DSG 2 ( 1597) - SV Theotorne 1 (1782): 3 - 3

Jan Ravensteijn  (1675) - Cor Vrouenraets (1906); 0 - 1

Tegen negentienhonderdennogwat ging het t/m de 64^e zet gelijk op. Toen pakte ik mijn loper, die werd aangevallen door pion a3, zette hem op e7, bedacht me  en zette hem terug op het veld waar ie stond, dacht ik, maar ik vergiste me en zette de loper niet terug op b4, maar op c5 en liet hem los. Zo had ik dus een zet gedaan. Dat ie daar door een paard kon worden geslagen vond ik heel teleurstellend

 Adri Bressers  (1473) - Bob Coenen (1809)  1 – 0

Een superspannende partij. Grote aanval met paardoffer, die op lange termijn leidde naar een stal verbonden vrijpionnen. Complex, maar met heel veel dreiging wat uiteindelijk de verdiende winst opleverde.

 Joop Crooy  (1641 ) - Gabor Lammers ( 1734 )  0 - 1

Gabor speelde Nimzo-Larsen Attack. Een opening waar ik niet zo veel mee kon. Dus dan maar wat voorzichtig spelen in die opening. Helaas te voorzichtig want ik liet de kans liggen op stukwinst. De bewuste zet wel overwogen, maar niet aangedurfd. Zie de stelling. In deze stand liet ik de winst liggen. Hij speelde La4 en ik had b5 moeten spelen en door het paard daarna in te spelen, win ik een stuk.. De stelling was en bleef verder tot het einde remise door o.a. een hele gesloten pionnenstelling. Omdat Dieren op dat moment met 3-1 achter stond wilde hij terecht geen remise accepteren. Remise, tot ik aan het eind ging forceren. Waarom, tja .....

Yunus Yetkin  (0) - Dick van Rumpt  (1800)   0 – 1

Yunus speelde een prima partij en kreeg steeds meer het initiatief. Hij lanceerde  en een enorme aanval op de koningsvleugel  met Paard, Toren, Loper en Pion.   Het leek erg hoopvol, maar het stond zo gedrongen, dat het ook kwetsbaar was.    De tegenstander wrong zich vrij en er kwam een eindspel van witte lopers met 2 paar pionnen op de buitenste 2 rijen.  De speler uit Dieren mocht geen remise accepteren, omdat zijn team met 3-1 achterstond.  In dit eindspel was hij iets  gelukkiger of beter, want uiteindelijk had hij nog 2 gebonden pionnen en Yunus enkel zijn koning. Dat werd vakkundig afgerond naar winst.

Herman Rensen ( 0 ) - Piet Gommers ( 1838)  1 – 0

De partij ging wel gelijk op. Na een afruilaktie  hielden we nog een gelijk aantal stukken over. Gelijke lopers en een paard met een gelijk aantal pionnen, waarvan hij één dubbelpion. Voor mij was dat een remisestelling. Misschien wat beter voor mij vanwege de dubbelpion. Na overleg met Albert bood ik remise aan, omdat ik geen zin had in een eindspel met wat pionnen. Mijn tegenstander wilde nog even doorspelen. Tot mijn verbazing gaf hij bij de volgende zet een stuk weg, waarna hij de partij opgaf.

 Erik Visser (1600) - Henk Bergsma  (1605)   1 – 0

Theotorne is een sterke tegenstander. Dus probeer ik een degelijke opening: het London systeem.  Helaas ging het daar toch langzaam maar zeker fout. Begin van het middenspel kom ik een pion achter en vrees voor het verlies van mijn toren, maar mijn tegenstander is avontuurlijk nog aanvalslustig, wat mij heel erg goed uitkomt en hij trekt zich terg in de verdediging.  Heel langzaam( ik kom vreselijk veel tijd achter te staan) kom ik steeds beter te staan en win twee pionnen. Uiteindelijk komt min toren bijzonder goed te staan wat hem respectievelijk  een loper en de partij kost.