ubbink transport

ubbink transport

zaterdag 20 oktober 2018

DSG1- UVS3: 3½ - 4½

Dit was dus niet wat we verwacht hadden. 8 – 0, 8 – 1 desnoods, maar gekker moest het toch niet worden, want, laten we reĆ«el zijn, met een gemiddelde teamrating van bijna twee honderd punten meer dan die van UVS behoorden die gasten uit Nijmegen geen schijn van kans te hebben. Maar ergens moeten er in diverse van onze hoofden bepaalde delen van hersengebieden niet goed met elkaar gecommuniceerd hebben, want het liep anders.

Het begon al met Paul. Die moest tegen iemand die Schoppema heet en die het weliswaar met 160 Elopunten minder moet doen, maar die natuurlijk niet voor niets zo heet en die, terwijl Paul een stuk voor stond en onbekommerd op de winst leek af te gaan, erin slaagde Paul uit zijn humeur en zijn doen te krijgen, waarna we al gauw de eerste nul te pakken hadden.

Daarna trok Robbie de stand in evenwicht, maar het eindspel dat hij won had hij net zo makkelijk  kunnen verliezen.


Chiel speelde tegen iemand van ongeveer gelijke sterkte en dat was op het bord te zien: remise dus.










Fred mocht het opnemen tegen iemand met 177 Elopunten minder, maar gaf hem dat vleugels, zelfvertrouwen? Het antwoord luidt: Neen!, hij kwam niet door de verdediging van zijn tegenstander heen en met een pion minder bood hij maar remise aan, wat geaccepteerd werd. Toen stond het 2 – 2 en was er nog van alles mogelijk, ook het onmogelijke, zoals zou blijken.

Eric met 1880 speelde tegen 1644. Hij koos consequent voor de meest ingewikkelde voortzetting, maar zijn tegenstander gaf geen krimp, liet zich niet intimideren, hield het hoofd koel en ook hier werd het remise.

Maar gelukkig was Ik daar nog. Ik ging een eindspel in met een Paard meer en een glad gewonnen stelling (Fritz gaf me daar +4,30 voor). Werkelijk onthutst was ik toen dat Paard vanuit het niets werd geslagen omdat mij even was ontgaan dat het in en ongedekt stond. Een paar zetten later bood mijn tegenstander remise aan, wat ik afsloeg omdat ik nog steeds een pion voor stond. Dat had ik beter kunnen accepteren, want weer een paar zetten later bleek dat ik voor mijn overigens zeer sympathieke tegenstander een feilloos en onvermijdbaar zelfhelpmat had geconstrueerd.


Tony stuitte ook op onverwachte tegenstand, maar geduldig voerde hij de druk op en langzaam maar zeker mangelde hij zijn tegenstander.










Toen stond het weer gelijk en was alleen de partij van Patrick nog aan de gang. Die was met een stuk minder in een eindspel terechtgekomen waarbij hij ondanks de 10 seconden bonus die hij er per zet bij kreeg niet meer boven de minuut bedenktijd kwam. Dit kon natuurlijk niet meer goed aflopen en eindelijk kwam er eens een verwachting uit.

Jan.

dinsdag 10 april 2018

OSBO 2017/2018

Het seizoen zit er weer op en het heeft niet gebracht wat we ervan hadden verwacht.

Het eerste team ging voortvarend van start en won zijn eerste twee wedstrijden, maar daar bleef het bij. Mede debet daaraan is ongetwijfeld de moeite die teamleider Fred meestal had om een team samen te stellen. Ziektes, vakanties en andere redenen tot afmelding zorgden ervoor dat het team geen enkele keer in de beoogde opstelling speelde. Om zes keer met een compleet team te kunnen opdagen, moesten er twaalf spelers worden ingezet. Fred was de enige die er alle keren bij was, Tony is hier met 3½ uit vier topscorer.


Het tweede team was het prettigst om er teamleider van te zijn. 4 mannen van stavast, gezond en honkvast, bazen van hun goed ingevulde agenda, stonden elke wedstrijd paraat en pal en geen enkele invaller was nodig om zes keer een compleet team op de been te brengen. 
In de voorlaatste ronde stond het nog op de eerste plaats, maar na een 1½ - 2½ nederlaag tegen Zevenaar 4 eindigde het als derde.  
De eerste helft van de competitie verraste Frank vriend en vooral vijand met een vreugdevolle score. 
Daarna ging het minder voorspoedig maar zie, toen kwam Steffen, die met drie nullen was begonnen, op dreef. Albert kan terugkijken op een zeer geslaagd seizoen. Met vijf uit zes werd hij topscorer niet alleen van het tweede, maar ook van zijn klasse. Klasse, Albert.



Ook team 3 verscheen geen enkele keer in zijn sterkste opstelling. Tegen het kinderteam van Velp was dat geen probleem, maar tegen de oude rotten van Theotorne delfde het twee keer het onderspit, wat jammer was, maar geen ramp. Rampzalig waren wel de wedstrijden tegen die kinderen uit Velp. Het kost je twee vrijdagavonden, je speelt twee wedstrijden waar weinig lol aan te beleven valt en ook al win je die,  je schiet er geen reet mee op. Zo won Joke twee keer van zo’n kind en een keer van een volwassene. Dat levert haar een TPR van 800 op.
Fons won twee keer van een kind en speelde remise tegen een volwassene: TPR 425.
Wat een waanzin!