Nieuws uit de Osbo: team 2

Ons tweede team ontmoette in de laatste ronde Theothorne 2, dat al kampioen was. Toen Robbie en ik ter plaatse aankwamen, hadden Joke (Dame weggegeven) en Steffen (weggespeeld?) al verloren. 
De partijen van Albert en Eric waren nog aan de gang. Albert stond niet best en kwam steeds beroerder te staan. Maar toen zijn tegenstander in één zet zijn Dame kon winnen, blunderde de weldoener uit Dieren onthutsend en gaf de dekking van de Loper op waarmee hij de Dame had kunnen winnen. Daarop sloeg Albert die Loper maar en toen was het meteen mat.
Eric had een glans- en kansrijk eindspel verworven, maar keer op keer verzuimde hij de winst binnen te halen. 
Zo werd het nog een heel lange partij die uiteindelijk op remise en een 1½ - 2½  uitliep.

OSBO ronde 4

Hoewel de eindstand (0-4)anders doet vermoeden waren DSG2 en Groenlo aardig aan elkaar gewaagd.

Joop (zwart) ging met zijn siciliaanse verdediging gelijk op met zijn tegenstander tot met d5 de vlam in de pan sloeg. Beide partijen hielden aan deze schermutselingen een geïsoleerde pion over (c6 en e4). Joop ging in de aanval via Lh2 en bleef drukken op de koningsvleugel. Maar zoals dat vaak gaat, als het niet lukt begint de tegenstander initiatief te krijgen. Zo ook nu. Joop verliest wat pionnen en later een stuk en moet het hoofd buigen. (1-0)

Albert  (wit) bezorgde de tegenstander in de opening een merkwaardige dubbelpion op d6, ging met a4 op de dame aanval met verdubbeling van torens, maar kwam er niet helemaal uit. Hij bleef zitten met een achtergebleven zwakke c3 pion. Na een spectaculair middenspel verloor Albert uiteindelijk c3 en moest een moeilijk paard eindspel in met 1 pion achter. Zijn tegenstander wist de oppositie te bereiken en promoveerde met zijn twee centrumpionnen. (0-1)

EricV (zwart) kreeg uit de opening een gelijkwaardige symmetrische stelling. Zijn tegenstander speelde merkwaardig. Kopieerde Eric’s zetten,  bleef daarna erg passief, en verloor behoorlijk wat tempo’s door dubbel zetten met beide lopers. Na een ruilen in het centrum stond zwart een pionnetje voor met aanval. Ook de tegenaanval van wit met f4 mocht zwart niet deren. Helaas taxeerde Eric een afruil serie verkeerd in en stond ineens een stuk achter. Het had nog remise kunnen  worden  tot Eric een mat aanval van wit over het hoofd zag en dacht dame afruil uit de weg te kunnen gaan. (1-0)

En “Last but not least” een schitterende partij van Frank (wit) die uit de opening kwam met een gigantische aanval op zwarts koningsstelling met allerlei penningen. Helaas wist Frank zijn overwicht niet direct in winst om te zetten en liet de partij een beetje uit zijn vingers glippen. Er was echter nog niets aan de hand tot … Frank kon een tweede pionnetje (a7) voor komen maar sloeg met het verkeerde stuk (Txa7) in die, nadat zijn verdediger (Pb5) van het bord werd geslagen, ineens als de wiede weerga er vandoor moest. Helaas, stuk achter en tegenstander maakt vakkundig af. Jammer! (0-1)

(Fred)

OSBO ronde 3

DSG 1 – De Toren 6J:   4 - 2

DSG 2 -  Doetinchem 3: 2 - 2

Zutphen 3 – DSG 3 :     3½ - ½

Bizarre tijden maken we mee. Kwam in de vorige ronde Zutphen 4 niet opdagen in de wedstrijd tegen ons tweede, deze ronde zat men in Zutphen tevergeefs te wachten op de komst van ons derde team. Twee matchpunten in mindering en een boete van 100 euro zijn daarvan het gevolg. Die 100 euro is natuurlijk een forse strop, maar die twee matchpunten in mindering zijn vooralsnog louter symbolisch, want ons derde heeft nog geen matchpunten. Ook niet na de inhaalslag een week later.

Zutphen 3 – DSG 3

Joop gaf nog wel het goeie voorbeeld.  Zijn partij was redelijk gelijk opgaand. Een aanval op zijn Koningsvleugel sloeg hij af, een pionnetje dat hij achterkwam won hij terug en uiteindelijk kwam er een eindspel op het bord met voor ieder een Toren en zeven pionnen die behoorlijk vaststonden.

Frank was dicht bij de winst. Toen zette zijn tegenstander zichzelf schaak en drukte de klok in. Dit werd geconstateerd door de wedstrijdleider die de tegenstander meldde dat hij een onreglementaire zet deed, waarna er wat onhandig met de klok en de stelling werd gemanoeuvreerd. Frank raakte hierdoor in verwarring en de kluts kwijt en verloor.

Sjef v. d. List (1597 – Joop (1463)                ½ - ½

Harrie de Rover (1386) – Albert (1375)        1 - 0

Jarmo v.d. Seijp -  Eric                                  1 - 0

Jan Eefting (1288) – Frank (1101)                1 - 0

DSG 2 – Doetinchem 3

Ben kwam in zijn partij steeds een tempo tekort om de zaak naar zijn hand te zetten

en dat bleef zo tot het eind.

Steffen ging van acquit op mat af.  In no time rolde hij de Koningsvleugel van zijn tegenstandster op, rukte met groot materieel op naar de achtste rij en daarna was het snel bekeken.

Albert trok voortijdig ten aanval en zoals dat dan vaak gaat, werkte dat als een boemerang.

Chiel kwam richting eindspel een stuk achter, niemand die hem nog een schijn van kans gaf, maar op wonderbaarlijke wijze wist hij niet alleen te ontsnappen, maar zelfs de volle buit binnen te halen.

Ben (1538) – Philip Schijns (1463)               0 - 1

Chiel (1523) – Wim Leenderink (1379)        1 - 0

Steffen (1395) – Martje v.d. Hoff (1070)     1 - 0

Albert (1375) – Jelmer v. d Zaag                  0 – 1

DSG 1 – De Toren 6J

Dat spelen tegen jeugdteams is niet iets waar je verlangend naar uitkijkt. Win je dan schiet je daar, door de minimale rating van je tegenstander, geen zak mee op, verlies je, dan duikel je zo dat dat in een seizoen nauwelijks te herstellen valt. Moeilijk is het ook om het idee te onderdrukken dat je de oom bent die een neefje schaken moet leren. Deze hoogmoed heeft al velen ten val gebracht, maar niet de onzen.

Na vijf partijen stonden we met 3 – 2 voor en alleen de partij van Paul was nog aan de gang.

Beide spelers verkeerden in tijdnood, maar de nood bij Paul was het grootst en hij stond, aldus de ooggetuigen, ook slechter. Maar zie waartoe ouderdom, ervaring en wilskracht in staat is.

In grootse stijl, met onnavolgbare snelheid wist hij, als een Houdini, wat zeg ik, als een Chiel Verhagen, te ontsnappen en zijn winst en die van het eerste veilig te stellen.

Henk (1734) – Frank van Wijngaarden (930)           1 - 0

Paul (1609) – Cyndia Wong (1189)                          1 - 0

Fred (1501) – Elmar Rothaan (1287)                        0 - 1

Emile (1472) – Imre Woest (923)                             1 - 0

Joop (1463) – Lorens Konecry (778)                        0 - 1

Albert (1375) – Ron v.d. Zand (707)                        1 – 0

Dankzij deze overwinning is het eerste nu opgerukt naar de tweede plaats.

OSBO ronde 2

DSG 2 – Zutphen 4:               2½ - 1½

Ons Genoegen 2 – DSG 3:     3 – 1

Zevenaar 3 – DSG 1:              3 - 3

Zevenaar 3 – DSG1

DSG 2 – Zutphen 4

Joop trof als tegenstander de aimabele Paul Ham. Ook nu toonde deze Paul zich van zijn vriendelijke kant. De opening was nauwelijks voltooid of Joop zette een dubbele aanval op waarop zijn tegenstander wel reageerde, maar niet erg adequaat want hij overzag dat zijn Dame instond.

Steffen moest toezien hoe zijn tegenstander steeds meer stukken op zijn Koning richtte en de ene penning na de andere in de stelling bracht. Daar was op den duur geen houden meer aan.

Chiel stond aanvankelijk duidelijk beter, maar toen hij achteruit begon te zetten, leek hij rechtstreeks op stukverlies af te gaan. Op wonderbaarlijke wijze wist hij zich te redden  en kwam een kwaliteit voor te staan. Daarna  maakte hij het bekwaam af.

Ben en zijn tegenstander  hielden elkaar de hele partij in evenwicht. De een dreigde wat, de ander pareerde dat en vice versa. Dat ze remise overeenkwamen leek een verstandig besluit.

En zo was er dan eindelijk een team dat een wedstrijd wist te winnen.

Patrick trof Tonie Claessen als tegenstander. De vorige keer dat hij daar tegen speelde kwam hij een pion voor te staan, maar dat bleek niet genoeg voor de winst. Nu veroverde Patrick ook nog een tweede pion en dat bleek genoeg. Paul had weer zo’n partij waarbij het duidelijk is dat er op het scherpst van de snede (of was het de schede?) gestreden wordt en waarbij het ongewis is wie de winnaar worden zal. Naarmate ze het eindspel naderden, werd duidelijker dat Paul dat niet zou zijn. Ben kwam uit tegen zijn boekhouder. Beiden speelden nette zetten en dat mondde uit in een Toreneindspel met ieder nog een handvol pionnen zodat de buit in goed overleg kon worden gedeeld. Fred kwam vanuit een Siciliaan niet erg lekker te staan, een beetje gedrongen, zijn stukken werkten, vond ik,  niet zo goed samen. En die van zijn tegenstander wel.

Jan had al in de opening een pion kunnen verliezen, maar toen zijn tegenstander dit naliet, kreeg hij prettig spel en al gauw kon hij een vijandelijk Paard insluiten.

Emile speelde een beredeneerd strategisch spel dat een eindspel opleverde waarin beide tegenstanders wat pionnen hadden, Emile een Paard en tegenstander een Loper had. Dit, vrienden van het schaakspel, is razend boeiend als je dat op je bord krijgt en vooral als je voor deze materiaalverhouding gekozen hebt. Oh, dan te kunnen bewijzen dat je gelijk hebt..!! Maar daar lieten de mannen het niet op aankomen: tijdgebrek, angst voor een foutje..

En zo werd het dus 3 – 3, geheel in overeenstemming met wat er op de borden gebeurd was.

DSG 2 – Zutphen 4. 

Rare dingen maak je soms mee.. Even voor achten belde er eentje uit Zutphen met de mededeling dat er twee van hen ter plaatse bij het station stonden, dat de twee anderen niet waren komen opdagen en dat zij daarom  van het spelen van de wedstrijd afzagen. Zutphen 4 is inmiddels voor deze slonzigheid hard gestraft: 2 matchpunten in mindering en een boete van 100 euro. Dat is conform de reglementen en aanvullende bepalingen, maar bevredigend vind ik het niet. Alle aandacht gaat weer naar de daders,  maar de benadeelden (ons tweede dus en vooral de mannen die speciaal voor deze gelegenheid vrouw en kinderen onbeheerd hadden achtergelaten) blijven benadeeld en kunnen volgende week weer komen opdraven. Geen boete voor Zutphen en een reglementaire winst voor ons had me passender geleken.

Ons Genoegen 2 – DSG 3

Ons derde slaagt er vooralsnog niet in potten te breken en ook deze ronde werd er met 3 – 1 verloren.

Hoe dat nou toch weer kon gebeuren, vertellen Joop, Albert en Frank.

Albert: Na een rustig begin, waarbij we elkaars stukken heel lang spaarden, kwam er voor mij veel ruimte op de koningsvleugel van mijn tegenstander. Ik had veel druk, maar kon niet doordrukken. Uiteindelijk ging ik forceren (mijn fout) en liet hem ontsnappen. Na nog een foutje stond ik ineens onder grote druk, hetgeen mijn tegenstander goed uitspeelde.

Joop: Mijn partij was als eerste afgelopen.

Mijn tegenstander,  Johan te Linde,  had een elorating die 125 punten hoger was.

Dat betekent dat mijn winstkans 1 op 3 is. Moet je je eigenlijk niet mee bezig houden, want dat beïnvloedt je spel niet op positieve manier. We begonnen heel vertrouwd. Ik speelde met Wit Damegambiet en mijn grootste verrassing was dat Zwart opeens lang rokeerde; ik had kort gerokeerd. Hij zette de aanval in op mijn koningsstelling en ik op de zijne. Dus het was een spannende wedstrijd met allerlei dreigingen over en weer.

Wie ging de meeste druk maken? Helaas werd dat Zwart en langzamerhand werd zijn druk steeds groter en kwam ik steeds een zet tekort. Om in voetbaltermen te spreken: ik liep een beetje achter de feiten aan. Het trieste einde was onafwendbaar.

Dus had ik alle tijd om naar de andere partijen te kijken. Frank, Eric en Albert deden het niet slecht en hadden alle tijd nodig. Maar helaas kon alleen Eric de winst binnenhalen, zijn tegenstander ging door de klok. Albert en Frank gingen in het eindspel met nog enkele minuten op de klok toch nog de bietenbrug op.

Frank: Wat kan het prettig zijn niet gehinderd door veel kennis van het schaakspel onbekommerd met stukken te schuiven: je hebt een gezellige avond die niet al te lang duurt en die wordt besloten met een verdiende nederlaag. Na veel oefening en KNSB-training wordt het juist ingewikkelder: over iedere zet minutenlang piekeren en overal zie je valkuilen. De avond duurt lang, de bloeddruk loopt op, je verliest toch nog en ligt nog tot diep in de nacht door te schaken en staat de volgende ochtend gebroken weer op. Maar toch was het best een genoeglijke avond in Almen. Na een zet of 10 bekroop mij het idee dat ik mijn tegenstander kon ‘hebben’. De stelling was iets beter, één pionnetje voor, tegenstander een dubbelpion. Een foutje mijnerzijds enkele zetten later uiteindelijk toch weer omgezet in een voorsprongetje. In het eindspel zelfs een pion gepromoveerd, maar de witte Koning was moeilijk bereikbaar vanwege 2 Paarden. Dus toen ook maar geprobeerd om van het verschil in gebruikte tijd gebruik te maken, een soort tweesporen beleid. Daarom ietsje minder bedenktijd genomen om het verschil te laten oplopen. Dat lukte uitstekend: met nog bijna 10 minuten op de klok en wit nog slechts 55 sec. stond ik mat. Een elementaire fout hoorde ik later, maar die was op mijn training nog niet aan bod gekomen. Volgende keer beter? 

OSBO, ronde 1

DSG 1 – Doetinchem 2:  3 - 3

DSG 3 – Rokade 4:  1 - 3

Velp 4J – DSG 2:   2 – 2

Met ronde twee voor de boeg,  kan het geen kwaad de balans op te maken van ronde 1, al nodigt die niet uit tot feestgezang.

Ons eerste team speelde thuis tegen Doetinchem 2, dat het vorige seizoen uit de tweede klasse degradeerde. Op papier leek het een sterke tegenstander, in de praktijk viel dat mee.  Emile kreeg al gauw een. Dame cadeau,  Paul trok, als ik het goed begrepen en onthouden heb, iets te lichtvaardig ten aanval, Patrick hield de hele partij de boel in evenwicht en Fred drukte zijn tegenstander langzaam maar zeker de vernieling in. 

Maar Henk zag tot tweemaal toe de mogelijkheid tot beslissende materiaalwinst over het hoofd  en moest nog diep gaan om er remise uit te slepen en Jan tuinde in remisestand in een vorkje dat of een volle Toren of zijn Dame kostte. 3 – 3 dus. Vooraf waren we met dit resultaat zeer tevreden geweest. Nu niet.

Ons derde had tegen Rokade niet veel in de melk te brokkelen. Joop gaf het goede voorbeeld door met fris en onvervaard aanvalsspel van de met een 100 punten hogere rating gewaardeerde Witteveen te winnen (bekijk wat die man kan in de database), maar Albert, EricV en Frank wisten dit niet te volgen.

Het tweede team moest op bezoek bij een jeugdteam van Velp.

Dat dit geen pretje is, weten wij allen. Je ziet die kinderen amper, ze komen even langs om een zet te doen en terwijl jij je suf zit te peinzen hoe je je hoofd boven water kan houden, zijn zij aan het voetballen. Ben en Steffen lieten niet met zich sollen en leerden hun tegenstander respect voor de ouderdom op te brengen, Chiel en Joke wel en niet.

Voor de stand en de gedetailleerde uitslagen zie  
Externe competitie  -   Uitslagen en standen  
of      klik hier.    (Zie voor team 1: 3G, team 2: 4F en team 3: 4E)

Osboronde 7: Vreugde en droefenis

DSG 1          –    Zevenaar 3:     3½  -   2½

Zevenaar 2  –   DSG 2:              5     –  1

Ons eerste won dus. Maar makkelijk ging het niet. Robbie werd verrast in de opening en daarna door een matcombinatie, Patrick was langdurig in de aanval, maar kon er steeds net geen munt uit slaan en Paul gaf in een plezierige stand een Paard weg. Maar gelukkig hadden we Henk nog die gedegen op zijn Henks won  en Chiel die ook won – al weet ik niet hoe – en tenslotte was er Fred nog die in een stelling die vele omstanders zorgen baarden voor de poorten van de hel de winst wist weg te slepen. Pfff!

Het goede nieuws is verder dat de Kameleon met 3 – 3 gelijkspeelde tegen Rokade 3 en nu geen concurrent meer is. Winst op Rokade is derhalve genoeg voor het kampioenschap en voor promotie.

Omdat al bekend was dat Velp 2 van de jeugd van De Toren had gewonnen, wisten we dat het tweede gedegradeerd was. Maar strijdend wilden we ten ondergaan en onze huid zouden we duur verkopen. Helaas kwam daar niet veel van terecht. Jan en Emile scoorden vrij makkelijk een halfje, aan de overige borden werd lang strijd geleverd en tot ver in het middenspel waren op drie daarvan de stellingen min of meer gelijkwaardig. Maar naarmate het eindspel in zich kwam, kantelden ze in het voordeel van de mannen met de hoogste rating, richting Zevenaar dus.

Voor de stand kijk bij 

Externe competitie en Uitslagen en standen of KLIK HIER.

Osbo ronde 5

rampspoed en tandengeknars.

De Kameleon – DSG 1:       3½ -  2½

DSG 2 – UVS 6:             2  –  4.

Aan de vijfde ronde van de Osbocompetitie zullen onze teams de komende tijd nog vaak terugdenken, maar niet met vreugde. Beroerder had ze niet kunnen verlopen. Dat ons eerste niet won van De Kameleon was al een tegenvaller. Dat het ook nog een gelijkspel aan zijn neus voorbij liet gaan, zou wel eens beslissend kunnen blijken. Dit is nu de stand in klasse 3F.

          1.      Rokade 2           10 Mp     20 Bp 

          2.      DSG                    8 Mp    22 Bp

          3.      De Kameleon      8 Mp    18 Bp

Had ons eerste gelijkgespeeld, dan had het 9 Mp gehad en De Kameleon 7. De laatste twee wedstrijden winnen is dan voldoende om de Kameleon in matchpuntenvoor te blijven. Nu zal het om de bordpunten draaien. De Kameleon treft de laatste twee wedstrijden clubs die op de zesde en op de laatste plaats staan.: Rokade3 met 12½ Bp en Groenlo met 7½Bp. Daar moet je lekker tegen kunnen uithalen.

 Rokade2 moet, behalve tegen ons, nog tegen Aalten, een na onderste, met 12½ Bp. Ook daar kan een flinke winst worden verwacht.

Het zwaarste programma hebben wij. Volgende ronde tegen Zevenaar 3 met 16 Bp en in de slotronde tegen Rokade 2, dat met 3½ - 2½ van De Kameleon won. Of de uiteindelijke ontknoping vreugdevol voor ons zal zijn, is nog maar de vraag. Buitengewoon spannend is het wel.

En dan ons tweede. 

Na in eerdere wedstrijden al onnodig punten te hebben verspeeld, moest er van UVS6 gewonnen worden om kans te hebben degradatie te ontlopen. Lang zag het er naar uit dat hoop realiteit zou worden: 2 – 2 na vier partijen en grote kans op winst bij de resterende twee borden. Maar helaas, met grote voortvarendheid werden er twee nederlagen van gemaakt. Omdat Velp2, dat met nul Mp nog net onder ons stond, geen steek liet vallen, staan wij nu onderaan. Handhaving hangt nu vooral af van wat de jeugd van De Toren tegen Velp doet. Verliest zij of speelt ze gelijk, dan degraderen we (tenzij wij koploper Zevenaar 2 weten te verslaan). Wint ze, dan zal de laatste wedstrijd tegen Velp2 de beslissing moeten brengen.

OSBO ronde 4

DSG1 – Rokade 3:    5   – 1

SMB3 – DSG2 :       5½ - ½

Ons eerste team blijft goede zaken doen. Deze week werd Rokade3 uit Lichtenvoorde met 5 – 1 verpulverd.  Door deze uitslag blijft het koploper in klasse 3F van de regionale Osbocompetitie,  met hetzelfde aantal matchpunten als Rokade2 maar met beduidend meer bordpunten.  

Reden tot feestvreugde is dit echter nog niet: de komende drie wedstrijden  treft het ondermeer de twee naaste concurrenten: behalve Rokade 2 ook De Kameleon.

Treurig blijven de verrichtingen van ons tweede. Afgelopen maandag reisde het op een toch al naargeestige avond af naar Nijmegen om daar met 5½ - ½ klop te krijgen van SMB3. Omdat mededegradatiekandidaat UVS6  verrassend van het jeugdteam van De Toren uit Arnhem won,

staan onze mannen nu met 1 uit 4 op de voorlaatste plaats, net boven Velp 2 dat nog nul punten heeft, ruim onder UVS daat nu 4 punten heeft.

UVS, Velp en koploper Zevenaar 2 zijn de tegenstanders die de laatste drie wedstrijden op het programma staan.

Ook dit jaar zal er weer een wonder nodig zijn om degradatie te voorkomen. Of crowdfunding om wat matches te fixen.

Voor wedstrijdverslagen en stand kijk bij Externe competitie en Teams 1 en 2
en voor de stand bij Externe competitie en Uitslagen en standen.

DSG2 – De Sleutelzet: 2½ - 3½.

In vroegere tijden was De Sleutelzet de club van Het Dorp van Mies Bouman. Als je daartegen moest spelen, moest je, ook al speelde je een thuiswedstrijd, naar het Dorp toe en als je daar was aangekomen en je tegenstanders werden naar je bord gerold en gedragen, wist je dat goed was.

Maar kennelijk heeft de club zich verzelfstandigd en kwam zij naar ons toe en kregen wij bezoek van een stel gezonde kerels, recht van lijf en leden en, gezien de uitslag, nog goed bij hun hoofd ook. Net iets beter dan wij, in ieder geval.

Albert won in een rustige opening een pion, waarna zijn tegenstander (rating 918) zich iets te gretig toonde; dat kostte hem een Paard. In het eindspel stonden beide Dames gepend. Albert kon zijn tegenstander schaak geven en meteen zijn Dame slaan. Hij gaf op.

De tegenstander van Joop, met een rating van 1629, speelde met Wit het Damegambiet, een opening die Joop zelf ook graag speelt als hij Wit heeft. Joop kwam duidelijk beter uit de opening: meer ruimte en meer kansen. Maar in plaats de aanval rustig op te bouwen, ging hij erg enthousiast met zijn Dame in de aanval. Die aanval mislukte dus en zijn Dame liep in de val.

Emile trof met Wit een tegenstander van 1569 die hem  verraste met de Hollandse Verdediging. Dit gaf hem, zoals Emile dat noemde, instellingsproblemen, waarmee hij zoiets bedoelde als dat zijn programmatuur hier niet mee uit de voeten kon. Gelukkig bleek deze openingskeuze. Naar hij later vertelde,  voor de zwartspeler een experiment te zijn en niets iets dat op zijn standaardrepertoire stond, zodat Emile,  dankzij een vervaarlijk op de vijandelijke Koning gerichte Loper, een wat betere stelling kreeg. Die kon echter middels een flinke afruil geneutraliseerd worden, waarna er een stelling waarin Emile niet 1.2.3 winstkansen zag. Toen zijn een tegenstander een paar zetten later remise voorstelde, werd dat meteen aangenomen.

Frank had deze avond kennelijk last van ruimtevrees. Hij zat erg behoudend te spelen en bleef maar breien op de eigen speelhelft. Toen alles vaststond deed hij een verkeerde zet die hem een pion kostte. Uiteindelijk werd de situatie op het bord zo onoverzichtelijk hem, dat de achterstand opliep.

Steffen bouwde zijn partij, zeker voor doen, rustig en gedegen op, benam zijn tegenstander de mogelijkheid zijn stukken naar fijne velden over te brengen en ontwikkelde zijn eigen stukken flexibel en voorspoedig. Toen zijn tegenstander (1511) wat nutteloze torenzetten deed en vervolgens met de pionnen voor zijn Koning ten aanval trok, werd Steffen heer en meester over de zwarte velden rondom de Koning. Dat buitte hij voorbeeldig uit. Met Dame, Paard en Loper drong hij de vijandelijke stelling binnen en toen zijn tegenstaander opgeven. Een fraai partijtje, dat in de data base te bewonderen is.

Jan trof, met Zwart, 1812. Vanuit de Doorschuifvariant van de Caro-Kan ging het meteen van dik hout zaagt men planken. Tegenstander stoof met f3 en g4 op Jans Loper f5 af, maar maakte daarbij de diagonaal d8- h5 vrij voor de Dame (Dh4+). Toen Jan ook nog de h-lijn in bezit kreeg, lag een verassing in het verschiet. Maar helaas, net op het moment dat hij toe kon slaan, week hij van zijn plan af en pakte een pionnetje dat helaas vergiftigd bleek. Die tegenslag kwam hij niet meer te boven en blunderde verder naar een vrij snelle nederlaag. 

Het einde van de partij van Steffen: de tegenstander kon kiezen uit mat of dameverlies. Hij maakte die keus niet en gaf op. Nieuwsgierig naar de hele partij?

Ga naar Diversen en Partijanalyses en database DSG of KLIK HIER

De Toren 5 j - DSG 2: 4½ - 1½

Vrijdagavond moesten we aantreden tegen een jeugdteam van de Arnhemse Schaakvereniging De Toren. Een grote vereniging met een heel enthousiaste en bloeiende jeugdafdeling.

In het verleden hebben we tegen die jeugd van De Toren nooit echt potten kunnen breken, maar resultaten uit het verleden ....  

Alleen de ingang vinden van het Olympus College kostte ons al de nodige hoofdbrekens en dan waren we nog niet eens begonnen. Het toegangshek was gesloten, want er mocht niet geparkeerd worden. Voor de tegenstander was het geen probleem die waren immers op de fiets, 

In het lokaal waar ook latijn werd gegeven moesten we onze partij spelen. Een mooie omgeving voor zo'n oude denksport. Mijn tegenstander bleek niet aanwezig te zijn. De klok werd aangezet en ondertussen werd er naarstig naar een geschikte vervanger gezocht. Het was de schaakavond van de jeugd, er waren er veel, dus dat was geen probleem.

Steffens tegenstander was een slim en vooral snel schakertje. Deed een zet en ging dan even naar de hal en daar zag ik hem, toen ik koffie haalde, met zijn vriendje en een stuiterballetje spelen. Af en toe keek hij eens door het raam om te kijken of meneer Brouwer al een zet had gedaan. Hij maakte met een erg mooie combinatie en een dameoffer een prachtig einde aan de partij: een stikmat, Maar ook Eric, Albert en Frank moesten er aan geloven. Toen waren alleen Jan en ik nog in de race. Ik haalde aan het tweede bord door een slordigheidje van mijn tegenstander het eerste punt binnen en Jan, die het langst bezig was, dwong met nog een paar minuten op[ de klok remise af door herhaling van zetten.