Velp 2 – DSG 1: 4 - 4

We hadden het graag anders gezien.  Toen we vrijdagavond terugkeerden uit Velp, had bij het begin van de brug de fanfare klaar moeten staan om ons een feestelijke serenade te brengen. Aan de voet van de afrit was de weg geblokkeerd door enthousiaste inwoners die zelfs uit Beinum waren toegestroomd. Op een podium zou de burgemeester hebben moeten staan om op haar charmante wijze onze namen te verhaspelen terwijl ze ons eretekenen op de borst speldde. Ons!.. Het sieraad van Denkend Doesburg… Winnen met 8 – 0… Wat een sportlui… Wat een voorbeeld voor de jeugd…

Kennelijk was er iets misgegaan.

Het begon bij Albert, met wie het later nog goed kwam. In een Oerang Oetang kwam hij na vier of vijf zetten al een Toren achter. Dit had zijn tegenstander zijn hele lange schaakleven nog niet meegemaakt. Jaar in jaar uit had hij het valletje opgezet, niemand die erin trapte. En nu, op de vrijdagavond van de negende november in het jaar onzes Heeren 2018, had ie er dan eindelijk succes mee! Vijf zetten gespeeld, een Toren voor!! Glunderend en met het hoofd in de wolken speelde de gelukzalige verder. Dat ie daardoor geen goed zicht op de stelling op het bord meer  had, bleek wat later, toen Albert de materiaalverhouding weer rechttrok. En met een klap landde de man weer op aarde, toen hij zag dat Albert op drie manieren mat in één had.

Jan speelde tegen een vriendelijke jongeman die weinig ondernemingslust vertoonde en dus   geen zzp’er moet worden. Wel was hij zeer behulpzaam: rokeerde niet, voerde de zet  waarmee hij de schade kon beperken consequent niet uit, opende de lijnen die Jan voor zijn aanval nodig had. Zo kwam ie na 17 zetten al mat te staan.

Robbie viel aan op de stelling van een tegenstander die bekwaam verdedigde en al verdedigend doortrapte tegenkansen creëerde. Makkelijk viel het opgetrokken bolwerk niet te nemen en een belangrijk probleem was voor Robbie het vinden van een antwoord op de vraag: zal ik offeren of moet ik sluipend slopen? Hij koos voor het laatste en vrij snel bleek dat terecht te zijn.

En zo stonden we na drie partijen met 3 – 0 voor.

Chiel en zijn medemens hadden de boel stevig in elkaar geschoven. Weliswaar kon hij (Chiel dus) de stelling op de Damevleugel openen, maar daarvoor werd niet gekozen. In plaats daarvan werd er fors afgeruild. Toen de kruitdampen waren opgetrokken,  had zijn tegenstander een vrijpion die tot c3 was opgerukt. Dat zou geen probleem zijn geweest, als de vijandelijke Koning niet aan de wandel was gegaan en op zijn tocht niet op c2 terecht was gekomen. Nu was dat wel een probleem.

Hoe Patrick won is mij ontgaan, maar hij won en zo was met nog drie partijen die aan de gang waren de stand 4 – 1 in ons voordeel.

De aanval van Fred had niet doorgezet, de stelling zag er evenwichtig uit, niets aan de hand dus, ware het niet dat er mat in één in de stelling zat en dat Fred dat over het hoofd zag of even was vergeten.

Ben had lange tijd net zo’n gesloten stelling op het bord als Chiel had. Geduldig wachtte hij op zijn kans om de a-lijn open te breken en toen dat moment kwam, aarzelde hij geen moment. Met zwaar geschut nam hij de A-lijn in bezit, de winst leek nu voor het grijpen, maar helaas, een wanhoopstegenaanval van zijn tegenstander bracht Ben uit zijn evenwicht. In plaats van op zijn agressieve manier door te gaan, deed hij een verdedigingszetje dat nogal ontnuchterend uitpakte.

4 – 3 inmiddels en zo werd het toch nog spannend.

Hoewel, spannend, zo spannend was het nou ook weer niet, want de enige partij die nog aan de gang was, was die van Tony en die had weliswaar niet veel bedenktijd meer, maar het eindspel waarin hij was terechtgekomen was tamelijk overzichtelijk: Koning, Paard en een handvol pionnen tegen Koning, Loper en eenzelfde aantal pionnen. Dat leek tenminste op remise af te stevenen. Maar dit soort eindspelen is, ondanks de overzichtelijkheid,  natuurlijk razend ingewikkeld. Een verkeerd veld en je Paard is afgesneden, Koning naar rechts in plaats van naar links en je zit in tempodwang, dat is best heftig als je nog maar een halve minuut op de klok op hebt. Dan biedt die tien seconde bonus per zet ook geen soelaas. En zo kon het gebeuren dat Tony twee keer niet de sterkste voorzetting vond en zo eindigde de wedstrijd Velp 2 – DSG 1 in een gelijk spel : 4 – 4.

Na de nederlaag in de vorige ronde is dit gelijk spel een hele vooruitgang, maar het is niet iets om over naar huis te schrijven. Laat staan dat daarvoor ……. etc.

Dat ging dus mis.

DSG1- UVS3: 3½ - 4½

Dit was dus niet wat we verwacht hadden. 8 – 0, 8 – 1 desnoods, maar gekker moest het toch niet worden, want, laten we reëel zijn, met een gemiddelde teamrating van bijna twee honderd punten meer dan die van UVS behoorden die gasten uit Nijmegen geen schijn van kans te hebben. Maar ergens moeten er in diverse van onze hoofden bepaalde delen van hersengebieden niet goed met elkaar gecommuniceerd hebben, want het liep anders.

Het begon al met Paul. Die moest tegen iemand die Schoppema heet en die het weliswaar met 160 Elopunten minder moet doen, maar die natuurlijk niet voor niets zo heet en die, terwijl Paul een stuk voor stond en onbekommerd op de winst leek af te gaan, erin slaagde Paul uit zijn humeur en zijn doen te krijgen, waarna we al gauw de eerste nul te pakken hadden.

Daarna trok Robbie de stand in evenwicht, maar het eindspel dat hij won had hij net zo makkelijk  kunnen verliezen.

Chiel speelde tegen iemand van ongeveer gelijke sterkte en dat was op het bord te zien: remise dus.

Fred mocht het opnemen tegen iemand met 177 Elopunten minder, maar gaf hem dat vleugels, zelfvertrouwen? Het antwoord luidt: Neen!, hij kwam niet door de verdediging van zijn tegenstander heen en met een pion minder bood hij maar remise aan, wat geaccepteerd werd. Toen stond het 2 – 2 en was er nog van alles mogelijk, ook het onmogelijke, zoals zou blijken.

Eric met 1880 speelde tegen 1644. Hij koos consequent voor de meest ingewikkelde voortzetting, maar zijn tegenstander gaf geen krimp, liet zich niet intimideren, hield het hoofd koel en ook hier werd het remise.

Maar gelukkig was Ik daar nog. Ik ging een eindspel in met een Paard meer en een glad gewonnen stelling (Fritz gaf me daar +4,30 voor). Werkelijk onthutst was ik toen dat Paard vanuit het niets werd geslagen omdat mij even was ontgaan dat het in en ongedekt stond. Een paar zetten later bood mijn tegenstander remise aan, wat ik afsloeg omdat ik nog steeds een pion voor stond. Dat had ik beter kunnen accepteren, want weer een paar zetten later bleek dat ik voor mijn overigens zeer sympathieke tegenstander een feilloos en onvermijdbaar zelfhelpmat had geconstrueerd.

Tony stuitte ook op onverwachte tegenstand, maar geduldig voerde hij de druk op en langzaam maar zeker mangelde hij zijn tegenstander.










Toen stond het weer gelijk en was alleen de partij van Patrick nog aan de gang. Die was met een stuk minder in een eindspel terechtgekomen waarbij hij ondanks de 10 seconden bonus die hij er per zet bij kreeg niet meer boven de minuut bedenktijd kwam. Dit kon natuurlijk niet meer goed aflopen en eindelijk kwam er eens een verwachting uit.

Jan.

WEDSTRIJDSCHEMA TEAM 1

Ronde 1	15-10-2018	Doesborghs S.G. 1	S.V. U.V.S. 3
Ronde 2	09-11-2018	Velpse SV 2	Doesborghs S.G. 1
Ronde 3	10-12-2018	Doesborghs S.G. 1	S.V. Het Kasteel 2
Ronde 4	10-01-2019	Arnhemsche S.V. 8	Doesborghs S.G. 1
Ronde 5	11-02-2019	Doesborghs S.G. 1	S.V. Strijdt met Beleid 3
Ronde 6	21-03-2019	S.V. Wageningen 3	Doesborghs S.G. 1
Ronde 7	04-04-2019	Doesborghs S.G. 1	S.V. U.V.S. 4

OSBO 2017/2018

Het seizoen zit er weer op en het heeft niet gebracht wat we ervan hadden verwacht.

Het eerste team ging voortvarend van start en won zijn eerste twee wedstrijden, maar daar bleef het bij. Mede debet daaraan is ongetwijfeld de moeite die teamleider Fred meestal had om een team samen te stellen. Ziektes, vakanties en andere redenen tot afmelding zorgden ervoor dat het team geen enkele keer in de beoogde opstelling speelde. Om zes keer met een compleet team te kunnen opdagen, moesten er twaalf spelers worden ingezet. Fred was de enige die er alle keren bij was, Tony is hier met 3½ uit vier topscorer.

Het tweede team was het prettigst om er teamleider van te zijn. 4 mannen van stavast, gezond en honkvast, bazen van hun goed ingevulde agenda, stonden elke wedstrijd paraat en pal en geen enkele invaller was nodig om zes keer een compleet team op de been te brengen. 

In de voorlaatste ronde stond het nog op de eerste plaats, maar na een 1½ - 2½ nederlaag tegen Zevenaar 4 eindigde het als derde.  

De eerste helft van de competitie verraste Frank vriend en vooral vijand met een vreugdevolle score. 

Daarna ging het minder voorspoedig maar zie, toen kwam Steffen, die met drie nullen was begonnen, op dreef. Albert kan terugkijken op een zeer geslaagd seizoen. Met vijf uit zes werd hij topscorer niet alleen van het tweede, maar ook van zijn klasse. Klasse, Albert.

Ook team 3 verscheen geen enkele keer in zijn sterkste opstelling. Tegen het kinderteam van Velp was dat geen probleem, maar tegen de oude rotten van Theotorne delfde het twee keer het onderspit, wat jammer was, maar geen ramp. Rampzalig waren wel de wedstrijden tegen die kinderen uit Velp. Het kost je twee vrijdagavonden, je speelt twee wedstrijden waar weinig lol aan te beleven valt en ook al win je die,  je schiet er geen reet mee op. Zo won Joke twee keer van zo’n kind en een keer van een volwassene. Dat levert haar een TPR van 800 op.

Fons won twee keer van een kind en speelde remise tegen een volwassene: TPR 425.

Wat een waanzin!

OSBO Ronde 3:

Zevenaar 4 - Doesborgh 2

Onze wedstrijd tegen Zevenaar 4  was geen succes.
We verloren met  1 ½ - 2 ½ . Maar halverwege de competitie staan we nog op plek 2, met maar 1 punt achter de koploper, dus het vervolg van de competitie belooft spannend te worden.

Frank begon wat  wild aan de wedstrijd en stond al snel heel erg kwetsbaar op de koningsvleugel. Maar via een flitsende Damezet stond zijn tegenstander mat achter de paaltjes. Frank begint op stoom te komen. Dit is al zijn tweede overwinning op rij.

Steffen heeft zijn draai nog niet gevonden. Ook deze partij ging verloren.  Ik heb de partij niet gezien, dus een verslagje is moeilijk.  Hopelijk gaat het in de tweede competitiehelft beter.

Chiels partij ging steeds gelijk op. In het eindspel stond het erg vast en geen van beide spelers kon of durfde het initiatief te nemen. Na een flink aantal wachtzetten van beide kanten kwamen ze remise overeen.

Albert.  Ik neem de volle verantwoording voor ons verlies.
Na een Italiaanse opening stond ik behoorlijk goed en actief. Mijn tegenstander bood remise aan, maar gezien de stand op dat moment wilde ik nog even door. En zelfs toen hij eeuwig schaak kon geven heb ik dat geblokkeerd door afruil van de Dames. Maar hoogmoed komt voor de val en met een mooie vrijpion kon hij promoveren en de winst pakken.

Osbo, ronde 3

DSG3 – Doetinchem3:  3 – 1

Dit keer traden we eindelijk op volle sterkte aan, of liever: bijna etc.. Aan bord 1  zat Ben dus. Die kwam al gauw wat materiaal achter, maar ten koste van een mindere stelling wist Ben dat terug te krijgen. Had zijn tegenstander zelf wat initiatief ontplooid in plaats van te reageren op Ben deed, dan hadden we al snel een nul te pakken gehad. Nu werd het remise. 

Aan bord 2 trof Emile een taaie tegenstander, maar ook deze tegenstander trof een taaie tegenstander. Dat werd dus hangen, slepen, dreigen, trekken, terugtrekken zonder dat er één duidelijk voordeel kreeg. Ook dit werd remise.

De tegenstander van Jan (die eigenlijk een jonge vrouw was, maar die we genderneutraal tegenstander zullen blijven noemen), had hem, ware deze tegenstander Fritz geweest, op de 12^de zet al een tot verlies leidende combinatie aan de broek kunnen smeren, maar omdat deze tegenstander Marije heette, werd er voor iets onschuldigs gekozen, waarna Jan er een zet of tien later zelf combinatoir een einde aan maakte. 

Aan bord 4 zat niet Eric, maar Guyliano. Die had eerder op de avond iets geleerd over insluiten en over hoe belangrijk het is om de bewegingsvrijheid van de vijandelijke stukken te beperken en zie, met vreugde en wellust wist hij met één Loper twee Paarden buiten spel te zetten. Met een stuk meer had hij zijn punt al snel binnen. 

OSBO ronde 3

Externe wedstrijd Doesborgh 1 - Groenlo 1:

Groenlo kwam meteen via de terrasdeur binnen en niet zoals menig team via de voorkant.

Dat beloofde al meteen "zij waren wakker!". Hoewel wij met 2 invallers speelden (voor Tony en Patrick) gaf ik ons nog wel een goede kans omdat alleen de eerste 2 borden ongeveer 1600 elo punten hadden. Toen ik echter hoorde wie er op het eerste bord speelde (met rating ca. 1750) zag ik het somber in. Niets bleek minder waar.

Henk trok onvervaard ten strijde waardoor zijn tegenstander het allemaal al heel snel niet meer zo goed doorhad, wat materiaal verloor, en kansarm ten onder ging.

Wat later was het Joop die de koning van de tegenstander uit zijn comfortzone wist te halen. Die kwetsbaarheid bleek fataal.Langzaam ging het licht voor zwart  uit. 2-0

Een rondje langs de borden liet zien dat onze invallers Chiel en Albert zich taai verweerden en nog steeds in evenwicht stonden, en dat Paul in zijn bekende stijl allerlei scherpe wendingen had ingebouwd. Zelf stond ik overwegend, zoals ze dat zo fraai zeggen.  Terug van mijn rondje zag ik (Fred) dat mijn tegenstander met z'n dame op g4 (met een toren al op f4) binnenkwam en mijn paard bedreigde, waarop ik als de weerga mijn paard terughaalde. Mijn tegenstander bood remise aan dat ik uiteraard afsloeg. En toen: pakte hij gratis mijn Toren ....!!!

Gelukkig zag ik hoe Paul een fraai Torenoffer op f2 uitvoerde en de tegenstander even later tot opgave dwong. Albert kwam ondanks taaie tegenstand en allerlei kansrijke tegenaanvallen toch wat in de verdrukking en moest uiteindelijk opgeven. Voor de partijen van Paul en Joop klik hier.

Chiel wist het nog het langst te rekken. Zijn partij was in het eindspel beland waarin zijn tegenstander inmiddels een pionnetje en een

paard meer had, maar in tijdnood verkeerde. Helaas voor Chiel maakte de tegenstander geen fouten en won binnen de tijd.

Intussen stonden wij met een half puntje voor en was alleen Fred nog gaande. Zijn tegenstander zag wat finesses in het eindspel over het hoofd en ruilde een kansrijke pion af. Het eindspel met verkeerde loper en h-pion tegen koning werd remise in de hoek, zodat wij met een half puntje meer opgelucht aan het bier konden.

Osbo….. ronde 2

Uitslagen:

Klasse 3H:   Twello 1 – DSG 1:            4½ - 1½

Klasse 4E:   Doetinchem 4 – DSG 2:   1 - 3

Klasse 4F:   DSG 3- Velp 5J:               4 - 0

Ons eerste moest deze ronde uit tegen Twello 1.  Ook als we op volle oorlogssterkte zouden zijn aangetreden, zou dat een geduchte tegenstander zijn geweest. Dus toen Tony en Patrick niet beschikbaar bleken, wisten we dat we huis en haard niet verlieten om als trotse winnaars terug te keren. En zo is het ook gegaan. Fons aan bord 1 en Henk aan bord 2 liepen al vrij snel tegen een nul op. Omdat zij samen reisden, kwam dat dus anderzijds wel goed uit. Ook Fred verloor en Paul, Joop en Emile speelden remise.

Ons tweede staat, dankzij de overwinning op Doetinchem, op de eerste plaats in zijn klasse.

Albert en Chiel wonnen ook deze keer weer, maar daarmee was de winst nog niet binnen. Zover was het pas toen FrankvdR met zijn rating van 993 zijn tegenstander met een rating van 1447 versloeg. Petje af, Frank! En kun je dit kunstje de komende ronden nog eens herhalen?

Albert en Chiel staan, als de enigen met 2 uit 2, aan de kop van het individuele klassement.

Het derde speelde tegen Velp 5, dat een jeugdteam genoemd wordt maar in feite een kinderclubje is

waarin 1 (één) jongeman verzeild is geraakt. Ondanks de winst was dit een goeddeels verklooide

avond. Fons kon na tien minuten al weer terug naar Doetinchem, Joke maakte het voor zichzelf nog een beetje spannend door haar tegenstander een stuk voorsprong te geven en Eric kwam in de opening al snel twee pionnen voor waarna hij in alle rust op rooftocht kon gaan. Zelf speelde ik tegen de jongeman die een uiterst vriendelijk en vreedzaam karakter leek te hebben. Ik mocht mijn stukken op de velden zetten waarop ik ze graag had en daarna hielp hij mij met een foutje

Osbo 2017- 2018 , ronde 1.

Uitslagen:

Klasse 3H:

DSG1 – Zevenaar 3: 3½ - 2½

Klasse 4E:

DSG2 – De Kameleon 2: 2 - 2

Klasse 4F:

DSG3 – Theotorne 2: 1 - 3

Team 1

Met Tony in ons midden, zagen wij de wedstrijd tegen Zevenaar vol optimisme tegemoet. Dat werd enigszins getemperd toen bleek dat Patrick zich met griep had afgemeld. Jan werd zijn vervanger en werd door Fred aan bord twee gezet. Daar bleek hij (Jan dus) tegen iemand te moeten spelen die blind is en omdat hij (Jan dus weer) principieel weigert de zetten van zijn tegenstander uit te voeren, ontstond er dus een probleem. Dat loste Fred fraai, maar tandenknarsend, op door zelf aan bord twee te gaan zitten. Toen konden we dus beginnen.

Tony trof een tegenstander die zich hardnekkig verdedigde en zijn (die van Tony) geniepige dreigingen vakkundig wist te pareren; een puntendeling derhalve.

Fred had, zoals te verwachten was, grote moeite met zijn concentratie en hij verloor dus, al moet worden gezegd dat zijn tegenstander een behoorlijk sterk potje speelde.

Paul had de mazzel dat zijn tegenstander zo tegen het eind van de opening niet het stuk sloeg dat hij (Paul natuurlijk) had laten instaan. Omdat hij in plaats van een stuk te verliezen twee pionnen won, had hij verder een makkelijk partijtje, al duurde het nog vrij lang voor één van zijn pluspionnen promoveerde.

Henk en zijn tegenstander zochten beiden de aanval op, maar geen van de twee slaagde erin beslissend voordeel te krijgen. Zijn tegenstander dacht na een remise-aan bod van Henk toch nog kansen te zien, maar daarin vergiste hij zich.

Joop bereikte een kansrijke stelling en zag toen een geniepige penning over het hoofd. Als gevolg daarvan kon zijn tegenstander de materiaalverhouding weer in evenwicht brengen en opgelucht bood hij remise aan, hoewel hij aan de rand van het bord, waar verder geen één stuk van Joop te bekennen was, twee verbonden vrijpionnen had. Joop accepteerde dus dit voorstel.

Toen stond het 2½ - 2½ en was alleen nog de partij van Jan aan de gang. Omdat zijn tegenstander al snel begon met lang na te denken zonder dat dit tot enige dreiging leidde, besloot hij (Jan) het spel gecompliceerd te houden om zijn tegenstander in tijdnood te brengen en dan toe te slaan. Aldus geschiedde. Met resp. 4 en 2 minuten op de klok won hij een Toren, waarna zijn tegenstander opgaf en wij met een nipte overwinning aan het nieuwe seizoen begonnen.

Voor de gedetailleerde uitslagen Ga naar  Externe competitie en kies  OSBO Uitslagen en standen en kies voor DSG1: 3H , voor DSG2: 4E en voor DSG3:  4F.

Osbo 2016/2017:

Eind niet goed, rest ook niet best.

DSG1 – Doetinchem 2: ½ - 5½

DSG2 – Doetinchem 4: 1 – 3

Omdat voor beide teams degradatie noch promotie tot de mogelijkheden behoorde, stond er niets natuurlijk niets meer op het spel, maar dat neemt niet weg dat de afronding van het seizoen wat feestelijker had gekund.  Nu vielen de verrichtingen van het tweede het hele seizoen al niet mee: 8 bordpunten uit 30 partijen, twee keer een gelijkspel, drie nederlagen. Maar dat ze ook niet konden winnen van Doetinchem 4, met gemiddeld een dikke honderd ratingpunten minder dan de onzen, was toch wel een teleurstelling.  Fred won, daar bleef het bij. Kijken we naar de individuele eindscores, dan is het wel duidelijk waarom ons tweede laatste werd. Alleen Albert behaalde een kleine plusscore.

Ook de mannen van het eerste moeten zich betere tijden kunnen herinneren. Na een flitsende start werden drie wedstrijden met 2½ - 3½ verloren, waarvan er zeker twee gewonnen hadden moeten geworden. Dat er van Zevenaar2 en Doetinchem2 verloren zou worden, was logisch, maar zo desastreus had nu ook weer niet gehoeven, zelfs niet met het reserveteam dat tegen Doetinchem optrad.  Fred op bord 1 hield de stelling lang in evenwicht tot hij een aftrekschaakje over het hoofd zag. Henk en Ben hadden te sterke tegenstanders, dat kan je wel eens hebben. Emile bereikte een veelbelovende stelling en koos toen voor het verkeerde plan, Jan stond duidelijk beter maar begon toen te hallucineren. Aan bord zes redde Albert nog een beetje eer door een potremisestelling remise te houden. Vielen ook hier de verrichtingen van diverse spelers niet mee, Patrick en Joop vormden hierop een uitzondering. Met een rating van 1733 behaalde Patrick een TPR van 1849, Joop, met een rating van 1447, scoorde aan bord 6 een TPR van 1509.