
verorberen. 2.5-3.5 wordt het echt nog wat??
Fred speelde op bord 4 tegen, Lazlo van Kuijk, inderdaad de zoon van. Ik heb
hier weinig van gezien maar uiteindelijk werd Fred de genadeklap toegediend en
kon Lazlo de familie-eer redden met een goed vol punt. 2,5-4,5 voor Velp.
Hierna kon de laatste der Doesburgers, Erik aan bord 6, natuurlijk alleen nog
met een 1,5-0 winst iets voor het team betekenen. Dat werd het (natuurlijk
niet).
Vlak voor het verlies van Fred had Erik zijn joekel van een vrijpion op b6 moeten
inleveren. Daarna stond hij, in een eindspel Toren en Paard met 3 pionnen tegen
Toren en loper met 5 pionnen, natuurlijk
kansloos 2 pionnen achter en vocht eigenlijk tegen beter weten in voor de
remise. Maar opgeven kan altijd nog.
In een taai gevecht tegen tegenstander en klok (Erik met minder dan 1 minuut op
de klok, de tegenstander nog een minuut of 10) had Erik plots de kans een pion
terug te winnen waarna de remise misschien nog mogelijk was geweest.
Jammer genoeg zag Erik het niet en toen zijn tegenstander ook nog het paard
wist op te sluiten en te verorberen gaf Erik, met nog luttele seconden op zijn
klok, terecht op.
2,5-5,5 voor Velp 2. Ik kan niet anders dan zeggen,
misschien een heeeel klein beetje geflatteerd, maar zeker verdiend.
Hopelijk weten we de komende wedstrijden de strijdvaardigheid van het vorige
seizoen weer een beetje op te pakken!
Frank.
