Geen leuke titel om mee te beginnen en het moet nog blijken of het dit seizoen beter gaat worden. Het is gewoon een sterke klasse waar DSG zwaar aan de bak zal moeten om te vechten voor klasse behoud. Maar niet getreurd mocht het niet lukken dan hebben we (hopelijk) toch leuk geschaakt.
Zo ook donderdag 8 oktober in het clubgebouw van ASV aan de Vlamoven 22-24.
De krachtmeting met ASV 3. Vooraf wisten we dat het zwaar ging worden en dat
bleek eerder een onderschatting te zijn….
Als eerste ondervond Chiel dat. Nog maar net in de opening
hoorde ik aan mijn rechterzijde, aan bord 4, de stukken inslaan op het bord.
Het bleek de tegenstander van Chiel die met zijn dame demonstratief de toren op
a8 incasseerde. Niet lang daarna zag ik een witte pion naar a7 opstormen die
Chiel alleen door opoffering van een stuk van promotie kon houden. Tjak! Weer
een stuk minder. Enige compensatie, voor een toren en een loper minder, had
Chiel niet.
Maar Chiel gaf (natuurlijk) niet op. Dit tot, duidelijk
hoorbare, frustratie van zijn tegenstander. Naarmate de partij vorderde en de
stukkenvoorraad van Chiel zienderogen afnam werden de zetten en klokbehandeling,
van zijn tegenstander, grover en luidruchtiger totdat het Fred, die er naast
zat, te gortig werd. Na Fred’s bedaarde maar vermanende “Kan het wat rustiger,
ik heb hier last van.” werd de behandeling van de stukken aan bord 4 iets, maar
dan ook echt maar iets, subtieler. Waarna Chiel uiteindelijk met een koning
alleen mat werd gezet (dat laatste neem ik even aan want ik heb het niet
gezien, maar ik denk niet dat Chiel zelf heeft opgegeven).
Daarna bleef het even rustig, totdat het bij Joop op bord 8 mis
ging. Hij speelde met zwart tegen Alje Bolt. Er kwam een gesloten Siciliaan op
het bord waarin het lang gelijk op ging. Met nog geen stukken geruild werd het
complex en werd het de vraag wie begint de aanval. Alje naam het initiatief ruilde wat stukken
waarna toch een remise-achtige stelling ontstond. Een dubbel aanval werd Joop
echter funest met verlies tot gevolg.
Daarna was het mijn beurt aan bord 2 en dat ging eigenlijk
helemaal niet goed.
Lang dacht ik niet verkeerd te staan en misschien zelfs ietsjes beter. Maar
mijn tegenstander Paul, stelde zich goed op en ving alle “tikken” , voor zover
daarvan sprake was, goed op.
Toen we echter met 2-0 achter stonden dacht ik de “complexe-” variant te moeten
kiezen in plaats van de alles dichtschuivende remise-variant. Ik bleek echter
de “verliezende” variant gevonden te hebben! Ik werd met enkele krachtzetten direct
in de touwen geslagen. Met beiden nog ca.15 minuten op de klok dacht Paul
echter geheel in het belang van zijn team en bood remise aan. Hij had niet in
de gaten dat het voor mij hopeloos was. Achteraf bleek in de analyse dat zwart
helemaal vast stond en mijn voor de hand liggende zet (Te8) na de zet Pxg6!
Verliezend zou zijn. Kwam ik weer goed weg!
Daarna ging het hard. Ik zag niet wanneer en hoe alles tot stand kwam omdat ik ging analyseren met mijn tegenstander. Maar een poging;
Fred aan bord 3 was, in een gesloten Siciliaan, op de damevleugel langzaam in de hoek gedrukt door zijn tegenstander en dacht laat ik dan maar mijn toren op a1 offeren en op de koningsvleugel een loper offeren, voor wat vage aanval op de koning. Hij wist het zowaar nog ietwat complex te maken maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen toen zijn tegenstander wat materiaal terug gaf en na een dameruil meer materiaal en een gewonnen stand overhield.
Robbie aan bord 1 kreeg een mooie en goede stelling op het
bord maar ging in het laatste half uur, naar eigen zeggen, drie keer in de
fout. Uiteindelijk ging zijn stelling van
een goede stelling en een mooie pion voorsprong naar een eindspel van (Robbie-)
Paard en 2 pionnen tegen Toren en 1 pion. Daarna ging ergens ook nog een
combinatie fout waarna het eindspel verloren was.
Yunus aan bord 5 had lang een gelijk opgaande partij maar
wist wel ergens 2 pionnen te winnen. In het eindspel was hij dan ook dicht bij
winst. Zijn tegenstander, Hedser, bood remise aan, wat Yunus echter weigerde.
Na een fout(je) ging Yunus echter mat. Helaas, maar het geeft wel hoop voor de
komende wedsrijden.
Erik aan bord 7 is mijn aandacht een beetje ontschoten.
Ik dacht meerdere keren een stelling te zien met wederzijdse kansen, misschien zelfs een licht voordeel voor Erik, maar ergens is het dan toch misgegaan en moest ook Erik zijn koning omleggen.
Dat had uiteindelijk wel heel wat voeten ( of zetten) in aarde.
Adri kwam minder uit de opening maar, na een dameruil op zet 13, kreeg hij via
zijn torens op de d-lijn wat tegenkansen.
In een taai middenspel kreeg de witspeler echter weer wat tegenspel als
compensatie voor de open lijn doordat Adri het loperpaar moest opgeven. Gelukkig
kon Adri uiteindelijk een van de lopers veroveren en bood (meerder keren)
remise aan. De tegenstander weigerde echter steeds, waarna uiteindelijk een
remiseachtig toreneindspel op het bord kwam.
Adri kwam onder de 5 minuten (en hoefde niet meer te
noteren) waarna zijn tegenstander waarschijnlijk ten onder ging aan stress
vanwege het feit dat hij wel moest noteren en natuurlijk bijna al zijn
teamgenoten hadden gewonnen!
Net toen hij ook onder de 5 minuten kwam maakte hij een cruciale fout waarna
Adri (op zet 100 ongeveer!) het eindspel met koning + pion tegen koning alleen
won. (Tot enig leedvermaak van Adri omdat hij meerdere keren remise had
aangeboden).
Eindstand 6.5-1.5 voor ASV 3. Mooi voor elkaar geschaakt door ASV en een
wake-up call voor DSG1? Laten we het hopen.
Als je alles tegen elkaar wegstreept had er wel iets meer ingezeten, maar ook
niet meer dan dat. Dus niet getreurd en vol goede moed naar de thuiswedstrijd
op maandag 9 november tegen Velp 2!
Een nieuwe ronde met nieuwe kansen.
Frank.
