DSG 2 ( 1597) - SV Theotorne 1 (1782): 3 - 3

Jan Ravensteijn  (1675) - Cor Vrouenraets (1906); 0 - 1

Tegen negentienhonderdennogwat ging het t/m de 64^e zet gelijk op. Toen pakte ik mijn loper, die werd aangevallen door pion a3, zette hem op e7, bedacht me  en zette hem terug op het veld waar ie stond, dacht ik, maar ik vergiste me en zette de loper niet terug op b4, maar op c5 en liet hem los. Zo had ik dus een zet gedaan. Dat ie daar door een paard kon worden geslagen vond ik heel teleurstellend

 Adri Bressers  (1473) - Bob Coenen (1809)  1 – 0

Een superspannende partij. Grote aanval met paardoffer, die op lange termijn leidde naar een stal verbonden vrijpionnen. Complex, maar met heel veel dreiging wat uiteindelijk de verdiende winst opleverde.

 Joop Crooy  (1641 ) - Gabor Lammers ( 1734 )  0 - 1

Gabor speelde Nimzo-Larsen Attack. Een opening waar ik niet zo veel mee kon. Dus dan maar wat voorzichtig spelen in die opening. Helaas te voorzichtig want ik liet de kans liggen op stukwinst. De bewuste zet wel overwogen, maar niet aangedurfd. Zie de stelling. In deze stand liet ik de winst liggen. Hij speelde La4 en ik had b5 moeten spelen en door het paard daarna in te spelen, win ik een stuk.. De stelling was en bleef verder tot het einde remise door o.a. een hele gesloten pionnenstelling. Omdat Dieren op dat moment met 3-1 achter stond wilde hij terecht geen remise accepteren. Remise, tot ik aan het eind ging forceren. Waarom, tja .....

Yunus Yetkin  (0) - Dick van Rumpt  (1800)   0 – 1

Yunus speelde een prima partij en kreeg steeds meer het initiatief. Hij lanceerde  en een enorme aanval op de koningsvleugel  met Paard, Toren, Loper en Pion.   Het leek erg hoopvol, maar het stond zo gedrongen, dat het ook kwetsbaar was.    De tegenstander wrong zich vrij en er kwam een eindspel van witte lopers met 2 paar pionnen op de buitenste 2 rijen.  De speler uit Dieren mocht geen remise accepteren, omdat zijn team met 3-1 achterstond.  In dit eindspel was hij iets  gelukkiger of beter, want uiteindelijk had hij nog 2 gebonden pionnen en Yunus enkel zijn koning. Dat werd vakkundig afgerond naar winst.

Herman Rensen ( 0 ) - Piet Gommers ( 1838)  1 – 0

De partij ging wel gelijk op. Na een afruilaktie  hielden we nog een gelijk aantal stukken over. Gelijke lopers en een paard met een gelijk aantal pionnen, waarvan hij één dubbelpion. Voor mij was dat een remisestelling. Misschien wat beter voor mij vanwege de dubbelpion. Na overleg met Albert bood ik remise aan, omdat ik geen zin had in een eindspel met wat pionnen. Mijn tegenstander wilde nog even doorspelen. Tot mijn verbazing gaf hij bij de volgende zet een stuk weg, waarna hij de partij opgaf.

 Erik Visser (1600) - Henk Bergsma  (1605)   1 – 0

Theotorne is een sterke tegenstander. Dus probeer ik een degelijke opening: het London systeem.  Helaas ging het daar toch langzaam maar zeker fout. Begin van het middenspel kom ik een pion achter en vrees voor het verlies van mijn toren, maar mijn tegenstander is avontuurlijk nog aanvalslustig, wat mij heel erg goed uitkomt en hij trekt zich terg in de verdediging.  Heel langzaam( ik kom vreselijk veel tijd achter te staan) kom ik steeds beter te staan en win twee pionnen. Uiteindelijk komt min toren bijzonder goed te staan wat hem respectievelijk  een loper en de partij kost.

4e ronde OPC 1 – DSG 1

Donderdag 15 januari was de aftrap van de tweede seizoenshelft.
De vraag was, zou DSG 1 haar onbedreigde koppositie kunnen handhaven in de klasse 2B? Om maar met de deur in huis te vallen. Nee, het is ons niet gelukt.
Nu zal ik het feit dat we verzwakt naar OPC afreisden niet als oorzaak aanvoeren want ondanks dat de 3 (standaard-) DSG kampioenskandidaten om verschillende redenen niet konden spelen, had ik toch het vermoeden dat met onze invallers een gelijkspelletje zeker mogelijk was.
Het begon natuurlijk uitermate goed daar in Doorwerth met een ultrasnelle winst van mijzelf op bord 1. Ik zal toegeven dat mijn tegenstander zijn dag niet had en op de 8^e zet al een bok schoot die op de 14^e zet tot mat leidde. Shit happens.

Daarna kwam Doorwerth echter gelijk omdat Jan, op bord 4 , helaas ietwat ziekelijk, ergens in een gelijkwaardige tot betere stelling op zet 13 een afruil uitlokte die een pion kostte en zijn tegenstander (te) veel ruimte gaf. Vijf zetten later dacht Jan ook nog middels een Dameruil tegenspel te krijgen. Hij overzag daarbij een tussenschaakje dat een paard kostte. Toen geloofde Jan het wel en liep gedesillusioneerd de nacht in….
Kortom 1-1 dus.
De overige stellingen vertoonden een kleine maar duidelijke plus voor OPC 1 hetgeen ook de uiteindelijke uitslag rechtvaardigt, maar het verloop was toch verrassend. Op bord 5 leek Adri een moeilijke maar wellicht wel te verdedigen stelling te hebben. Zijn aanval op de koningsvleugel was gestokt maar zijn tegenstander miste, volgens Adri zelf, een goede kans op de damevleugel. Kort na het verlies van Jan kon door Adri echter de vrede worden getekend. 1.5-1.5.
Daarna ging het echter jammer genoeg mis bij Yunus op bord 8. Na een goed opgezette partij wist Yunus met een pionoffer een sterk paard op f4 te krijgen. Alleen  zag zijn tegenstander kans af te wikkelen naar een eindspel met uiteindelijk beide 2 torens en een paard. Het leek te houden, totdat Yunus in een venijnig valletje trapte en wit met een kleine combinatie en een paardvork een toren wist te winnen.
Helaas, ondanks nog enkele zetten van Yunus, was het niet meer te houden. 2.5-1.5 voor OPC terwijl het in eerste instantie zowel voor Fred op bord 2 alsook voor Chiel op bord 3 er slecht (beide 1 pion minder) uitzag.

Fred wist ondanks de pion minder en een chaotisch moment in de partij (waarbij er wel of niet onreglementair een klok stilgezet en een stuk aangeraakt werd) zijn hoofd er bij te houden en langzaam terug te komen tot een gelijkstaand eindspel met beide een toren en beide 2 pionnen. Remise zou je zeggen en remise was ook aangeboden door Fred, maar geweigerd, waarschijnlijk gebaseerd op de tijdnood van Fred. Alleen schoot nu ook zijn tegenstander een bok, gaf de toren weg, en gaf meteen op. 2.5-2.5 met nog alleen de partij van Chiel bezig.
Chiels pion achterstand was getransformeerd in een Toren + 2 pionnen voor een loper + 5 pionnen. Dat klinkt vrij verloren maar gezien de stelling op het bord leek een remise toch een optie. En zeker toen er ook nog een kleine zetherhaling op het bord verscheen. Was zijn tegenstander aan het twijfelen? Dus een Chiel plaatste een terecht remiseaanbod in de relatief milde tijdnood van de tegenstander.
Helaas, hij weigerde terecht en maakte het mooi af met een minorpromotie die weinigen hadden zien aankomen (ik in ieder geval niet). 3-5-2.5 voor OPC.
Hiermee komt OPC 1 gelijk op matchpunten met DSG maar staan we op bordpunten nog 2 punten voor. Veenendaal 2 kan deze rode ook nog op 6 matchpunten komen en ons dan inhalen op bordpunten als het wint van Zutphen 2.
Kortom met nog 2 ronden te gaan blijft alles mogelijk.