Osbo….. ronde 2

Uitslagen:

Klasse 3H:   Twello 1 – DSG 1:            4½ - 1½

Klasse 4E:   Doetinchem 4 – DSG 2:   1 - 3

Klasse 4F:   DSG 3- Velp 5J:               4 - 0

Ons eerste moest deze ronde uit tegen Twello 1.  Ook als we op volle oorlogssterkte zouden zijn aangetreden, zou dat een geduchte tegenstander zijn geweest. Dus toen Tony en Patrick niet beschikbaar bleken, wisten we dat we huis en haard niet verlieten om als trotse winnaars terug te keren. En zo is het ook gegaan. Fons aan bord 1 en Henk aan bord 2 liepen al vrij snel tegen een nul op. Omdat zij samen reisden, kwam dat dus anderzijds wel goed uit. Ook Fred verloor en Paul, Joop en Emile speelden remise.

Ons tweede staat, dankzij de overwinning op Doetinchem, op de eerste plaats in zijn klasse.

Albert en Chiel wonnen ook deze keer weer, maar daarmee was de winst nog niet binnen. Zover was het pas toen FrankvdR met zijn rating van 993 zijn tegenstander met een rating van 1447 versloeg. Petje af, Frank! En kun je dit kunstje de komende ronden nog eens herhalen?

Albert en Chiel staan, als de enigen met 2 uit 2, aan de kop van het individuele klassement.

Het derde speelde tegen Velp 5, dat een jeugdteam genoemd wordt maar in feite een kinderclubje is

waarin 1 (één) jongeman verzeild is geraakt. Ondanks de winst was dit een goeddeels verklooide

avond. Fons kon na tien minuten al weer terug naar Doetinchem, Joke maakte het voor zichzelf nog een beetje spannend door haar tegenstander een stuk voorsprong te geven en Eric kwam in de opening al snel twee pionnen voor waarna hij in alle rust op rooftocht kon gaan. Zelf speelde ik tegen de jongeman die een uiterst vriendelijk en vreedzaam karakter leek te hebben. Ik mocht mijn stukken op de velden zetten waarop ik ze graag had en daarna hielp hij mij met een foutje

Osbo 2017- 2018 , ronde 1.

Uitslagen:

Klasse 3H:

DSG1 – Zevenaar 3: 3½ - 2½

Klasse 4E:

DSG2 – De Kameleon 2: 2 - 2

Klasse 4F:

DSG3 – Theotorne 2: 1 - 3

Team 1

Met Tony in ons midden, zagen wij de wedstrijd tegen Zevenaar vol optimisme tegemoet. Dat werd enigszins getemperd toen bleek dat Patrick zich met griep had afgemeld. Jan werd zijn vervanger en werd door Fred aan bord twee gezet. Daar bleek hij (Jan dus) tegen iemand te moeten spelen die blind is en omdat hij (Jan dus weer) principieel weigert de zetten van zijn tegenstander uit te voeren, ontstond er dus een probleem. Dat loste Fred fraai, maar tandenknarsend, op door zelf aan bord twee te gaan zitten. Toen konden we dus beginnen.

Tony trof een tegenstander die zich hardnekkig verdedigde en zijn (die van Tony) geniepige dreigingen vakkundig wist te pareren; een puntendeling derhalve.

Fred had, zoals te verwachten was, grote moeite met zijn concentratie en hij verloor dus, al moet worden gezegd dat zijn tegenstander een behoorlijk sterk potje speelde.

Paul had de mazzel dat zijn tegenstander zo tegen het eind van de opening niet het stuk sloeg dat hij (Paul natuurlijk) had laten instaan. Omdat hij in plaats van een stuk te verliezen twee pionnen won, had hij verder een makkelijk partijtje, al duurde het nog vrij lang voor één van zijn pluspionnen promoveerde.

Henk en zijn tegenstander zochten beiden de aanval op, maar geen van de twee slaagde erin beslissend voordeel te krijgen. Zijn tegenstander dacht na een remise-aan bod van Henk toch nog kansen te zien, maar daarin vergiste hij zich.

Joop bereikte een kansrijke stelling en zag toen een geniepige penning over het hoofd. Als gevolg daarvan kon zijn tegenstander de materiaalverhouding weer in evenwicht brengen en opgelucht bood hij remise aan, hoewel hij aan de rand van het bord, waar verder geen één stuk van Joop te bekennen was, twee verbonden vrijpionnen had. Joop accepteerde dus dit voorstel.

Toen stond het 2½ - 2½ en was alleen nog de partij van Jan aan de gang. Omdat zijn tegenstander al snel begon met lang na te denken zonder dat dit tot enige dreiging leidde, besloot hij (Jan) het spel gecompliceerd te houden om zijn tegenstander in tijdnood te brengen en dan toe te slaan. Aldus geschiedde. Met resp. 4 en 2 minuten op de klok won hij een Toren, waarna zijn tegenstander opgaf en wij met een nipte overwinning aan het nieuwe seizoen begonnen.

Voor de gedetailleerde uitslagen Ga naar  Externe competitie en kies  OSBO Uitslagen en standen en kies voor DSG1: 3H , voor DSG2: 4E en voor DSG3:  4F.

Osbo 2016/2017:

Eind niet goed, rest ook niet best.

DSG1 – Doetinchem 2: ½ - 5½

DSG2 – Doetinchem 4: 1 – 3

Omdat voor beide teams degradatie noch promotie tot de mogelijkheden behoorde, stond er niets natuurlijk niets meer op het spel, maar dat neemt niet weg dat de afronding van het seizoen wat feestelijker had gekund.  Nu vielen de verrichtingen van het tweede het hele seizoen al niet mee: 8 bordpunten uit 30 partijen, twee keer een gelijkspel, drie nederlagen. Maar dat ze ook niet konden winnen van Doetinchem 4, met gemiddeld een dikke honderd ratingpunten minder dan de onzen, was toch wel een teleurstelling.  Fred won, daar bleef het bij. Kijken we naar de individuele eindscores, dan is het wel duidelijk waarom ons tweede laatste werd. Alleen Albert behaalde een kleine plusscore.

Ook de mannen van het eerste moeten zich betere tijden kunnen herinneren. Na een flitsende start werden drie wedstrijden met 2½ - 3½ verloren, waarvan er zeker twee gewonnen hadden moeten geworden. Dat er van Zevenaar2 en Doetinchem2 verloren zou worden, was logisch, maar zo desastreus had nu ook weer niet gehoeven, zelfs niet met het reserveteam dat tegen Doetinchem optrad.  Fred op bord 1 hield de stelling lang in evenwicht tot hij een aftrekschaakje over het hoofd zag. Henk en Ben hadden te sterke tegenstanders, dat kan je wel eens hebben. Emile bereikte een veelbelovende stelling en koos toen voor het verkeerde plan, Jan stond duidelijk beter maar begon toen te hallucineren. Aan bord zes redde Albert nog een beetje eer door een potremisestelling remise te houden. Vielen ook hier de verrichtingen van diverse spelers niet mee, Patrick en Joop vormden hierop een uitzondering. Met een rating van 1733 behaalde Patrick een TPR van 1849, Joop, met een rating van 1447, scoorde aan bord 6 een TPR van 1509. 

Osbonieuws.

Lochem 1 – DSG 1:  3½ - 2½

Groenlo 1 – DSG 2:  2½ - 1½ 

DSG1

Ons eerste begint een gewoonte te maken van minimale nederlagen. Dat is weliswaar jammer, maar omdat de teams die onder ons staan met grote cijfers verliezen, staan wij zoveel bordpunten voor dat we ons om degradatie geen zorgen hoeven maken.

Patrick krijgt aan bord 1 zware tegenstand, maar weet zich daar duchtig te weren. Dit keer dwong hij rating 1859 remise af. Henk verloor aan bord 2, maar aan bord 3 had Paul een fijne avond. Om te beginnen was hij jarig en vervolgens bood zijn tegenstander hem de gelegenheid het Evansgambiet te spelen. De pion zag hij niet meer terug, maar hij behield het initiatief en won.

Ben aan bord 4 moest tegen E. Fuld die al jaren loopt te verkondigen dat hij ooit een rating van boven de 2.000 gehad heeft. Daar is niet veel meer van te merken en hoewel hij het Ben tamelijk lastig maakte, was dat niet lastig genoeg om door zijn verdediging te breken. Remise dus.

Jan verzuimde rond zijn 15^de zet het initiatief te pakken en moest zich de rest van de partij verdedigen. Omdat zijn tegenstander in tijdnood kwam en daar kennelijk niet van hield en ook omdat remise voldoende was om voor Lochem de winst binnen te halen, werd aldus besloten.

Joop, onze pinchhitter, trof de pinchhitter van Lochem. Joop overzag, ook al rond zijn 15^de zet, een subtiel lokzetje waarmee hij groot voordeel had kunnen behalen. Nadat alle stukken van het bord waren verdwenen, bleef er een pionneneindspel over waarin Joop er één minder had. Daarin speelde die van Lochem die van Delft heet net wat nauwkeuriger.

DSG2

Het tweede bakt er tot op heden niet veel van. Ook nu moest de winst aan de tegenstander worden gelaten. Chiel en Fred verloren, Steffen speelde remise, Albert won. Chiel op bord 1 en Fred op bord twee hebben het gezien hun score kennelijk zwaar te verduren: Chiel 1 uit 5, Fred 2 uit 5. En ook Steffen is weleens succesvoller geweest: 1½ uit 5. Alleen Albert beleeft een toptijd. Met 3½ uit 4 en een TPR van 1697 is hij in het individuele klassement van zijn klasse opgeklommen naar een derde plaats. Is daar a star born? 

OSBO, ronde 5

DSG 1 – De Kameleon 1: 2½ - 3 ½

Lochem 2 – DSG 2: 2 – 2

Het eerste kon zich in deze wedstrijd definitief uit de degradatiezone spelen, maar zo ging het niet. Patrick behaalde aan bord 1 een gedegen puntendeling, maar aan bord 2 liet Henk in een gelijkwaardige stand een Toren instaan en Paul besloot na een remise-aanbod toch door te spelen, wat hij beter niet had kunnen doen. Bij Ben ging het tot aan het einde van de partij gelijk op en Jan wist dreigend verlies te voorkomen door naar eeuwig schaak te combineren. Joop tenslotte begint zich als onze pinchhitter te manifesteren en had al snel de winst binnen.

Ons tweede behaalde een verdienstelijk gelijkspel tegen Lochem 2. Chiel en Fred speelden remise, Steffen verloor, Albert won. In het individuele klassement is hij hiermee opgeklommen naar een vijfde plaats.

OSBO ronde 4

DSG1 – ASV9: 2½ - 3½

Met vier matchpunten uit drie wedstrijden waren we niet onaardig begonnen. Nu zouden daar weer twee punten aan worden toegevoegd, was de verwachting. Maar het verliep anders.

Bij de partij van Ben bleven lang veel stukken op het bord staan. Toen die er geleidelijk van afgingen, was zijn aanval afgeslagen en nam zijn tegenstander die met meer succes over.

Jan had bepaald zijn avond niet. Eerst overzag hij een kleine combinatie die hem twee pionnen en zijn stelling kostte, daarna gaf hij nog een Paard weg.

Joop bereikte een eindspel waarin hij remise wilde aanbieden, maar toen hij van de teamleider het consigne kreeg om door te spelen, won hij al snel een Paard en daarna de partij.

Emile leek zo op het eerste gezicht een aardige aanval te hebben, maar op het tweede bleken zijn stukken niet goed samen te werken. Datzelfde was het geval met zijn verdediging.

Paul bereikte een tricky eindspel waarin een kleine onnauwkeurigheid al winst of verlies zou kunnen betekenen. Noch Paul, noch zijn tegenstander voelde er voor dat risico te nemen.

Bij Patrick bleven wederzijds een Dame en een groepje van vier pionnen over. Die groepjes stonden pal tegenover elkaar en iedereen dacht dat dit potremise was. Patrick dacht daar echter anders over en op onnavolgbare wijze wist hij de winst binnen te slepen. Soms kan ie toveren, onze Patrick.

En zo kon het gebeuren dat de Arnhemmers opgetogen huiswaarts keerden, want dit resultaat hadden zij niet verwacht. Wij dus ook niet.

DSG 1 en DSG 2 verliezen

Zevenaar 2      –   DSG 1:   5 – 1

Doetinchem 4  –   DSG 2:   3 – 1.

Dat ons eerste tegen Zevenaar 2 niet veel in te brengen zou hebben, lag in de lijn der verwachting, maar dat ons tweede dat vierde van Doetinchem niet zou kunnen verslaan, dat was een fikse tegenvaller. Chiel en Fred speelden remise, Steffen en Frank verloren. Bij de returnmatch moet dit toch even worden rechtgezet, lijkt me.

Hoewel de uitslag anders doet verwachten, was het toch niet zo dat onze mannen van het eerste van het bord werden geveegd.

Patrick hield het tegen rating 1920 lang vol, maar zag geleidelijk aan steeds meer stukken op zijn Koningsstelling gericht en moest uiteindelijk capituleren.

Henk kwam tegen 1805 met drie pionnen minder in een door iedereen als straalverloren beoordeeld eindspel terecht. De enige uitzondering was Henk zelf. Die wist op miraculeuze wijze de pionnen terug te winnen en sleepte een remise uit het vuur. 

Paul had tegen 1787 lange tijd het initiatief en de daarbij behorende dreigingen, maar een klein foutje, verwisseling van zetten of inslaan met het verkeerde stuk – ik weet het niet meer zo precies- werd hem noodlottig. 

Eric trof de geduchte Edzard Bosch van Rosenthal (1675) en kwam al snel onder druk te staan. Maar Eric verdedigde zich bekwaam en wist zich onder de druk vandaan te werken, waarna er een evenwichtige stelling op het kwam. Dat zagen beiden ook in en zij namen daar genoegen mee. Remise dus. Goed werk, Eric. Jan won tegen 1639 op zijn 24^ste zet en in een gunstige stelling de kwaliteit (Toren tegen Paard), maar liet twee zetten later een Paard instaan omdat hij ten onrechte dacht een dodelijke combinatie te zien. Paard dus weg, stelling naar de knoppen en al gauw een nul.

Joop tenslotte  had tegen 1626 tot halverwege het middenspel een bevredigende stelling, maar een paar kleine onnauwkeurigheden, een inschattingsfoutje, gaven 1626 goeie aanvalskansen waarvan dankbaar en deskundig gebruik werd gemaakt.

Osbonieuws

DSG 1  –  Theothorne 2 :  4½  -  1½

DSG 2  –  Groenlo      :  1½  -  2½

Nog mooier zou het zijn geweest als het tweede er weer een gelijkspel uit had gesleept, want het begon veelbelovend. Albert lokte een vrij riskante slagwisseling uit die echter goed voor hem uitpakte en daarna maakte hij het bekwaam af. Steffen en zijn tegenstander manoeuvreerden hun troepen dicht tegen elkaar aan, maar beiden hadden noch een plan noch de moed de beuk erin te gooien, dus werd het remise. Fred ging, zoals hij dat de laatste tijd steeds doet, fris en monter ten aanval. Dat zag er veelbelovend uit, maar zijn tegenstander verdedigde zich bekwaam. En zoals dat zo vaak gaat als je aanval niet doorslaat: dan verlies je. Chiel tenslotte hield de boel lang in evenwicht, maar kwam geleidelijk onder druk te staan.

Toen verloor hij een pionnetje en wat later verloor hij er nog één en dat was er net één te veel.

Het eerste had een fijne avond. Jan kwam niet best uit de opening, maar wist daarna een paard te winnen en even later ook nog een Loper en een pion. Toen zijn zwaar ademende tegenstander ook nog een Toren cadeau gaf, hield deze het voor gezien. Ook Paul was vrij snel klaar. Met Wit trok hij ten aanval, bouwde dreiging na dreiging in de stelling en ging daarmee door tot zijn tegenstander bezweek. Bij Henk ging het er lang om wie zijn stelling het fijnst kon opbouwen. Toen beide heren hun stellingen hadden betrokken, had Henk de keus om met zijn Dame de vijandelijke linies binnen te dringen of om een pionnetje te verdedigen. Hij koos voor het laatste en dat kostte hem een toren. Gezien de ontwikkelingen op de overige borden leek het toch nog een spannende avond te worden. Maar gelukkig, bij Joop,  bij wie het lang gelijk opging, kantelde de partij (hoe dat gebeurde is me helaas ontgaan), waarna Joop met een fraaie aanval mat forceerde. Ben kwam niet in zijn spel en liep de hele partij achter de feiten aan. Maar hij verdedigde zich taai en toen zijn tegenstander geen eindspelspecialist bleek te zijn, sleepte hij toch nog een remise uit het vuur en was voor ons team de buit binnen.

En toen was alleen Patrick nog bezig. Die trof aan bord één Theothornes geheime wapen: een al wat oudere vrouw met een weelderige bos grijs haar en van die blauwe ogen waar je, als je er eenmaal in gekeken hebt, niet meer van loskomt. 

Patrick onderschatte haar dan ook en hij kwam in een moeilijk eindspel terecht. Maar Patrick, de blik terecht star op het bord gericht, wist in het voordeel te komen en opgelucht haalden wij adem. Niet lang echter, want zijn tegenstandster plaatste een verrassende Dame-uitval die haar een pionnen opleverde en wij vreesden met grote vreze. Niet lang echter, want toen zij met haar Koning naar een verkeerd veld ging, bracht Patrick haar in zetdwang, dwong haar zijn op promotie staande vrijpion op de b-lijn op te halen en marcheerde in de tussentijd met zijn Koning naar de ander kant van het bord om daar haar laatste twee pionnen op te halen,  waarna de laatste van hem, een randpion!, vrije doorgang naar zijn promotieveld had.

Dat was een mooi besluit van een mooie avond. 

Nieuws uit de Osbo: team 2

Ons tweede team ontmoette in de laatste ronde Theothorne 2, dat al kampioen was. Toen Robbie en ik ter plaatse aankwamen, hadden Joke (Dame weggegeven) en Steffen (weggespeeld?) al verloren. 
De partijen van Albert en Eric waren nog aan de gang. Albert stond niet best en kwam steeds beroerder te staan. Maar toen zijn tegenstander in één zet zijn Dame kon winnen, blunderde de weldoener uit Dieren onthutsend en gaf de dekking van de Loper op waarmee hij de Dame had kunnen winnen. Daarop sloeg Albert die Loper maar en toen was het meteen mat.
Eric had een glans- en kansrijk eindspel verworven, maar keer op keer verzuimde hij de winst binnen te halen. 
Zo werd het nog een heel lange partij die uiteindelijk op remise en een 1½ - 2½  uitliep.

OSBO ronde 4

Hoewel de eindstand (0-4)anders doet vermoeden waren DSG2 en Groenlo aardig aan elkaar gewaagd.

Joop (zwart) ging met zijn siciliaanse verdediging gelijk op met zijn tegenstander tot met d5 de vlam in de pan sloeg. Beide partijen hielden aan deze schermutselingen een geïsoleerde pion over (c6 en e4). Joop ging in de aanval via Lh2 en bleef drukken op de koningsvleugel. Maar zoals dat vaak gaat, als het niet lukt begint de tegenstander initiatief te krijgen. Zo ook nu. Joop verliest wat pionnen en later een stuk en moet het hoofd buigen. (1-0)

Albert  (wit) bezorgde de tegenstander in de opening een merkwaardige dubbelpion op d6, ging met a4 op de dame aanval met verdubbeling van torens, maar kwam er niet helemaal uit. Hij bleef zitten met een achtergebleven zwakke c3 pion. Na een spectaculair middenspel verloor Albert uiteindelijk c3 en moest een moeilijk paard eindspel in met 1 pion achter. Zijn tegenstander wist de oppositie te bereiken en promoveerde met zijn twee centrumpionnen. (0-1)

EricV (zwart) kreeg uit de opening een gelijkwaardige symmetrische stelling. Zijn tegenstander speelde merkwaardig. Kopieerde Eric’s zetten,  bleef daarna erg passief, en verloor behoorlijk wat tempo’s door dubbel zetten met beide lopers. Na een ruilen in het centrum stond zwart een pionnetje voor met aanval. Ook de tegenaanval van wit met f4 mocht zwart niet deren. Helaas taxeerde Eric een afruil serie verkeerd in en stond ineens een stuk achter. Het had nog remise kunnen  worden  tot Eric een mat aanval van wit over het hoofd zag en dacht dame afruil uit de weg te kunnen gaan. (1-0)

En “Last but not least” een schitterende partij van Frank (wit) die uit de opening kwam met een gigantische aanval op zwarts koningsstelling met allerlei penningen. Helaas wist Frank zijn overwicht niet direct in winst om te zetten en liet de partij een beetje uit zijn vingers glippen. Er was echter nog niets aan de hand tot … Frank kon een tweede pionnetje (a7) voor komen maar sloeg met het verkeerde stuk (Txa7) in die, nadat zijn verdediger (Pb5) van het bord werd geslagen, ineens als de wiede weerga er vandoor moest. Helaas, stuk achter en tegenstander maakt vakkundig af. Jammer! (0-1)

(Fred)