OSBO ronde 2

DSG 2 – Zutphen 4:               2½ - 1½

Ons Genoegen 2 – DSG 3:     3 – 1

Zevenaar 3 – DSG 1:              3 - 3

Zevenaar 3 – DSG1

DSG 2 – Zutphen 4

Joop trof als tegenstander de aimabele Paul Ham. Ook nu toonde deze Paul zich van zijn vriendelijke kant. De opening was nauwelijks voltooid of Joop zette een dubbele aanval op waarop zijn tegenstander wel reageerde, maar niet erg adequaat want hij overzag dat zijn Dame instond.

Steffen moest toezien hoe zijn tegenstander steeds meer stukken op zijn Koning richtte en de ene penning na de andere in de stelling bracht. Daar was op den duur geen houden meer aan.

Chiel stond aanvankelijk duidelijk beter, maar toen hij achteruit begon te zetten, leek hij rechtstreeks op stukverlies af te gaan. Op wonderbaarlijke wijze wist hij zich te redden  en kwam een kwaliteit voor te staan. Daarna  maakte hij het bekwaam af.

Ben en zijn tegenstander  hielden elkaar de hele partij in evenwicht. De een dreigde wat, de ander pareerde dat en vice versa. Dat ze remise overeenkwamen leek een verstandig besluit.

En zo was er dan eindelijk een team dat een wedstrijd wist te winnen.

Patrick trof Tonie Claessen als tegenstander. De vorige keer dat hij daar tegen speelde kwam hij een pion voor te staan, maar dat bleek niet genoeg voor de winst. Nu veroverde Patrick ook nog een tweede pion en dat bleek genoeg. Paul had weer zo’n partij waarbij het duidelijk is dat er op het scherpst van de snede (of was het de schede?) gestreden wordt en waarbij het ongewis is wie de winnaar worden zal. Naarmate ze het eindspel naderden, werd duidelijker dat Paul dat niet zou zijn. Ben kwam uit tegen zijn boekhouder. Beiden speelden nette zetten en dat mondde uit in een Toreneindspel met ieder nog een handvol pionnen zodat de buit in goed overleg kon worden gedeeld. Fred kwam vanuit een Siciliaan niet erg lekker te staan, een beetje gedrongen, zijn stukken werkten, vond ik,  niet zo goed samen. En die van zijn tegenstander wel.

Jan had al in de opening een pion kunnen verliezen, maar toen zijn tegenstander dit naliet, kreeg hij prettig spel en al gauw kon hij een vijandelijk Paard insluiten.

Emile speelde een beredeneerd strategisch spel dat een eindspel opleverde waarin beide tegenstanders wat pionnen hadden, Emile een Paard en tegenstander een Loper had. Dit, vrienden van het schaakspel, is razend boeiend als je dat op je bord krijgt en vooral als je voor deze materiaalverhouding gekozen hebt. Oh, dan te kunnen bewijzen dat je gelijk hebt..!! Maar daar lieten de mannen het niet op aankomen: tijdgebrek, angst voor een foutje..

En zo werd het dus 3 – 3, geheel in overeenstemming met wat er op de borden gebeurd was.

DSG 2 – Zutphen 4. 

Rare dingen maak je soms mee.. Even voor achten belde er eentje uit Zutphen met de mededeling dat er twee van hen ter plaatse bij het station stonden, dat de twee anderen niet waren komen opdagen en dat zij daarom  van het spelen van de wedstrijd afzagen. Zutphen 4 is inmiddels voor deze slonzigheid hard gestraft: 2 matchpunten in mindering en een boete van 100 euro. Dat is conform de reglementen en aanvullende bepalingen, maar bevredigend vind ik het niet. Alle aandacht gaat weer naar de daders,  maar de benadeelden (ons tweede dus en vooral de mannen die speciaal voor deze gelegenheid vrouw en kinderen onbeheerd hadden achtergelaten) blijven benadeeld en kunnen volgende week weer komen opdraven. Geen boete voor Zutphen en een reglementaire winst voor ons had me passender geleken.

Ons Genoegen 2 – DSG 3

Ons derde slaagt er vooralsnog niet in potten te breken en ook deze ronde werd er met 3 – 1 verloren.

Hoe dat nou toch weer kon gebeuren, vertellen Joop, Albert en Frank.

Albert: Na een rustig begin, waarbij we elkaars stukken heel lang spaarden, kwam er voor mij veel ruimte op de koningsvleugel van mijn tegenstander. Ik had veel druk, maar kon niet doordrukken. Uiteindelijk ging ik forceren (mijn fout) en liet hem ontsnappen. Na nog een foutje stond ik ineens onder grote druk, hetgeen mijn tegenstander goed uitspeelde.

Joop: Mijn partij was als eerste afgelopen.

Mijn tegenstander,  Johan te Linde,  had een elorating die 125 punten hoger was.

Dat betekent dat mijn winstkans 1 op 3 is. Moet je je eigenlijk niet mee bezig houden, want dat beïnvloedt je spel niet op positieve manier. We begonnen heel vertrouwd. Ik speelde met Wit Damegambiet en mijn grootste verrassing was dat Zwart opeens lang rokeerde; ik had kort gerokeerd. Hij zette de aanval in op mijn koningsstelling en ik op de zijne. Dus het was een spannende wedstrijd met allerlei dreigingen over en weer.

Wie ging de meeste druk maken? Helaas werd dat Zwart en langzamerhand werd zijn druk steeds groter en kwam ik steeds een zet tekort. Om in voetbaltermen te spreken: ik liep een beetje achter de feiten aan. Het trieste einde was onafwendbaar.

Dus had ik alle tijd om naar de andere partijen te kijken. Frank, Eric en Albert deden het niet slecht en hadden alle tijd nodig. Maar helaas kon alleen Eric de winst binnenhalen, zijn tegenstander ging door de klok. Albert en Frank gingen in het eindspel met nog enkele minuten op de klok toch nog de bietenbrug op.

Frank: Wat kan het prettig zijn niet gehinderd door veel kennis van het schaakspel onbekommerd met stukken te schuiven: je hebt een gezellige avond die niet al te lang duurt en die wordt besloten met een verdiende nederlaag. Na veel oefening en KNSB-training wordt het juist ingewikkelder: over iedere zet minutenlang piekeren en overal zie je valkuilen. De avond duurt lang, de bloeddruk loopt op, je verliest toch nog en ligt nog tot diep in de nacht door te schaken en staat de volgende ochtend gebroken weer op. Maar toch was het best een genoeglijke avond in Almen. Na een zet of 10 bekroop mij het idee dat ik mijn tegenstander kon ‘hebben’. De stelling was iets beter, één pionnetje voor, tegenstander een dubbelpion. Een foutje mijnerzijds enkele zetten later uiteindelijk toch weer omgezet in een voorsprongetje. In het eindspel zelfs een pion gepromoveerd, maar de witte Koning was moeilijk bereikbaar vanwege 2 Paarden. Dus toen ook maar geprobeerd om van het verschil in gebruikte tijd gebruik te maken, een soort tweesporen beleid. Daarom ietsje minder bedenktijd genomen om het verschil te laten oplopen. Dat lukte uitstekend: met nog bijna 10 minuten op de klok en wit nog slechts 55 sec. stond ik mat. Een elementaire fout hoorde ik later, maar die was op mijn training nog niet aan bod gekomen. Volgende keer beter? 

OSBO, ronde 1

DSG 1 – Doetinchem 2:  3 - 3

DSG 3 – Rokade 4:  1 - 3

Velp 4J – DSG 2:   2 – 2

Met ronde twee voor de boeg,  kan het geen kwaad de balans op te maken van ronde 1, al nodigt die niet uit tot feestgezang.

Ons eerste team speelde thuis tegen Doetinchem 2, dat het vorige seizoen uit de tweede klasse degradeerde. Op papier leek het een sterke tegenstander, in de praktijk viel dat mee.  Emile kreeg al gauw een. Dame cadeau,  Paul trok, als ik het goed begrepen en onthouden heb, iets te lichtvaardig ten aanval, Patrick hield de hele partij de boel in evenwicht en Fred drukte zijn tegenstander langzaam maar zeker de vernieling in. 

Maar Henk zag tot tweemaal toe de mogelijkheid tot beslissende materiaalwinst over het hoofd  en moest nog diep gaan om er remise uit te slepen en Jan tuinde in remisestand in een vorkje dat of een volle Toren of zijn Dame kostte. 3 – 3 dus. Vooraf waren we met dit resultaat zeer tevreden geweest. Nu niet.

Ons derde had tegen Rokade niet veel in de melk te brokkelen. Joop gaf het goede voorbeeld door met fris en onvervaard aanvalsspel van de met een 100 punten hogere rating gewaardeerde Witteveen te winnen (bekijk wat die man kan in de database), maar Albert, EricV en Frank wisten dit niet te volgen.

Het tweede team moest op bezoek bij een jeugdteam van Velp.

Dat dit geen pretje is, weten wij allen. Je ziet die kinderen amper, ze komen even langs om een zet te doen en terwijl jij je suf zit te peinzen hoe je je hoofd boven water kan houden, zijn zij aan het voetballen. Ben en Steffen lieten niet met zich sollen en leerden hun tegenstander respect voor de ouderdom op te brengen, Chiel en Joke wel en niet.

Voor de stand en de gedetailleerde uitslagen zie  
Externe competitie  -   Uitslagen en standen  
of      klik hier.    (Zie voor team 1: 3G, team 2: 4F en team 3: 4E)

Osboronde 7: Vreugde en droefenis

DSG 1          –    Zevenaar 3:     3½  -   2½

Zevenaar 2  –   DSG 2:              5     –  1

Ons eerste won dus. Maar makkelijk ging het niet. Robbie werd verrast in de opening en daarna door een matcombinatie, Patrick was langdurig in de aanval, maar kon er steeds net geen munt uit slaan en Paul gaf in een plezierige stand een Paard weg. Maar gelukkig hadden we Henk nog die gedegen op zijn Henks won  en Chiel die ook won – al weet ik niet hoe – en tenslotte was er Fred nog die in een stelling die vele omstanders zorgen baarden voor de poorten van de hel de winst wist weg te slepen. Pfff!

Het goede nieuws is verder dat de Kameleon met 3 – 3 gelijkspeelde tegen Rokade 3 en nu geen concurrent meer is. Winst op Rokade is derhalve genoeg voor het kampioenschap en voor promotie.

Omdat al bekend was dat Velp 2 van de jeugd van De Toren had gewonnen, wisten we dat het tweede gedegradeerd was. Maar strijdend wilden we ten ondergaan en onze huid zouden we duur verkopen. Helaas kwam daar niet veel van terecht. Jan en Emile scoorden vrij makkelijk een halfje, aan de overige borden werd lang strijd geleverd en tot ver in het middenspel waren op drie daarvan de stellingen min of meer gelijkwaardig. Maar naarmate het eindspel in zich kwam, kantelden ze in het voordeel van de mannen met de hoogste rating, richting Zevenaar dus.

Voor de stand kijk bij 

Externe competitie en Uitslagen en standen of KLIK HIER.

Osbo ronde 5

rampspoed en tandengeknars.

De Kameleon – DSG 1:       3½ -  2½

DSG 2 – UVS 6:             2  –  4.

Aan de vijfde ronde van de Osbocompetitie zullen onze teams de komende tijd nog vaak terugdenken, maar niet met vreugde. Beroerder had ze niet kunnen verlopen. Dat ons eerste niet won van De Kameleon was al een tegenvaller. Dat het ook nog een gelijkspel aan zijn neus voorbij liet gaan, zou wel eens beslissend kunnen blijken. Dit is nu de stand in klasse 3F.

          1.      Rokade 2           10 Mp     20 Bp 

          2.      DSG                    8 Mp    22 Bp

          3.      De Kameleon      8 Mp    18 Bp

Had ons eerste gelijkgespeeld, dan had het 9 Mp gehad en De Kameleon 7. De laatste twee wedstrijden winnen is dan voldoende om de Kameleon in matchpuntenvoor te blijven. Nu zal het om de bordpunten draaien. De Kameleon treft de laatste twee wedstrijden clubs die op de zesde en op de laatste plaats staan.: Rokade3 met 12½ Bp en Groenlo met 7½Bp. Daar moet je lekker tegen kunnen uithalen.

 Rokade2 moet, behalve tegen ons, nog tegen Aalten, een na onderste, met 12½ Bp. Ook daar kan een flinke winst worden verwacht.

Het zwaarste programma hebben wij. Volgende ronde tegen Zevenaar 3 met 16 Bp en in de slotronde tegen Rokade 2, dat met 3½ - 2½ van De Kameleon won. Of de uiteindelijke ontknoping vreugdevol voor ons zal zijn, is nog maar de vraag. Buitengewoon spannend is het wel.

En dan ons tweede. 

Na in eerdere wedstrijden al onnodig punten te hebben verspeeld, moest er van UVS6 gewonnen worden om kans te hebben degradatie te ontlopen. Lang zag het er naar uit dat hoop realiteit zou worden: 2 – 2 na vier partijen en grote kans op winst bij de resterende twee borden. Maar helaas, met grote voortvarendheid werden er twee nederlagen van gemaakt. Omdat Velp2, dat met nul Mp nog net onder ons stond, geen steek liet vallen, staan wij nu onderaan. Handhaving hangt nu vooral af van wat de jeugd van De Toren tegen Velp doet. Verliest zij of speelt ze gelijk, dan degraderen we (tenzij wij koploper Zevenaar 2 weten te verslaan). Wint ze, dan zal de laatste wedstrijd tegen Velp2 de beslissing moeten brengen.

OSBO ronde 4

DSG1 – Rokade 3:    5   – 1

SMB3 – DSG2 :       5½ - ½

Ons eerste team blijft goede zaken doen. Deze week werd Rokade3 uit Lichtenvoorde met 5 – 1 verpulverd.  Door deze uitslag blijft het koploper in klasse 3F van de regionale Osbocompetitie,  met hetzelfde aantal matchpunten als Rokade2 maar met beduidend meer bordpunten.  

Reden tot feestvreugde is dit echter nog niet: de komende drie wedstrijden  treft het ondermeer de twee naaste concurrenten: behalve Rokade 2 ook De Kameleon.

Treurig blijven de verrichtingen van ons tweede. Afgelopen maandag reisde het op een toch al naargeestige avond af naar Nijmegen om daar met 5½ - ½ klop te krijgen van SMB3. Omdat mededegradatiekandidaat UVS6  verrassend van het jeugdteam van De Toren uit Arnhem won,

staan onze mannen nu met 1 uit 4 op de voorlaatste plaats, net boven Velp 2 dat nog nul punten heeft, ruim onder UVS daat nu 4 punten heeft.

UVS, Velp en koploper Zevenaar 2 zijn de tegenstanders die de laatste drie wedstrijden op het programma staan.

Ook dit jaar zal er weer een wonder nodig zijn om degradatie te voorkomen. Of crowdfunding om wat matches te fixen.

Voor wedstrijdverslagen en stand kijk bij Externe competitie en Teams 1 en 2
en voor de stand bij Externe competitie en Uitslagen en standen.

DSG2 – De Sleutelzet: 2½ - 3½.

In vroegere tijden was De Sleutelzet de club van Het Dorp van Mies Bouman. Als je daartegen moest spelen, moest je, ook al speelde je een thuiswedstrijd, naar het Dorp toe en als je daar was aangekomen en je tegenstanders werden naar je bord gerold en gedragen, wist je dat goed was.

Maar kennelijk heeft de club zich verzelfstandigd en kwam zij naar ons toe en kregen wij bezoek van een stel gezonde kerels, recht van lijf en leden en, gezien de uitslag, nog goed bij hun hoofd ook. Net iets beter dan wij, in ieder geval.

Albert won in een rustige opening een pion, waarna zijn tegenstander (rating 918) zich iets te gretig toonde; dat kostte hem een Paard. In het eindspel stonden beide Dames gepend. Albert kon zijn tegenstander schaak geven en meteen zijn Dame slaan. Hij gaf op.

De tegenstander van Joop, met een rating van 1629, speelde met Wit het Damegambiet, een opening die Joop zelf ook graag speelt als hij Wit heeft. Joop kwam duidelijk beter uit de opening: meer ruimte en meer kansen. Maar in plaats de aanval rustig op te bouwen, ging hij erg enthousiast met zijn Dame in de aanval. Die aanval mislukte dus en zijn Dame liep in de val.

Emile trof met Wit een tegenstander van 1569 die hem  verraste met de Hollandse Verdediging. Dit gaf hem, zoals Emile dat noemde, instellingsproblemen, waarmee hij zoiets bedoelde als dat zijn programmatuur hier niet mee uit de voeten kon. Gelukkig bleek deze openingskeuze. Naar hij later vertelde,  voor de zwartspeler een experiment te zijn en niets iets dat op zijn standaardrepertoire stond, zodat Emile,  dankzij een vervaarlijk op de vijandelijke Koning gerichte Loper, een wat betere stelling kreeg. Die kon echter middels een flinke afruil geneutraliseerd worden, waarna er een stelling waarin Emile niet 1.2.3 winstkansen zag. Toen zijn een tegenstander een paar zetten later remise voorstelde, werd dat meteen aangenomen.

Frank had deze avond kennelijk last van ruimtevrees. Hij zat erg behoudend te spelen en bleef maar breien op de eigen speelhelft. Toen alles vaststond deed hij een verkeerde zet die hem een pion kostte. Uiteindelijk werd de situatie op het bord zo onoverzichtelijk hem, dat de achterstand opliep.

Steffen bouwde zijn partij, zeker voor doen, rustig en gedegen op, benam zijn tegenstander de mogelijkheid zijn stukken naar fijne velden over te brengen en ontwikkelde zijn eigen stukken flexibel en voorspoedig. Toen zijn tegenstander (1511) wat nutteloze torenzetten deed en vervolgens met de pionnen voor zijn Koning ten aanval trok, werd Steffen heer en meester over de zwarte velden rondom de Koning. Dat buitte hij voorbeeldig uit. Met Dame, Paard en Loper drong hij de vijandelijke stelling binnen en toen zijn tegenstaander opgeven. Een fraai partijtje, dat in de data base te bewonderen is.

Jan trof, met Zwart, 1812. Vanuit de Doorschuifvariant van de Caro-Kan ging het meteen van dik hout zaagt men planken. Tegenstander stoof met f3 en g4 op Jans Loper f5 af, maar maakte daarbij de diagonaal d8- h5 vrij voor de Dame (Dh4+). Toen Jan ook nog de h-lijn in bezit kreeg, lag een verassing in het verschiet. Maar helaas, net op het moment dat hij toe kon slaan, week hij van zijn plan af en pakte een pionnetje dat helaas vergiftigd bleek. Die tegenslag kwam hij niet meer te boven en blunderde verder naar een vrij snelle nederlaag. 

Het einde van de partij van Steffen: de tegenstander kon kiezen uit mat of dameverlies. Hij maakte die keus niet en gaf op. Nieuwsgierig naar de hele partij?

Ga naar Diversen en Partijanalyses en database DSG of KLIK HIER

De Toren 5 j - DSG 2: 4½ - 1½

Vrijdagavond moesten we aantreden tegen een jeugdteam van de Arnhemse Schaakvereniging De Toren. Een grote vereniging met een heel enthousiaste en bloeiende jeugdafdeling.

In het verleden hebben we tegen die jeugd van De Toren nooit echt potten kunnen breken, maar resultaten uit het verleden ....  

Alleen de ingang vinden van het Olympus College kostte ons al de nodige hoofdbrekens en dan waren we nog niet eens begonnen. Het toegangshek was gesloten, want er mocht niet geparkeerd worden. Voor de tegenstander was het geen probleem die waren immers op de fiets, 

In het lokaal waar ook latijn werd gegeven moesten we onze partij spelen. Een mooie omgeving voor zo'n oude denksport. Mijn tegenstander bleek niet aanwezig te zijn. De klok werd aangezet en ondertussen werd er naarstig naar een geschikte vervanger gezocht. Het was de schaakavond van de jeugd, er waren er veel, dus dat was geen probleem.

Steffens tegenstander was een slim en vooral snel schakertje. Deed een zet en ging dan even naar de hal en daar zag ik hem, toen ik koffie haalde, met zijn vriendje en een stuiterballetje spelen. Af en toe keek hij eens door het raam om te kijken of meneer Brouwer al een zet had gedaan. Hij maakte met een erg mooie combinatie en een dameoffer een prachtig einde aan de partij: een stikmat, Maar ook Eric, Albert en Frank moesten er aan geloven. Toen waren alleen Jan en ik nog in de race. Ik haalde aan het tweede bord door een slordigheidje van mijn tegenstander het eerste punt binnen en Jan, die het langst bezig was, dwong met nog een paar minuten op[ de klok remise af door herhaling van zetten. 

Allerlaatste OSBO nieuws

Een Houdini waardige ontsnapping

En jawel, Gendringen werd door Zevenaar met 5 – 1 ingemaakt en blijft dus laatste.

In de slotronde komt Gendringen dus uit tegen Doetinchem2, dat moet winnen om het kampioenschap veilig te stellen.
Er van uitgaande dat Doetinchem dat zal doen, betekent dit dat ons tweede met zegge en schrijve twee matchpunten zal blijken aan degradatie ontsnapt te zijn. 
Dat mag dan een wonder heten, een Houdini waardige ontsnapping.

OSBO

 Albert, een licht in de duisternis.

Ook de 6^de ronde van de Osbocompetitie verliep voor ons weinig succesvol.

Het eerste verloor met 6 – 2 van De Schaakmaat . Eric won, Fred en Patrick speelde remise, de rest verloor. Met dit resultaat zijn we van de laatste plaats en degradatie verzekerd. Maar ook als er wel was gewonnen, had dat weinig uitgemaakt want er degraderen dit seizoen twee teams uit de poules in de tweede klasse.

Ook het tweede team verloor en wel met 2½ - 3½ van Doetinchem 2.  Wat dit voor consequenties heeft hangt af van Gendringen, dat een punt minder heeft dan wij en dat de laatste twee rondes Zevenaar 2 en Doetinchem 2 treft.

Maar laat ons terugkeren naar de ontmoeting met Doetinchem. Dat was wel een wat rare wedstrijd, al was het alleen maar omdat om 21.45 alle partijen afgelopen waren (zo hadden we tenminste wat aan de rest van de avond).

Jan wou eerst een kleine combinatie uitvoeren en daarna rokeren, maar dat had hij beter andersom kunnen doen, want nu kostte het hem een Paard en op de dertiende zet kon hij reeds opgeven. (Daarna gonsde het als een mantra door zijn hoofd: eerst rokeren, dan combineren, eerst rokeren, dan combineren.’ En als je hem op straat of bij Albert Hein tegenkomt en hij herkent je niet, dan weet je wat er door zijn hoofd spookt).

Henk won al snel twee pionnen die deel uit maakten van de verdediging van de Koning van zijn tegenstander en kreeg daarmee meteen al een matdreiging. Omdat het niet in de aard van Henk ligt het bij dreigen te laten, kon de achtenswaardige Frans Kuggelein al snel aan de wijn die niet van ons was.

Frank raakte al snel een stuk kwijt en kreeg daarvoor geen compensatie. Hij hield het nog wel en tijdje dapper vol, maar langzaam maar zeker werd hij volledig overspeeld.

Ben bereikte zonder problemen een gelijkwaardig middenspel, misschien had hij daarin zelfs de betere kansen, maar toen hij een wat ongelukkige Paardmanoeuvre uitvoerde, raakte ook hij dat stuk kwijt.

Joke speelde ook nu weer als een man (een Joop, een Emile, een Fred zelfs) en kwam in een eindspel terecht waarin de stellingen aardig in evenwicht leken. Maar toen zij zich inliet op een grootscheepse afruil, kwam zij een pion achter en haar stelling vertoonde weinig samenhang meer. Omdat de winst voor Doetinchem toch al binnen was, ontpopte haar tegenstander zich als een heer en bood remise aan.

Albert, tja Albert. Wat ie ook al in zijn schakersleven aan partijen heeft verknoeid en hoeveel ie er in de toekomst nog verknoeien zal, ze zullen alle wegvallen tegen de partij die hij op maandagavond 10 maart 2014 speelde tegen iemand uit Doetinchem met een paar honderd ratingpunten meer. Om kwart over acht kwam ik hem tegen bij het koffiezetapparaat en vroeg hem hoe het ging. ‘Ik heb al gewonnen’, sprak hij, toen nog bescheiden. En verdomd, dat was zo. Toen hij thuis de Boedapester zat te bekijken, kwam hij een aardig valletje tegen. En zie: zijn tegenstander met een paar honderd ratingpunten meer trapte erin en kon zijn ogen niet geloven. Stikmat op de achtste zet!!! Geweldig!!

Totdat wij vrij laat naar huis gingen, zweefde er een goudomrand wolkje door de speelzaal. Wij herkenden het direct.

Dit kleinood staat natuurlijk in de database. Speel het na en deel in Alberts feestvreugde.

Osbonieuws

Tweede team grijpt strohalm,

eerste team grijpt er net naast

Ons tweede team deed in zijn wedstrijd tegen mededegradatiekandidaat Gendringen goede zaken. Veelbelovend begon het niet, want Joop kon al een nul incasseren terwijl de rest nog met de opening bezig was. Maar daarna keerde het tij zich ten goede. Jan kwam een kwaliteit voor, veroverde op zijn gemak eens een pion en gaf dat voordeel niet meer uit handen. Henk, ingevallen voor Albert, hield op bord 1 de toestand in evenwicht en Ben wist bekwaam de valkuilen die zijn tegenstander groef te omzeilen en hield daar ook remise aan over. De beslissing moest dus komen van de borden van 5 en 6 en die kwam er. Joke kwam een pion voor, voerde geleidelijk de druk op de stelling van haar tegenstander op en kon de buit binnenhalen. Aan het laatste bord speelde Frank een frisse aanvalspartij. Hij kreeg mooie open lijnen en rijen die allemaal op de vijandelijke Koning gericht waren, zodat mat niet te vermijden leek. Even dreigde hij de boel door Torenruil nog te verknallen, maar toen zijn tegenstander even mistastte, maakte hij hardhandig een eind aan de partij en hadden wij een 4 -2 zege in de wacht gesleept.

Ons eerste speelde tegen Theothorne dat tot nu toe slechts één matchpunt meer had behaald, maar wel gemiddeld een aanzienlijk hogere rating heeft dan ons eerste. Ook hier begon de avond niet fijn voor ons. Toen Joop en ik tegen half tien kwamen kijken, hadden Chiel en Fred al verloren en stond Steffen verre van prettig. Dat hij niet veel later mat ging, was dan ook geen verrassing. Maar zie, op bord 8 speelde Emile een uitgekookt partijtje. Hij ontnam de stukken van zijn tegenstander de mogelijkheid naar goede velden te gaan, opende de a-lijn, verdubbelde daarop zijn Torens en drong tot de 8^ste rij door waarna zijn tegenstander terecht opgaf.

Aan bord 1 bracht Robbie een Torenoffer om twee verbonden vrijpionnen op de a- en b-lijn te krijgen. Dat had hij uitermate goed getaxeerd en hij haalde een zeer verdiend punt binnen.

Aan bord twee hadden Eric en zijn tegenstander ieder op zijn beurt een winstmogelijkheid over het hoofd gezien en zij waren in een messcherp eindspel terecht gekomen waarvan het doel duidelijk was: er moest iemand mat gaan. De man uit Dieren gaf zich daarbij zichtbaar de beste kansen, maar hij vergistte zich. Zeer sluw breide Eric een matnet en toen hij het linksom niet aan kon trekken, deed hij het rechtsom. Dat had Dieren dus niet verwacht en ook dat was zichtbaar. Maar mooi dat het nu 3 – 3 stond.

Paul had een pionneneindspel met ongelijke Lopers bereikt. Dat was potremise, maar omdat zijn tegenstander daar niet aan wou, moest hij goed bij de les blijven, wat hij deed.

De beslissing moest dus van de laatste partij komen, die van Patrick. Hoe daar de verhoudingen lagen toen zij richting eindspel gingen, kan ik niet beoordelen, want daar zijn die partijen van Patrick me te ingewikkeld voor. Volgens Patrick was het remise, maar omdat het eerste alleen baat bij een overwinning had, ging hij voor de winst. Dat pakte, helaas voor hem, net niet goed uit.
En zo verloren we met 4½ - 3½.

Voor uitslagen en standen: KLIK HIER